Pazar akşamı içime bir ölüm hüznü oturdu… ama rahatsız edici değildi… çok huzurlu bir ayrılık gibiydi..Hayırlara çıksın dedim.!ne ola ki! Ama aklıma hiç canım hocam gelmemişti… meğersem senin gidişinin hüznüymüş içime gelen… senin için o kadar mutluyum ki… sevdiğine kavuştun… vuslatım ne zaman derdin hep… ağlardın 🙁 … bak o gün geldi… ve gözün arkada kalmasın abilerim öyle güzel organize oluyorlar, öyle olgunlukla hareket ediyorlar ve tüm şeffaflığıyla seni bizimle paylaşıyorlar … burdan teşekkür ediyorum hepsine…