ocaefendi'yi hiç görmedim, ancak iki kez rüyamda gördüm. İlkinde 10 yaşındaydım. Rüyamda Peygamber Efendimiz yüksek bir yerden "Ümmetim yanıma gelsin" diye sesleniyordu. Yüzümde bir tebessümle o tarafa yöneldiğimde, bir yanında Üstad Bediüzzaman Said Nursi'yi, diğer yanında da Hocaefendi'yi gördüm. Sonra üçü birden gökyüzüne yükseldiler. Bu rüyadan birkaç ay sonra hizmetle tanışmak nasip oldu. 10 yaşımdan itibaren hayatım her anlamda şekillendi. Gerçekten dine hizmet etmek nedir, yaşatmak için yaşamak nedir, Allah rızası için vermek nedir, hepsini Hocaefendi'den öğrendim. Eğitim nasıl olmalı, onun kitaplarından, vaazlarından ve sohbetlerinden öğrendim. Şu an 44 yaşındayım ve zorunlu olarak hicret ettiğim bir mülteci kampından bu satırları yazıyorum. İyi ki hizmeti tanıdım, iyi ki Hocaefendi'yi tanıdım ve dinimi daha derin bir şekilde anladım. Yaptığım hizmetlerden hiç pişman değilim ve yapacağım hizmetlerden de pişman olmayacağım. Allah, Hocaefendi'nin izinden yürümeyi nasip etti, inşallah bizi bu yoldan ayırmasın. Allah, Peygamber Efendimiz ile onu komşu etsin, Üstad'a da komşu etsin. Ahirette de beraber yol yürüdüğü arkadaşlarından ayırmasın.