Yiğit Hocam; Gariplerin yolu dediğin bu yolda garip olarak geldin, güz yağmurlarıyla, göz yaşlarımla garip olarak ruhunun ufkuna yürüdün. Aşığı olduğun hep arzuladığın Efendimize (s.a.v) kavuştun. Seni tanıdığım ilk günden çileli hayatının son gününe kadar Hakkı-Hakikati, iyiliği, doğruluğu anlattın. Yolundan bir milim sapmadan Elif gibi dimdik durdun. Bana Allah’ı ve Resulünü tanıttıran, hayatıma anlam kazandıran, güzel günlerimin vesilesi, güzellik adına ne varsa senden öğrendim. Borcunu asla ödeyemem yiğit Hocam. Sen hiç bahar görmedin, Kardı, Kıştı; Yolların Yokuştu; Güzel Şeyler Sadece Düştü. O düşlerle yaşadın, bir gün baharın geleceğine inancını hiç yitirmedin. Bayram tadında baharı seninle görmeyi hayal ediyordum. Bu sabah çok hazırlıksız uyandım, böyle ummuyordum. Seni seven milyonlarca insan gibi ben de öksüz kaldım, boğazım düğümleniyor, yutkunamıyorum. Rabbim Firdevs Cennetinde seninle, sayende tanıdığım sevdiğim Efendimizle kavuşmayı nasip etsin. Rabbimden; senin gibi dimdik, Hak yoldan sapmadan, istikametten ayrılmadan bir ömür yaşamayı diliyorum. Gözyaşlarımız belli bir süre dinmeyecek, acımızı gönlümüze gömeceğiz. Bu acı, öfke olup dilimize, kalemimize yansımayacak. Şiddetten uzak bir ve diri olacağız. Son videonda ‘Çizgi Korundu’ demiştin. Çizgimiz belli, çizgimizi koruyacağız yiğit Hocam.