Kendini bildin bileli hep gurbet ve çileyle beraber yaşadın. Ömrünü adadığın davanın dahi baharını yazını görmeden gitmeyi vird edindin. Bir gün öncesinden al canımı diyerek beklentisizliğin nasıl olduğunu bizlere hayatınla gösterdin. Hep anlatırdın vefatında Murat Han'ın "Attan inmeyesuz!" sözünü. Ve vefat ederken dahi ayağa kalkarak bize bunu da yine hayatınla gösterdin. Hep at sırtında mücadele içinde geçti dünya sergüzeştin. Bize dinimizi, Efendimizi, Allah'ımızı öğrettin. Bize içimizdeki potansiyeli göstererek ahirzamanda sahabe ruhlu insanlar olabilme yolunu açıp bize bizi gösterdin. Gönül koymayacaksınız dedin hep ve her türlü cefaya rağmen gönül koymadan gittin. Sen gittin biz yetim kaldık. Ama sen sevdiğine kavuştun. Sen gittin ve artık emaneti hakkıyla teslim ettin ben kendimden ziyade şehadet ederim ki hiçbir zaman buna aykırı bir halini görmedim. Göremezdim de zaten. Giderek bizi dağ gibi duruşundan mahrum bıraktın. Şimdi bize kim dua edecek kim her halimizde yol gösterecek diye üzülsem de geride bıraktıkların ziyadesiyle yetecektir şüphesiz. Bize öğrettiğin değerlere sahip çıkabilmeyi Rabbim nasip etsin. Vefalı hocam arzu ettiğin gibi Efendimizle beraber olmayı nasip etsin Rabbim. Uğurlar ola! Ve geride bıraktığın tüm sevenlerine de Rabbim sabr-ı cemil nasip etsin inşallah.