Ağlayan adam! Seni 1989 yıllarında Süleymaniye Cami kürsüsünde ağlarken gördüm. Bu insan ( hem erkek hem de imam ) niye ağlıyor ki dedim. Sen tüm bir insanlık ve hatta varlık için ağlıyordun. Hiç göz yaşın dinmedi. Ve sonunda biz de ağladık. Yıllarca bu mefkûre için. Şimdi dünyanın dört bucağında kardeşlerimiz senin için ağlıyoruz. Sen sevgiline kavuştun, vuslata erdin. Rabbimin rızası ve rahmeti üzerine olsun benim Canım Hocam.