TAZİYE DEFTERİ… / CONDOLENCE BOOK…

Siz değerli okuyucularımızdan “Hocaefendi” ile ilgili düşüncelerinizi veya hatıralarınızı taziye defterinde paylaşmanızı bekliyoruz.
(We expect you, our valued readers, to share your thoughts or memories about “Hocaefendi” in the condolence book.)
Ah benim canım hocam, senin vefatın bizi hüzne boğdu sen varken bunca dert cefa daha cekilir geliyordu, hocamiz var kolumuz kanadimiz diyorduk, kolumuz kanadimiz kirik artik yetim hissediyoruz. Sen caginin cok otesinde bir insan oldugun icin seni anlayamadilar, bizler dahi seni anlayamadik bizi affet hocam. Bu kirli pasli dunya icin sen cok temiz kaliyordun sen zaten daha otelere layiktin ve biliyoruz ki sen simdi cok sevdigin efendimizlesin, sahabe efendilerimizlesin.. yasadiklarimizi yasananlari onlara sikayet et hocam. Hayatimiz senin ogretilerinle anlam kazandi oncesinde her birimiz amacsiz gayesiz insanlardik musluman nedir nasil olmalidir bize sen ogrettin.. Seni bir kac kez ziyaret etmek imkani olmustu, seni ilk defa babam rahmetli olduktan 2 hafta sonra gormustum, o sohbette Alvarli Efe hazretlerinin "Gorulmemis vefasizin vefasi, Bu dar-i mihnetin yoktur sefasi, Ecel serbetinin olmaz sifasi, Gelen gider konan gocer bu elden..." dizelerini okumustun, ben de hocam beni teselli etti diye sevinmistim, simdi senin ardindan ben bu dizeleri okuyorum. Sonrasinda bir baska gelisimizde arkadaslari taniyorum demistiniz, insallah ahirette de bizleri hatirlar bu arkadaslar da vardi dersiniz. Biz seni seni cok sevdik, anamizdan babamizdan vatanimizdan cok sevdik hersey bir yana sen bir yana dedik, sen de bizi sev hocam.. bizlere dua etmeye devam et hocam..