Canım hocam, Vuslat yolculuğuna çıktığınız haberini bir ışık evinde, teheccüd namazından sonra sabah tesbihatında aldık. Hepimiz önce inanmak istemedik ama doğruymuş, ruhunuzun ufkuna yürümüştünüz, şebi aruzunuz mübarek olsun… Şimdi ise “sarmış buğulu hüzün dört bir yanı”... İçim buruk, her dava kardeşim gibi kalbim çok hüzünlü… Ben sizinle ve hizmetle çok geç tanıştım hocam, tam 11 sene önce. 17 yaşımdaydım ve "Mefkure Yolculuğu" kitabınız yeni çıkmıştı. O kitabı alıp okudum ve hayran kaldım. O hayranlık hâlâ dün gibi taptaze. “Demek ben bunun için yaratılmışım” dedim. “Demek benim de bir gayem, bir mefkûrem varmış...” Varlık gayemi idrak etmeme vesile oldunuz. Sonra karalamalar başladı. babam çok kızıyordu. ben, babamdan gizli gizli ve kavgalara rağmen, öğrencilerime ve sohbetlere gitmeye çalışıyordum. Bir gün annem, “Ben hizmet edemedim, sen et. Babanı idare ederim” demişti… o motivasyonum olmuştu. Üniversite başvuruları başlamıştı.. Artık vedalaşma vakti gelmişti ve bir ışık evinde yaşamam nasip olmuştu. Ailesinin dizinin dibinden hiç ayrılmayan o genç ürkek kız, başka bir şehirde, başka bir evde yaşamaya başlayacaktı. Normalde hiç cesaretim yoktu ama davamın verdiği cesaretle Rabbim beni harekete geçirdi. Hizmet yıllarım burada şekillendi. Böyle zor bir dönemde hizmetle tanışmak ve ona sarılmak beni ayrı bir şekilde motive etti. Zaman zaman, hizmet içinde doğup büyüyen arkadaşlarıma, babaları hizmet sevdalısı olanlara imreniyordum. Bugün, iyi ki sizin hassas ruhunuzu tanımak nasip olmuş diyorum. Bu nimetin şükrünü eda etmeyi Rabbim bizlere nasip etsin Siz bana kulluğumu öğrettiniz, Rabbimi sevdirdiniz, Peygamberimi tanıttınız. sizi sevmemek mümkün mü? Yine sizin öğrettiğiniz gibi her lütuf karşısında “değildir bu bana layık, bu bende, bana bu lutf ile ihsan nedendir?” diyerek iki büklüm oluyordum. 2022 yılı, hizmet hayatımın taçlandığı yıl oldu. Sizi ziyaret etmek nasip oldu. O ziyaretimizde, “Arkadaşlar nereden.. nereden geldiniz?” diye sordunuz. Almanya'da doğup büyüdüğümüzü duyduğunuzda, şu cümleleri söylemiştiniz: “Biz yokluk zamanında Almanya’ya gitmiştik, fakat elimiz boş dönmüştük. Demek ki Cenab-ı Allah’ın muradı farklıymış. Daha sonralardan sizler gibi insanların neşvünema bulmasını murad etmiş... Sizin gibi mübarek insanlar için gelmişiz.” Doğum günümde manevi doğumuma vesile oldunuz. O gün grupça “İyi ki doğduk, bugün bizim manevi doğum günümüz” demiştik. Çok güzel duygular yaşadık. Tekrar ziyarete geleceğiz canım hocam, yine o huzurlu diyara, Rabbimin izniyle. Vefa ve sadakatle, hizmete dört elle sarılıp hiç durmadan devam edeceğiz, Allah’ın izni ve inayetiyle. Nâm-ı Celîl-i Muhammedî'nin şehbal açması için Rabbim bizleri istihdam etsin ve bizleri istikametten ayırmasın, inşallah. Cennetin zümrüt tepelerinde sizinle haşr ü neşr olmayı nasip etsin Cenab-ı Hak bizlere. Garip kaldık, ama buluşma ümidiyle hizmete devam edeceğiz...