Canım hocama; Hocam seni doksanlı yıllarda tanıdım. O zamanlar daha çocuk yaşlardaydım. Bir imam hatip öğrencisi olmama rağmen hakiki manada bana ufuk açan sen oldun. Seninle tanıdık peygamber Efendimizi ve sahabeyi. Bizim, onlara nasıl saygı göstermemiz gerektiğini seninle öğrendik. Seninle öğrendik radikalliğe düşmeden dini nasıl yaşamamız gerektiğini. Seninle öğrendik temsil keyfiyetinin ne kadar önemli olduğunu. Seninle öğrendik bu kadar zulüm içinde gözyaşı dökmenin ne kadar değerli olduğunu. Bize sen öğrettin Kur’ an davasının yılmaz bekçileri olmanın ne kadar önemli olduğunu. Daha yazmayı hatırlayamadığımız nice güzel şeyi senden öğrendik. Sen islamın tüm insanlığa Gülen yüzü oldun. Bir sabah büyük bir şokla senin ruhunun ufkuna yürüdüğünü öğrendik. Daha sana gelip, dizlerine yatıp yaşadığımız onca sıkıntılı şeylere birlikte gözyaşı dökecektik. Sen benim başımı okşarken birlikte ağlayacaktık. Şimdi sen sevgiline kavuştun ve bizi yetim bıraktın. Rabbim o saygıda zerre kadar kusur etmediğin, adını andığın zaman ayağa kalktığın Peygamber Efendimize seni komşu eylesin. Seni Firdevs'i ile sevindirsin. Ve bizi seninle birlikte haşreylesin, Efendimizin havzı Kevser’i altında, Liva’ ül Hamd sancağı altında ve Cemal’ ül Allah’ı karşısında bir araya getirsin. Allah için seni çok seviyoruz.