Cânım Cânanım Hocam, ben sizsiz bir dünya bilmiyorum. Doğduğumda siz vardınız, çocukluğumda Hocadedemdiniz. Yetişkinliğimide Hocaefendi’m oldunuz. Ben sizden öğrendim Rabbimi, peygamberimi, dinimi. Yolda nasıl yürümem gerektiğini de sizden öğrendim. Süreçte size tutundum hep sizi dinledim nefesiniz ab-ı hayat oldu bana. Yine öyle olmaya devam edecek. Nam-ı Celili Muhammedi’nin şehbal açması için hiç durmadan yürüyeceğiz. Daha da bir iştiyakla, daha bir şahlanarak ta ki Rabbimiz kavuşma vakti gelene kadar hiç durmadan yürüyeceğiz. Efendimiz “kişi sevdiği ile beraberdir” buyuruyorlar… Ben size olan sevgimi tarif edemem, ama ümidim o dur ki inşallah beraberizdir Hocam ebeden…..