Bir insan güzeli! Genç yaşımda müşerref olma iftiharını taşıdığım, hayatıma dokunan muhterem zatıalinize… Ne mutlu ki sizinle ilgili anılarla büyüdüm, her hatıranız bana yol gösterdi, her kelimeniz ruhuma işledi. Ziyaret etme onuruna eriştim, sohbetinize katıldım, lütfettiniz ayağa kalktınız, hediye takdim ettiniz. (Hamdolsun). Zatıaliniz bana Allah aşkını, Efendiler Efendisi Hz. Muhammed’e sevgiyi ve memleket sevdasını verdiniz. “Ailen benim dostumdur” dediniz, bizleri her zaman bağrınıza bastınız. Ziyaret etmeyi ihmal eden dostlarınıza bile incelikle nazik hediyeler gönderdiniz, selamlarınızı arz ettiniz. (Şeref duyduk). Validem, her yemek yaptığında yorulduğunu söylediğimde defaatle, “Ben hocamıza ve 79 kişiye yemek yaptım, bir odada ağırladım, yorulmam evelallah” derdi. Şahitlik ettik. Eğer ruhuma dokunuşlarınız olmasaydı, kim bilir nasıl savrulurdum. Gönüller mimarı, yüce bir gönüldünüz. Ben sizden razıyım, Mevla da sizden razı olsun. Hayatına dokunduğunuz herkese olduğu gibi, bana da bir ömür boyu sürecek bir iz bıraktınız. - Aile dostumuz olmasıyla iftihar ettiğimiz, naçizane ayak izlerini takip etmeye çabaladığımız kıymetli büyüğümüz, Muhterem Hocaefendinin vefatını teessürle öğrenmiş bulunmaktayım. Merhuma Cenab-ı Allah’tan rahmet, geride kalan dost, akraba ve yakınlarına sabr-ı cemil niyaz ederim. Mekânı cennet olsun.