Canım hocam, öncelikle kelimelerim çok kırık dökük olacaktır. Çünkü kendim de pek sağlam değilim. Gece Teheccüd vaktinde öğrendim, önce dedim ki “birileri yine uyduruyor.” Bu devirde her cümlesi barış, selam olan kişilerin hakkında çok atıp tutuyorlar, biliyorsun. Sonra ama son iki haftadır her gün seni düşündüğümü, hastalığının ilerlediğini, aldığın ilaçlar yüzünden teninin renginin değiştini biliyordum. İçime dert oldu. Yattım ama 07:30 dan itibaren her 5 dakikadan itibaren uyanıp saate baktım. 09:19’da artık iyice yorulduğumda haberlere bakmak icap etti. Bu sefer uydurmamışlar meğersem. Gitmişsin. En sevdiğine kavuşmuşsun, “Fakir’in düğün günü” dediğin gün gelmiş. Kontrolsüzce ağlamaya başladım. Direk babamı aradım, biliyordum senin bize öğrettiklerini en güzel o bana hatırlatırdı. Zira öyle oldu. Babam Efendimiz (sav) vefat ettiği zaman Hz.Ebubekir’in tavrından bahsetti: “Kim Hazreti Muhammed’e (sav) taptıysa o da öldü, ama kim Allah’a tapıyorsa o Baki’dir.” Şimdi çok güzel bir yerdesin, dünyadaki sürgün, zulüm bitti. Ne kadar mutlusun, kim bilir? Bir de babam şükretmemiz gerektiğinden bahsetti. Ya o zalimlerin eline düşseydin? Rabbim seni hep korudu o kötü varlıkların elinden, o zalimlerin elinden. Zulüm hep var, yaramız hep açık. Ama artık sen çok güzel bir yerdesin. Rabbim zalimlerin zulmünü durdursun. Ben Allah’a (cc) imanı ve her şeyden öte Ona aşk-u iştiyakı, Kuran’ı, Sonsuz Nuru ve Ona hürmeti (sav), Sahabeyi (ra) ve onları gerçek büyüklükleriyle takdir etmeyi, baş döndüren rehber Üstadı hakiki manada seninle duydum. Bu yolda sevdalanmayı, Efendimiz’in bu yola nasıl aşık olduğunu senin anlattıkların, Rabbim’in bize gönderdiklerini en güzel şekilde dile getirmen vesilesiyle öğrendim. Ne biliyorsam sen anlattığın için öğrendim. Sen anlattıkça ben Rabbim’i o kadar çok sevdim ki.. Sen anlattıkça ben Efendim’i o kadar çok sevdim ki.. Kalbim Onların sevgisiyle dolup taştı. Benim eksikliğim belki, öyle yolumu bulmakta zorlanırım ben. Hala çok zor o çizgide kalmak.. Ama sen anlattın ben dinledim.. annemin karnındayken bile. Ne öğrendiysem senden öğrendim. Ve her dinlediğimde bir an bile şüphe etmedim, başımı hiç eğmedim, hiç mahçup olmadım. Çünkü sen bize sadece “Yörüngeniz O’nun rızasını kazanmak olsun.” dedin. Talep edenlere de senin anlattığın gibi anlattım Rabbim’i, Efendim’i biliyor musun? Vesile olduğun tüm güzellikler için Allah senden razı olsun. Hayata karşı çok farklı bir pencereden bakmayı öğrettin bana. Biz bu güzel yolda yaptıklarının hepsine şahidiz. Komşun Efendimiz olsun, cuma yamaçlarında Rabbimizle kavuşmaların olsun. Bu arada ben kendimi tanıtmadım. Hani 1999 yılının 20 Aralığında doğan bir bebek vardı, ismini sen koymuştun: Betül. Sonra ona nerdeyse 25 yıl kadar dua ettin. Benim o. Bugüne kadar sana hep dua etmiş ve bundan sonra da hep dua edecek olan Betül. İsminin hakkını son damlasına kadar vermeye çalışan bir Betül.. Annemler Hazreti Fatıma Annemizin ismini eklemişler sonra adımın yanına. Fatma Betül olmuşum. Sen anlattığın için biliyorum ne kıymetli hale geldiğini ismimin. Rabbim hakkını verebilmeyi nasip etsin, doğru yoldan ayırmasın. Kendim adıma çok teşekkür ederim ömrünün son anına kadar bize bu güzel yolu anlattığın için, bu sevdadan her an bahsettiğin için, Rabbim’in kurduğu mükemmel düzeni daha iyi anlamama vesile olduğun için. Mekânın cennetin en güzel köşeleri, Efendimiz’in yanı olsun. Rabbim senden razı olsun. Senin de dünya gölgeliğinde söylediğin gibi, inşallah Cennetin en güzel köşelerinde beraber oturur, zalimlerin yaptıkları zulümlere “ne komik şeylerdi” diye güler, “ama biz yolumuzdan ayrılmıyorduk” diyebiliriz. Son anında dediğin gibi “ayaktaydık.” diyebiliriz. Umarım hiç yeise kapılmadan son ana kadar dimdik yürürüz. Rabbim ayağımızı kaydırmasın. Hasretle, selam ederim. Taleben Fatma Betül