İlk duyduğumda mahcubiyet içerisine düştüm. Şundan dolayı; Onun istediği(sahabe ruhu ile) tarzda hizmet edemedim edemiyorum. İnşaallah bundan sonraki hayatımda bunu başarabilirim. En azından öbür tarafta yüzüne bakma cesaretim olur. O vazifesini hakkıyla eda etti ve bu şekilde dünya sürgününü bitirdi. Bundan sonra bize düşen bu insanlığa hizmet emanetine elden geldiğince sahip çıkmak. Sırat-ı müstakimden ayrılmamak ve çizgimizi korumak çok önemlidir. Bu dünyada hep ağladı durdu büyüğümüz inş öbür tarafta hep güler durur. Bir abimizin ifadesiyle zaten yetimdik hepten yetim kaldık. Rabbim doğru bildiğimiz bu kutsiler yolundan ayırmasın