TAZİYE DEFTERİ… / CONDOLENCE BOOK…

Siz değerli okuyucularımızdan “Hocaefendi” ile ilgili düşüncelerinizi veya hatıralarınızı taziye defterinde paylaşmanızı bekliyoruz.
(We expect you, our valued readers, to share your thoughts or memories about “Hocaefendi” in the condolence book.)
Canım hocam doğduğum ilçede insanların çoğu içkiden ölüyordu ve her tarafta günahların olduğu bir ortamda doğdum.1996 yılında Keşan da hizmet dershanesinde abileri ve hizmeti tanidim ve onların halleri beni hizmete bağladı. Allah ve Rasulünü sevmeyi senden öğrendim.Kurumuş gözlerim peygamber,sahabe denince hıçkırıklarla ağlayan sadece seni gördü.Gençliğimdeyken ülkücüydüm ama senin vaazında Azerbaycan da namuslar çiğneniyor diye başlayįp ağlamaktan bayıldığını görünce kendimden ve vatanseverliğimden utandım. Kendi kendime dedimki Allah ve Rasulü sevilecekse böyle sevilmeli,vatansever olunacaksa Hocaefendi gibi olmalı dedim.
Canım hocam seni anlatmaya ve sana karşı olan muhabbetimi ve sevgimi anlatmaya kelimeler yetmez.Sen benim için anamdan ve babamdan daha değerlisin.Davan davamdır.Hizmezin hizmetimdir.Ölene kadar duamdasın Ben senden razıyım,Canım Allah ımda senden ebeden razı olsun.İnşaAllah ölünce kavuşacağız.Efendimiz(sav)e ,Enbiyai izama,Sahabelere,Evliyalara,Abdulkadiri Geylani Hz lerine ve sevgili Üstadımıza ve tüm şehitlere mücrim Muratın selamı var de onlar bu mücrimi tanırlar ve hepinizi çok seviyor ve hepinize kavuşmayı dört gözle bekliyor dermisin ve selamlarımı iletirmisin CANIM HOCAM seni CANIM ALLAH ıma emanet ediyor.Ve ebedi Firdevste ebeden beraber olmamiz temennisiyle SENİ ÇOOOOO.....K SEVİYORUM