Daha çok küçüğüm,üzüldüğümde ve kötü hissettiğimde henüz seni tam tanmıyorken bile yüzünü gözümün önüne getirince ferahlardım. Sonrası ise hep sevmekle geçti. Sana yazdığım şiirim ve yazılarım vardı ve o yaşlarda yazılmış olsa da,onları bulamamak çok üzüyor.. Sana dair hayatımda ve bana iyi gelen defterimde çok hatıra biriktirdim. Aklıma gelen sözlerin mi desem, güzel yüzün mü.. Sen hakikaten ışığımmışsın HocamEfendim.. Ben dertli bir kul, seni ışık bellemişken, şimdi aklıma ve gözümün önüne ne getiririm de ferahlarım şu fanihanede. Henüz inanmış bile değilim şu buruk kalbime rağmen. Sahi, sen şimdi gittin mi? Bende sana dair bitmeyecek çok kelam var, ne kadarını sığdıracağım ki ? Sen güzel üstaddan sonra bu dünyaya gelmiş en parlak ışık ve en güzel yol.. Allah’ı severken(amenna) bir de daha güzel nasıl sevilir ve daha iyi insan nasıl olunur hep buna yön tuttun. Seni anlatmaya kelimeler kifayetsiz. Velhasıl sen her şeydin, sen sönmesini istemediğim ışığımdın ta ki bir gün gideceğini unutana dek.. Sana uğrayacağım diye geçtiğin yerlere veda edip bir ümit yakınına geldim ama nasip olmadı uğramak. Bir gün yakınına gelip seni göremeyeceğim hiç aklıma gelmezdi. Tesellim , sen dünyadaki güzel ışık , kavuştun sevdiğine, bizler sensiz yarım kalsak da öleceğiz iki gözüm..