Biz 20. ve 21. asırda iki delikanlıya aşık olduk. Delikanlı diyorum zira “Gençlik, ruhen ihtiyarlamamaktır”. Bunlardan biri şarkın yalçın kayalıklarından tulû etmiş Üstadımız, diğeri garbın medeni şehrinden zuhur etmiş Hocamız… Hz. Ömer “Biz İslamla şereflendik” der. Bu meyanda Üstad Hazretleri ve Hocaefendi, Allah ve Rasulullah (sav)’ ın emirlerini yaşama ve yaşatmaya kendilerini adadıkları için milyonların gönlüne taht kurdular ve cazibe merkezi haline getirdiler. Son olarak, Hocaefendi ruhunun ufkuna yürüdü. Ona bayram ama bizlerin ciğerini yaktı gitti. Etrafta birçok şey Hocaefendiyi hatırlatıyor. Ayine tv, kitapları, internetteki haberleri vs. Allah’tan dilemem ve dilenmem şu ki; bu dünyada hayatımıza bu zatları lütfen ve keremen soktun, ötelerde de bunu devam ettir Ya Rabbi… Hz. Ruh-u Seyyidül Enamın (sav) sahabesinin hemen arkasında haşreyle Ya Rabbi… Allah’tan Merhum Hocamıza rahmet ve mağfiret diliyor, arkasından gidenlerin herbirerlerine misyon itibarıyla küçük bir “Hocefendi” olmalarını lütfetmesini niyaz ediyorum.