Ben Hocaefendi’yi hiç görmedim. Vaazlardan, ailemdem ve etrafımdaki insanlardan sadece tanıdım. Benim için en önemli özelliği, iç sesinin dışa vurma hassasiyetiydi. Ben bundan insanin içinden birsey duymuyorsa, susması gerektiğini, tam hissedemiyorsa onu söylememesi gerektiğini, ve karakteriyle bütünleşmesini gerektiğini anlıyorum. Bu benim için çok önemli. Bu ayrıca kendisinin yalandan ne kadar uzak olduğunu hemde bizim de uzak durmamız gerektiğini gösteriyor. Diliyorum ki, Allah Hocaefendi’ye cennete en yüksek makamı verir, ve bize onun tavsiye ettiği şekilde yaşamayı nasip eder.