Benim sevgili Hocam, benim ögrendigim her güzel seyde mührü olan insan. Sen benim icin hayat demektin, nefes demektin, ask demektin. Seni tanidigim Sadirvan 2 vaazi sonrasinda duami kabul eden Rabbime sükürler olsun. Sen benim icin evliya asfiya ulema, Tabbin, Tebeaitabiin ve Sahabe efendilerimizin aynasi idin, Sen bana Efendime duyulan askin resmi idin, sen benim icin Rabbime teslmiyetin ve hayranligin sesi idin, Senden ögrendim baskalari icin yasamayi, yasatma sevdasinin ne oldugunu. Sen bana ögrettin baskalari icin dua etmeyi aglamayi. Senin bana kattiklarini ve beni nasil idealleri icin yasayan bir adam olmami sagladigini yasim 50'ye geldiginde daha iyi anladim: Son 10 yilda yasanilanlardan dolayi, cekilenleri sen zaten bize yillardir anlatiyordun da biz anlamiyorduk. Am10 yil gecti 10 yilda yeniden yasamimizi kurdugumuz yeni memleketimizde etrafima bir bakiyorum ki, 1992 yilinda yakinimda olanlarin hepsi benim gibi buralarda. Bir de bakiyorum ki bizler adam olmusuz ve Almanya'nin entellektüellerine tas cikaracak seviyede kültür, egitim bilgi ve entellektüellige sahipmisiz. Dönüyorum 32 yila bakiyorum ve nasil oldu bunlar diyorum. Sonra Efendimizde bu güne atilan tohumlarin eseri oldugunu ve o zamandan bu zamana edilen dualarin meyveleri oldugunu anlyiorum. Seninbana ögrettigin ilkeler dogrultusunda, hep sen benim yanimdaymissin gibi bu dünyaya Baris, dostluk, sevgi ve adalet icin hic bir degerimden taviz vermeden yasayacagima söz veriyorum güzel hocam. Duam ise bir an önce senin yanina gelmek. Lütfen okuyanlar da amin desinler...