Yazarlar

Yolumuz Gurbete Düştü | KÜBRA AYDIN

Gurbet kelimesinin anlamına lügatten baktığınızda şu ifadeyle karşılaşırsınız: vatandan ayrı ve uzak olma, yabancı ülkede olma, sürgün… Arapça’dan dilimize geçmiş bu kelime garip ile aynı kökten gelir. Gurbet, garip… Ne güzel bir ahenk.

Günlük konuşma dilinde kullandığımız birçok kelimenin anlamını bilmeyiz yada üstünde düşünmeye tenezzül etmeyiz. Hani diyor ya Orhan Veli:

“Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,

Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu

Bu derde düşmeden önce. “

O kelimenin karşıladığı dertle hemhal olunca insan, kelime şiir oluyor, şarkı oluyor, hikaye oluyor.

Velhasıl bu yazımızın esas konusu olan kelimemize dönelim. Gurbet. Doğduğun, büyüdüğün, anılar biriktirdiğin, acılar sığdırdığın, sevinçlerine ortak bulduğun, havasına suyuna aşina olduğun memleketinden ayrı düşmek. Bu ayrı düşüş mecburiyetlerden kaynaklıysa daha zor. Bir sırt çantasıyla geride bırakılanlara son kez dönüp bakmak, bir daha görüp görmeyeceğin meçhul olan sevdiklerine son kez sarılmak garipliğin ete kemiğe büründüğü andır.

Bir deniz kıyısından memleketine doğru uzun uzun bakarsın. Tanıdık bir şeyler ararsın. İçinde oluşan hüznün, özgürlüğe olan sevincin karmaşasında sadece bakarsın. Düşünmek için çok karışıktır aklın ve kalbin. Özlemek için erkendir henüz , kaygılanmak için geç. Çünkü yola çıkmışsındır bir kere. Önceden gurbet edebiyatı anlamsız gelirken kendini şair olarak bulmuşsundur. Alışırsın yavaş yavaş sürgün olduğun topraklara. Kendini avutursun gökyüzüyle. Gözyaşların ve yağmur birbirine karışırken sevinirsin ağladığını kimsenin görmediğine. Yağmur demişken… Senenin büyük bölümü güneşin yüz göstermediği bir memlekete düştüyse yolun, hiç ısınmaz için. Gurbetin soğukluğuna birde havanın soğukluğu eklenir. Derdini anlatmaya, dilini öğrenmeye çabalarsın. Kendini ifade edememenin verdiği acı bir düğüm daha ekler boğazına. Yepyeni kimlikler kazanırsın. Hayata sıfırdan başlarken, ucundan kıyısından tutunurken yaşamaya aklında kalbinde geride kalanlardadır. Ayakta kalman için en büyük sebebindir geride kalanlar. Mücadelen onlar içindir. Öz vatanında gurbeti yaşayan garipler için. Bir ses bir soluk olmaya çalışırsın. Yeniden aynı sofranın başında buluşacağın günlerin hayaliyle.

Bir kelime bizi alıp nerelere götürdü.. .Kulağımda;

Kime desem derdimi ben bulutlar

Bizi dost bildiklerimiz vurdular

Bir de gurbet yarası var hepsinden derin

Söyleyin memleketten bir haber mi var?…

Memleketten gelecek güzel haberlere, güzel günlere…

Daha Fazla Göster

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu