Sayın Hocam, Bir gün yanınıza gelecek, dizinizin dibinde oturacak, gözünüzün içine bakabilecek miyim diye sayıklarken ne de erken gittiniz hocam dedim Pazartesi gelen haberle. Küçükken dini bir mevzu hakkında bir araştırma yapmam gerektiğinde ilk baktığım kitap "Çamur at izi kalsın" isimli bir kitaptı. Ailem hasbelkader Zaman gazetesine abone olmuş ve bu sayede o kitap evimizdeydi. O günler dün gibi aklımda. "Nasıl bi şey bu, klasik din kitaplarına hiç benzemiyor." demiştim. Ama o günden sonra kitaplarınız eserlerinizle genişleyen ufkumuz her geçen gün daha da normalleşti bize öğrettikleriniz ve bugün diğerlerinin neden sizi anlayamadığını o sığlıktan nasıl sıyrıldığımızı anlayamaz duruma geldik belki de. Yıllar sonra hizmetle çok da şekillenmemiş hayatıma sizin sayenizde yetişmiş nur yüzlü canım abilerim girdi. Bir abim, bana bir walkman ve bir kaset vererek "Bunu dinle bitir yenisi vereceğim." diyerek kaset dinlemeyi ve sizi sevmemi daha da değerlisi Efendimizi (sav), sahabe efendilerimizi (ra) ve hayatlarını sevmemi bilmemi sağladı. "Hey gidi günler" dediğiniz günlerdi o günler. Şimdi de biz hey gidi günler diyoruz Hocam. Ne de güzel nitelikler kazandırmışsınız bizlere hocam. Ne de güzellikler bıraktınız bizlere hocam. Umuyorum ki sizleri çok seven abilerimiz, ablalarımızla eş ve çocuklarımızla bu hizmet yolunda daha da içten ve şevkle yürümeye devam etmemizi Rabbim (c.c.) bizlere nasip etsin inşallah. Sizi Efendimiz (sav) e komşu bizi de size arkadaş etsin inş. Dualarımla sayın Hocam