Bir umidim var Küçükten bildim ben seni Misafirler gelirdi eve, her misafirle de sesin dolardı odamız Anlamazdım, bu adam kim ne diyor Sürekli ağlıyor, ama derdini kim dinliyor Sonra biraz büyüdüm hocaefendi diyorlar sana Dinledim, dinledim anlayamadım hâlâ Hani elini öptüm de bir saat vermiştin ya, takamadım Kaybettirdiler hocam bana o saati, tutamadım Tekrar derdim kendime, tekrar gideceğim yanına Geçen sene bana saat verdin Bu sefer sıra bende, ben getireceğim hediyeler sana Hep sorardım kendime acaba kaç numara ayakkabı giyer Bilirim kabul etmezsin, pek kimseden hediyeler Diyecektim hocam bu hediye benden değil. Ne olur al kabul et Bu sana benim çocuklugumdan küçük bir emanet Hep bir umidim var dedin durdun Yeşerdi mi o ümitler? İçimizi dertle koydun Ne yapsın sensiz o koca yiğitler Kim dolduracak her izlediğimde gözlerimi Kim sızlatacak sen ağlayınca, kalbimin en derinini Ama artık sıra bizde, Biz dertleneceğiz sen oradan gül diye Aklın burada kalır , kalmasın canım hocam emanetin bizde Kavuştun sonunda o çok sevdiğin Rabbine Ne olur bizi de hatırlat Güllerin Efendisi'ne Adım dersem Lütfi açacak mısın kollarını Diyecek misin onun adını ben koydum, o da gelsin aramıza Hey gidi günler diyecek miyiz o eski hatıralara Hani derdin ya sen hep bir umidim var diye Artık benim de bir umidim var canım hocam Bir umidim var düşündükçe burnumu sızlatan Bir umidim var ki donmuş kalbimi ısıtan Artık sensin benim o ümidim hocam Gelince elimde hediye ayakkabılarımla sana Çek çıkar şu günahkarı da al yanına, o sonsuz aydınlığa 20 Ekim 2024