Canım hocam en sevdiğine kavuştu.Dün taziye de dostlarla bir aradayken hissettiğim şey sanırım gurbetimiz şimdi başladı. Yalnız hissettim bi an kimsesiz gibi. Hocamın varlığı belki de onun da gurbette olması bize bir teselliydi. Bu hissi 2016'da kütüphaneyi boşaltıp gizli saklı götürdüğümüzde de hissettim. Kıymet bilememe, ayrılmak zorunda olduğunda ki o pişmanlık. Bizler her ne kadar tecrit ediliyor gibi görünüyorsakta aslında muhafaza edildiğimize imanım tam. Şimdi daha sıkı sarılma, bıkmadan yorulmadan koşma zamanı🤲🏻