Hocam dedikçe kemiklerim yüreğim her zerrem sızlıyor hocam. Sen Şeb-i Arus’unu yaşarken yetim kalan milyonlarca garip bıraktın ardında. Üstümüzden duan kalktı bundan sonra senin gibi yanık sinesiyle gözyaşlarıyla rabbine tam teslim olmuş halde dua edecek kimsemiz kalmadı arkamızdaki dağ yolumuzdaki ışık kayboldu. Çok acı çekiyorum bir yanım Hz. Ömer gibi öldü diyeni kılıcımdan geçiririm derken diğer yanım Hz. Ebubekir gibi vakur olmak zorunda. Seni bire bir görmek nasip olmadı ama çocukluğumdan bu yana 30 yıldır hep evimizde kalbimizde ailemizde bir adım ötemizdeydin şimdi orada olmadığını bilmek bile dayanılmaz acı veriyor. Bu dünyada vuslat nasip olmadı ahirette yan yana olmak şerefine nail etsin rabbim beni. Izdırabın son buldu en sevgiline kavuştun şeb-i arus’un mübarek olsun, bizden razı olman duasıyla hocam bizden razı ol biz senden ebeden razıyız.