Bu dünyanın geçici bir mekan olduğunu bir kez daha kendi hayatınızdan bir emsal ile göstermiş oldunuz. Bizler bazen bu hayatın geçici olduğunu görmek istemiyor ve vaktimizin büyük bir bölümünü dünyalık işlerle geçiriyoruz. Bizlere her gün takdim edilen 24 altının 1 altınını bile bazen Rabbimize ayırmaya çalışmıyoruz. Biliyoruz ama maalesef yapmıyoruz, çünkü hatalarımızın cezasını anlık olarak çekmiyoruz. Unutuyoruz ve gaflete dalıyoruz, hiç usanmadan ve utanmadan. Sizleri bizzat görebilmek maalesef bu dünyada mümkün olmadı; sohbetlerinizi canlı dinleyemedim. Ama bıraktığınız bu güzel eserleri bir miras olarak bilip, hepsini teker teker, özümseyerek şu geriye kalan ömrümüzde bu cemiyeti en güzel şekilde temsil edeceğiz. Eserlerinizi bundan sonra kendimize daha çok rehber olarak alacak ve başucumuzdan ayırmayacağız. Şahsım adına size elimden gelenin en iyisini yapacağıma söz veriyorum. Rabbim günahlarımızı bağışlasın ve yeniden ayağa kalkmayı, durmadan ve yorulmadan vatana ve millete en güzel şekilde hizmet etmeyi nasip etsin.