Son 30 yıldır hayatımın her alanına dokunan ve bugünümü şekillendiren peygamber varisi büyük insan... Sana nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum. Senin gidişine hazır olmadığımı biliyorum, ama takdir-i ilahi buysa yapılacak bir şey yok. Bana ve benim gibilerine düşen, sabredip senin onardığın yolda yürümeye devam etmektir. Bu yolda ilerlemek için Meriç’i aştım, Atina’da yoklukları yaşadım ve dilini, dinini, kültürünü bilmediğim bir ülkeye geldim. İyi ki de geldim. Seninle aynı dönemde yaşadığım için Rabbime sonsuz şükürler ediyorum. İleride çocuklarım seninle iftihar edecekler, çünkü isimlerini sen koydun. Seni görmeyi, çocuklarımın gelip ellerini öpmelerini o kadar arzu ettim ki, ama kısmet burada değilmiş. Rabbim bizi seninle haşreylesin, inşallah.