BENIM ICIN HOCAEFENDI DAVA DEMEK.. Bu sabah herkeste oldugu gibi telefonu elime aldigimda biran duraksadim sonra gayri ihtiyari inna lillahi ve inna ileyhi raciun dedim kalbimin derinliklerinde hissederek.. Sonra bu baslik acilinca düşündüm Hocaefendi benim icin ne demek diye.. Şimdi cocukluguma gidiyorum bilincaltimin bana soylediklerine. 7 8 yaslarinda yeni okumaya baslamis olmanin verdigi şevkle elime ne gecerse okumaya çalışıyorum bir dergi görüyorum evde. Tam orta sayfasinda italik yazilarla Kalbin Zümrüt Tepeleri yaziyor. Ne demek bu diyorum, sayfanin sonunda M.Fethullah Gülen yaziyor. Bu karisik yazi ne söylüyor diyorum hicbir kelimenin baglamini bilmeyerek. Anlamasamda okuyorum sonra kuzenlerimi hatirliyorum Hocamiz derken yuzlerindeki gulumseme ve tebessumle. Lise yillarimda cok kucuk bir koyden kucuk bir kasabanin oldugu bir lisede okurken universite hayal gibi gelirken dersaneler onume ışık tutuyor. Ben o dersanelerle universiteli oluyorum. Universiteye gelince guvenle sığındığım evlerde artik onu anlamaya başlıyorum. Karakteristik yapim itibariyle ait hissetmem gereken bir dava ariyorum. Sonra baktikca her dava soyleminin altinin bos oldugunu anliyorum hepsi dunyalik. Bir tek onun soyledigi dava, ugruna feda edilebilcek bir yol oldugunu gosteriyor bana. Ancak onun söylediği dava öyle radikal soylemlerden cok uzak geliyor. O siradan hocalardan degil o hem hoca hem alim hem de bir dava insani. Davasini saglam temellere oturtmus bir dava insani. Kürsüsünde oturup konusurken kah edebiyattan kah turkceden kah ilimden kah islami kaidelerden bahsediyor. Sonra bir bakıyorum stadlari dunyanin 190 ulkesinden turkce konusan cocuklar dolduruyor. Artik bu dava sahsimin davasi o da benim önderim ornek aldigim dava insani oluyor. Bir zaman geliyor ona sayin diyenler baska turlu davraniyor. Ama o davasindan bir adim geri atmiyor. Hep soyledigi kaidelerden vazgeçmiyor preslenecegini bile bile. Dava insani çünkü. Bir zaman geliyor onun çizdiği ufukta bana benim gibi basit bir insana hicret nasip oluyor. Simdi diyorum o davayi o dava insanini tanimasam benden acaba ne olurdu..tek kurtulma ümidim var davasina gonul vermis insanlarin yaninda olmakla kurtulusa ermek... Onun yasadigi asirda yasamis olmaktan ötürü Rabbime şükrediyor ve yine onun göçüp gittigi asirda yaşamış olmakla ayni zamanda huzun doluyorum. ancak icimde bir vakar var. Dunya gurbetini tamamlayip göçüp gitti.. Ruhunun ufkuna yürüdü. Rabbim onu bizimle utandirma.. amin anin amin