Samsunlu Mehmet Ali Hocamı 1981 mayısında 18 yaşımda İzmir’de tanıdım. Samsunda Üniversite okurken ona muasır bir talebe olmaya müşerref oldum. Mehmet Ali Hocamı, Büyüğümüzün Hizmet İnsanı tarifinin ete kemiğe bürünmüş bir hali olarak gördüm. Tebliğ insanı olmayı temsille hayata geçirmiş muhteşem bir insan olduğuna şehadet ederim. Ondan iyi bir insan olmayı öğrendim uygulamadaki eksiklikler kendi kusurumdur. Sırtında deri taşıdığını, Bizimle deri tuzladığını, Birlikte Samsun sokaklarında kiralık talebe evi aradığımızı, Kendi evinde sandalye üzerinde yorgunluktan uyuyakaldığını unutamıyorum. Hele hele tüm Samsun cemaatinin içeri alındığı dönemde ona Emniyette yapılan işkencelere -ki buna kerpetenle tırnağının çekilmesi dahil- sabredip hiç bir isim vermemesini çok anlamlı buluyorum. Onunla Çarşambaya, Bafraya, Termeye, vb tüm çevre şehirlere sohbetlere gidip gelmek ne hoştu. Onun sevkiyle Bafraya bir yıl boyunca gidip gelmem benim için bir şerefti. Bir de Denizlide bulunduğum sıralarda üvey annesinin cenaze taziyesinde tevazu gösterip ayakkabımı eğilip önüme koymasını unutamıyorum. (Onun zirve insan olması bu tür tevazularında saklıdır) Onun ötelerde Hz Ebubekir RA Efendimizle birlikte Haşr olmasını diliyorum. Onda hem sıddıkiyet, hem şehitlik, hem de salihlere ait vasıflara sahip olduğunda hiç şüphem yok. Hasılı her davranışı benim için bir dersttir. Rabbim şefaatine nail eylesin. Ona cennette komşu olmak ne güzel olur. Hocamızın yakın bir arkadaşı olması apayrı bir kıymettir. Hocamıza ve ailesine taziyelerimi arz ederim. Ruhunuz Şad Olsun Canım Mehmet Ali Hocam.. Zekeriya Çiçek (Pür kusur talebeniz)