2016 yılının Ekim ayında rüyamda Efendimiz(ASM)’ı yeni yetişen bir genç olarak görmüştüm. Hemen yanıbaşında Muhterem büyüğümüz saygı ve haşyetle ve tebessümle bekliyordu. Ben heyecandan tir tir titrerken Hocaefendi ile göz göze gelmiş adeta ne arzu ettiğimi anlamışçasına bana “haydi” der gibi başı ile işaret ediyordu. Tüm cesaretimi toplayıp Efendimiz(SAV)’e “size sarılabilir miyim YaResulallah?” dedim. Evet der gibi başı ile işaret buyurdular. Öyle sıkıca sarılmıştım ki, kokusunu içime çekmek istedim ama O’nun gül kokusunu duyamıyordum bir türlü. O dönem olayların hemen akabinde Hizmet hareketini terör örgütü ilan etmişlerdi malumunuz. Bende Hareket’in bir sevgi, barış ve diyalog hareketi olduğunu anlatmak için Amerika’da iki konferansa katılacak oralarda Hizmet ve Hocaefendi hakkında sunumlar yapacaktım. Ve yaptım da. Dilimin döndüğünce anlattım. Konferans bitince Huzur’a çıktım ve konferansta yaşadığım şeyleri arzettim Hocaefendi’ye. oturduğu koltuğun yanına oturmam için “haydi gel buraya” der gibi eliyle çağırdı beni. Hemen yanıbaşında oturuyordum. Öyle bir kokusu vardı ki, birden kalbimde “işte rüyanda duyamadığın Efendimiz(SAV)’in kokusu şu an duyduğun koku” diye bir his vuku buldu. Anlattıklarımdan öyle mesrur olmuştu ki oradaki haziruna dönüp bu kardeşimiz bana inşirah verdi demişti. Gözlerimi kapattığım her an bu olay canlanıyor ruhumda ve şuurumda. İçim acıyor, yüreğim yanıyor. Ben daha nice konferanslara gidecek Hizmet’i anlatacak ve yine O’na arz edecektim konferanslarda olup biteni. Bu ifritten dönemde ısdırapla yanan sinesine bir damla olsun inşirah verebilme ihtimali ile ordan oraya koşturup duracaktım. Ben senin gözyaşlarınla yeşerip büyüttüğün milyonlarcadan bir damlayım. Sana bu dünyada inşirah sunamadım belki ama senin ahdü peymanın O(SAV)’nun adını üzerine güneşin doğup battığı her yere götürmekti. Bu ısdırapla yandın, bu ısdırabı dindirecek, bu ahdü peymana katkıda bulunacak en küçük şeylerde bile çok mesut oldun. Hizmet senin sevgilindi, hayatındı, uğruna 86 yılını verdiğin bir mefkure idi. Senin ahdü peymanın bize miras, kendi adıma söz veriyorum asrın çilekeşi ve İslam’ın “GÜLEN”yüzü. Bu mirasa sahip çıkma adına sana ve EFENDİMİZ’e inşirah verecek en iyi bildiğim metodla yolunuzdan gitmeye ant içtim. Rabbim seni rahmet, merhamet ve şefkatiyle, senden razı bir şekilde sarıp sarmalasın ve seni adını her andığında burnunu sızlatan EDENDİMİZ ve Ashabı ile diz dize komşu eylesin…