Sevgili Hocam, Hocaefendimiz, bu böyle olmamalayidi, kelimeler boğazıma düğümleniyor.. Allah'ım, onu En Sevgiliye sas komşu eyle.. Cocuklarıma henüz bir kaç gün önce senin yanına gelip, elini öpüp, dizimi kırıp karşında kalbim küt küt edeceği günün hayali ile, tanışmanın hayalimizi anlatıyorken.. bu sene sefer de olmadı.. bu böyle olmalıydı.. Senin deyişinle, bu güfte yarım kalmamamaliydi.. Insanlık burhanlar çağında iken, sen çekip gitmemmeliydin diyor bir yanım, bir yanım.. Yıllanmış bir çınar ağacı idin kalbimde.. bin senelik.. kabullenmek zor. Cümlelerimin sonunu getiremiyor, yılların biriklmisligini, sana bir mektup misali doyasiciya yazmak, yazamak ve bir daha yazmak istiyorum.. Seni görmeden, sadece sesin ve hissiyatinla yaşadım... Bir beste diyordun kıyamete kadar sürecek bir beste diyordun, bu tekerlek bu tumsekte kalmayacak inşallah... biliyorum güzün hep üzerimizde olacak..hep sesin kulağımda.. nağmelerin bir musiki edası ile. Fikirlerin, düşüncelerin, hayallerin kıtalar geziyor, çiçek açıp saciliyor.. Güller senin açtığın yolda acıyor.. Son kere gelenlere istikamet yolunda yine beklentisiz olma demiştin... Beklentisiz..Ne büyük ideal, ne büyük kelime. Ancak senin gibi bir Abidenin, bir kametin dileine yakışırdı... Ancak sen bu kadar güzel soyleyebilirdin.. Ötede Efendimize, Ustadımıza, Sana komşu olma duası ile..