Can Hocam, geçen baharda öğrencilerimizle, ektiğin tohumların çiçekleriyle, hey gidi günleri dinlemiştik. “Meğer tatlı günler o günlermiş diyeceksiniz” demişsin, tatlı günler seninle olduğumuz günlermiş. Ne zormuş hocam bıraktığın mirası taşımak, sen yıllarca nasıl öf bile demeden taşıdın? Ne zormuş senin dua etmediğin bir sabaha uyanmak, sensiz dayanmak zorunda kalmak. Vallahi biz de seni çok sevdik, seveceğiz. Dünya çilen bittiği için, Resulallah’a kavuştuğun için artık Rabbinle olma saadetine eriştiğin için mutluyuz hocam, bakma sen gözyaşlarımıza, biz sensiz kalışımıza, yetimliğimize ağlıyoruz. Benim paçalarıma yapışan evlatlarım, torunlarım yok demiştin, evlatların.. Dünyanın dört bir yanında sesini duyduğunda boğazı düğümlenecek, gözleri yaşaracak evlatların seni şimdiden çok özledi.