TAZİYE DEFTERİ… / CONDOLENCE BOOK…

Siz değerli okuyucularımızdan “Hocaefendi” ile ilgili düşüncelerinizi veya hatıralarınızı taziye defterinde paylaşmanızı bekliyoruz.
(We expect you, our valued readers, to share your thoughts or memories about “Hocaefendi” in the condolence book.)
İlk ismini Kocatepe camiinde duymuştum. Sonra orta okulda kitapları ile tanıştım. Eski kasetcalarin kırmızı ışığının aydınlattığı karanlık odada hocamın sesini duyar düşünce ve fikirlerini kitaplarından öğrenir Sizinti ile gelen yazılarını uzun uzun analiz ederek gençliğimi geçirdim zaman ile kürsü ile gönüllere hayatlarımiza yön verdi. Bamteli ile gönüllerde pası kiri hafta hafta sildi. Nağmeler ile hap gibi ruha ilaç oldu. Sevenlerini her zaman korudu. Saldırmak isteyenlere kendini siper etti. Bir abi, bir baba , bir dede , bir hoca bir öğretmen oldu. Şimdi bile ruhunun ufkuna yürürken bize kanat geriyor tekrar toparlanin diyor.
Hocam hep dimdik ayaktaydi son ana kadar fikirleri ile düşünceleri ile. Hayatı ile dava insanının vasıflarını bize anlattı. Vazifesini tamamladı. Şimdi hizmet etme zamanı hocamızin bize bıraktığı eserleri sesi videoları ile nasıl yaşamamız yada nasıl yasatmamiz için yaşamamızin haritası çizildi.
Haritayı elinize verdi ve gitti. Koşun cosun daha ne bekliyorsunuz dedi. Vitesi 18 e takın dedi ve gitti.
Bu dünyadan bir yiğit geçti diğer yiğit oğlu yiğitler gibi.
Söylenecek çok şey var ama dünyanın her yerinden sana dua eden arkadaşlar zaten Rabbime soylenecekleri sen gitmeden söyledi . Biz ondan razıydım Allah da razı olsun inşallah