12 yasinda gozumu Hocaefendi ile acmistim 30 yil dile kolay elde ettigim hersey onun sayesinde oldu simdi oyle bir bosluktayimki, oyle yarimimki onsuz nasil yasanir hic bilemiyorum. Ama teselli olabilmek adina dusundugunde insan anliyorki onun bize biraktigi en buyuk emanet davasi simdi ona daha cok sarildigimizda o bosluk ve tekrar Hocaefendi ile berabermis gibi yasama kaldigi yerden devam edecekdir ins Rabbim bizleri otede ona komsu eylesin efendimiz sav ile beraber sefaatine nayil olmayi nasip eylesin ins