İsmimi koyduğunda kucağında el kadar bebektim. Evde pişen yemeğin kokusuyla doyanlardan oldum belki, çok da anlayamadım seni; ama sen benim çocukluğum, sen benim ilkgençliğimsin. Gençliğimi devlet malı ranzalarda çürütürcesine geçti yıllarım. Silivri'ye gömdüm senelerimi. Senden gelecek birkaç satıra ulaşmanın eziyet olduğu zindanlara. Feleğin her türlü oyununa da, kaderin her türlü cilvesine de eyvallah olsun. Kardeşlerini satanlardan olmadım şükür. Gurbet elde ailemden uzaktım, bir kere daha yetim kaldım ben o sabah. Sevdiğine emanet ol. Sen benim çocukluğum, sen benim ilkgençliğim...