Canim hocam,dünyaya gözümü actigim evde senin siyah cübben,bembeyaz sariginla cami kürsülerinden yaptigin peygamber sevgisi vaazlariyla büyüdüm.Sen olmasaydin ne insanligi ne insanliga hizmeti,nede peygamber sevgisini ögrenemezdik,kupkuru bir cöl gibi dünyadan göcer giderdik.Corak gönüllerimizin nesvü nema bulmasina vesile oldun o gözyaslarinla..Cocukken cok aglamana anlam veremesemde ruhumun derinliklerine ne kadar güzel tohumlar ekildigini 40 li yaslara gelince cok daha fazla anladim.Babamin arkdaslariyla dolusup aksamdan yer bulabilmek icin arkdaslariyla yollara düstügü o cami vaazlari dönüslerini dört gözle beklerdik,babamin manen doyuslari evimizdede baharlarin acmasina cemaatle namazlara ve namaz sonrasi sohbet ve kardesler arasi yarismalara vesile olur cok tatli heyecanlar yasardik..Kiz cocuklari okumaz denilen bir toplumda üniversiteye gidis sebebimiz, o isik evleri rampa olarak görme ve yükselme derdine düsürende senin o tatli ve sicak sesindeki sohbetlerindi.Biz. büyüdük,sen gittin😔Evlatlarimizda senin vefatina sahit oldu..Ama dün ilk kez cocuklariminda seni ne kadar cok sevdigine ve gözyaslarina sahit oldum.Benim icin dünyalara bedeldi.Gittin,zira ölüm hak,ama gök kubbede hos bir sada ve peygamber emanetine sahip cikacak gözyaslarinla suladigin binlerce fidan birakarak..Cani ugruna davasina sahip cikacak binlerce Yusufta birakarak..Gurbetin kurbete döndü..Rabbimden niyaz ediyorum ki bu dünyada zulme maruz kalmis herkesinde gurbeti bitiversin..Dünya baris ve sevgiyle dolsun.Biz senden raziydik Rabbimde razi olsun.Rabbim bizleri Efendimiz (as) ve sizlerle hasreylesin ve istikametten ayirmasin canim hocam..🤲