Kıymetli Hocam, sen garip yaşadın garip olarakta bu dünyadan ayrıldın. Çünkü sen önden gidiyordun, çağına ışık tutuyordun oysa bizler ve muasırların arkadan geliyorduk senin attığın adımları yeterince anlayamıyorduk. Idraki kıt, izanı madum olanlarda senin her adımında daha bir hasetle daha bir gayzla doluyorlar ve insanları senden uzaklaştırmak için her fırsatı kolluyorlardı. O nedenle hayatın boyunca kimsenin maruz kalmadığı kadar iftira ve tezvirata maruz kaldın. Sen, bizlere iletişim ve teknolojik gelişmelerle bir köy haline gelen bu dünyamızda bir müslümanın bu asırda nasıl dinini yaşayacağını ve nasıl hizmet edileceğini öğrettin, gösterdin ve rehberlik ettin. Sen bizlere her fırsatta, kul ile Allah arasındaki engelleri kaldırmayı ve Kul ile Allah arasındaki bağı güçlendirmeyi sayıklayıp durdun. Şimdi sen en sevgiline gittin, dünya çilehanesinden kurtuldun. Bizleri bırakıp gittiğin Dünyada zalimlerin, despotların yalancı ve müfterilerin hay huyları, yalan ve iftirada bir yarışları bir birine karışmış ve cinnetin de cinnetini yaşıyorlar. Baykuşlara bayram bizlere de yine sabır düştü... zaten mahzundu yüreğiniz şimdi birde ayrılık düştü... Kimsenin kimseyi tanımadığı mahşer gününde bizlere şefaatçi olman ümidiyle...