Medrese-i Yusufiyede bir zaman .."Salonun kapısında durmuş sıra halindeki misafirlerini karşılıyordun. Bir an için bana nasip olmayacak derken sıra bana da geldi ve ben sana sarılarak nasıl hıçkırıklarla ağladım Hocam.. Sen de tebessümle 'Senin Efendin(sav) ne güzel Efendi demiştin ' " Evet benim Efendim (sav) ne güzel Efendi, benim Hocam ne güzel insan. Biz senden razıyız Rabbim de razı olsun. Efendim'in (sav) yanında buluşmak ve kavuşmak duasıyla.. Rabbim seni rahmetiyle sarıp sarmalasın..Amin.