Öğrencilik yillarinda birgun kampa gittim kimsecikler yok, bir kişi var o da hasta.Bi beklentiyle gitmiştim hayal kırıklığı yaşamıştım.Canim sıkılmışti hatta acaba geri mi dönsem kimse yok zaten nasıl olacak bu kamp vs. derken o ruh haliyle uyudum.Ruyamda tesbihat yapıyorduk o kamp evinde,ama tanıdığım,tanımadığım çok kişi vardi.Ve hocamız vardı önlerde,arkasına bakıp gülümsedi.Ben sabah uyandığımda hala rüyanin tesirindeydim,çok mutluydum..Kahvaltıya oturdugumuzda bir arkadaş daha gelmişti,anlattım onlara rüyayı kaç kişi olursak olalım devam edeceğiz dedik kampimiza. Allah razı olsun canım hocam hep desteğini hissettik,şu an içimde tarif edemeyeceğim kocaman bir boşluk var...Rabbim bizleri ve neslimizi sana layık talebe eylesin, istikametten ayirmasin.Mekanin cennet olsun inşallah