Canım Hocam, Gözümüzün nuru gözü yaşlı hocam…çocukluğumda, gençliğimde kendimi bildim bileli hep hayatımda olan hocam..seni hiç tam manasıyla anlayamadım, sana hiç bir zaman tam bir talebe olamadım…ama sen benim en büyük güç kaynağımdın, ne bir sorun olursa olsun ne kadar büyük bir hadise yaşanırsa yaşansın bilirdim sen vardın, sen bizi savunurdun, sen bizi yalnız bırakmazdın, ne yapmamız nasıl davranmamız gerektiğini sen bilirdin sen söylerdin. Senin varlığın bile bize güven verirdi. En yakınlarımı kaybettiğimde hissetmediğim yokluğu şimdi hissediyorum. İçimde dolduramadığım ve evet hiç bir zaman dolduramayacağım bir boşluk. Ama sana söz veriyorum, arkanda dünyanın dört bir yanına yayılmış yiğitlerle beraber, bıraktığın emanete “Hizmetimize” son nefesimize kadar sahip çıkacağız, gelecek nesillere aktaracağız. Ve senin öğrettiğin gibi ne olursa olsun, yılmayacağız, yıkılmayacağız, ümidimiz kaybetmeyeceğiz, dim dik durmaya devam edeceğiz. Evet talebeliğin, yoldaşlığın hakkını veremedik ama umarım ,yine de, ahirette seninle ve sevdiklerinle beraber olmayı Rabbim hepimize nasip eder.