Allah'ı da, Peygamberi de, sahabeyi de, dinimizi de, insanlığı da, güzel ahlakı da, anlattıklarını yaşamayı da kısacası herşeyi sizden öğrendim hocam. Üzerimizde hakkınız büyük ilk defa aldığım bir (vefat kelimesini bile size kullanmaya elim, dilim varmıyor) ruhunun ufkuna yürüme haberiyle bu kadar sarsıldım ve ağladım. Ne tutuklandığımda ne yıllarca cezaevinde yattığımda hiç bu kadar sarsılmamıştım. Çünkü bilirdim ki Sen hep başımızdaydın dualarınla bizi kuşatırdın, üzerimize sekine inerdi bunu iliklerimize kadar hissederdik. Belki de bu yüzden birazda tembellik ederdik vazifemizde. (Allah bizi affetsin) Çünkü bilirdik hocamızın duası bizimle onun duası yüzüsuyu hürmetine Allah yanlışlarımızı doğruya çevirir, bize istikamet verir. Ya şimdi hocam tir tir titriyorum senin duan olmayınca üzerimde, yine korkularımı senin öğrettiğin dualarla aşmaya çalışıyorum... O kadar şefkatliydin ki bize karşı vefatından sonra bile ne yapmamız gerektiğini de yine sen salıkvermiştin bize. Başımızdaki çınardın, sahabe efendilerimizin savaşın en şiddetli anında korkuya kapıldığımızda Resulullah'ın arkasına sığınırdık demesi gibi bizde sen hayattayken senin iki dudağından çıkacakları bekler, senin şümullu duanın içinde olmanın himmetiyle hiçbirşey den çekinmezdik. Ümmü Eymen annemizin Resulullah in gitmesinden çok vahyin kesildiğine üzülüyorum demesi gibi bizde senin vefatından çok -çünkü sen sevdiklerine kavuştun-dualarının bereketinden mahrum kalacağız şimdi. Rabbim bizi, kendimizi, hizmet-i imaniye ve Kuraniye deki tüm kardeşlerimizi muhafaza buyursun. Sen ötelerden de bizi duasız bırakma hocam. Sen bizim pusulamız sen bizim efendimizsin, sen bize Efendimizi sevdirensin. Mekanın firdevs olsun bizide sensiz bırakma biz layık olamasak da eğer kabul edersen bunlar benim arkadaşlarım deyip ötelerde de tutuver ellerimizden...