Çok küçük yaşlarda sanki kulağıma fısıltılar duymuş gibiydim kendim adıma bir arayış vardı ama farkında değildim gördüm ki benim miracım bir taktir belgesini götürürken güler yüzlü bir insandan güzel sözler duyarak başladı. Sonrasında 3 senedir öğrenemediğim kuranı 1 kaç haftada öğrendim ve kendim iç mevzuda bir misyon edindim . Mütevazilik ve iyilik … temiz yaşayışları o zaman sadece hislerle anlayabiliyorsunuz davranışlardan secebiliyorsunuz ben hep köşem bir kitaplık ve bir ucu kanepenin altına giren seyyar küçük bir masaydı. Ağlamayı hissin zümrüt tepelerinden şeffaf dokunuşlarla gönül ekseni irşadın sayfalarını inşa ederek bir varlık olarak insanı felsefi açıdan yok ederek hiç olarak yaşamayı ama aksine faydalılığın tam doruk noktasını senin gül dokunuşlarını hem akli ilmi irfanı hem de manevi doluluğu birleştiren iki kanadını aynı anda çırpan kuş gibi mutevazi bir yolculuğu enimsettin . Ben demekten Allah’a sığınırım dedin ya önce beni yakar sonra yaşayanı anlayışın … tohumlarını ektiğin bahar esintisi göz yaşlarındaki besleyici damlalarınla yeşerecek kalbi yüreği hiç bozulmadan insanlık talebe eğitim için atan zamanın ötesindeki barış mucidi … Efendimizin en büyük mucizesidir cehalet bir toplumdan melek vari bir insan yetişmesi, Garip olduk A.S. ya Resulallah sav . İnş. O garipler o kardeşler olmasakta kapılarında eşikler olayım rüzgar fırtına girmesin davam davam diyenlerin yanına..