İradi veya cebri, dünyanın dört bir yanına açılan Hizmet Hareketi insanlarının yetişkinler, gençler ve çocuklar olarak Türkçeyi unutmama, doğru konuşma ve öğrenme misyonunun neden çok önemli olduğu sorusunun cevabını birlikte arayalım isterseniz.
Hizmet insanları, her yaş seviyesinde bulunduğu ülkenin dilini, elbette ki en güzel şekilde öğrenme gayreti içerisinde olmalıdır. Peki bu dil öğrenme çalışmaları Türkçeyi doğru konuşmaya, gençlerimize ve çocuklarımıza doğru öğretmeye mani mi? Özellikle Batı’daki eğitim uzmanları; çocuklarınıza ve gençlerinize ana dillerini öğretin ve unutturmayın tavsiyesinde bulunurken bazı arkadaşlarımızın Türkçe konuşmalarının içine dikkat çekecek kadar yabancı kelime katmalarına yani melez bir Türkçe ile konuşmalarına ne demeliyiz?
Kendi gençlerimize ve çocuklarımıza Türkçeyi doğru öğretemeyip, melez bir Türkçe ile konuşmalarına müsaade ettiğimizde Risale’leri ve Pırlanta Serisi’ni, Türkçe okuyup anlayamayan, Hocaefendi’nin Türkçe sohbetlerini dinleyemeyen yeni bir hizmet nesliyle karşılaşma ihtimalimiz çok yüksek.
Hocaefendi’nin yakın zamanda da altını çizdiği; gençlerimize ve çocuklarımıza Türkçeyi unutturmayalım ve en güzel şekilde öğretelim, tarzındaki hassasiyet ifadelerini hepimiz duyuyor ve dinliyoruz. Buradaki yaklaşımın açılımında; Türkçe’nin doğru öğretilmesi, Risale ve Pırlanta’ların okunup anlaşabilecek seviyede dile hakim olunması kastediliyor ki bu durum bulunduğumuz ülkelerin dillerini en güzel şekilde öğrenmemize asla mani değildir. Çocuklarımız özellikle Batı dünyasında bulundukları ülkenin dilini zaten hızlı ve güzel bir şekilde öğreniyorlar. Aileler evlerinde çocuklarıyla Türkçe konuşarak da anadilin korunmasına ve gelişmesine destek verebilirler.
Hizmet Dili Türkçe Neden Önemli:
Risale-i Nurların mühim bir kısmı dönemin Türkçesiyle yazılmıştır. Pırlanta serileri de yine Türk Dilinde kaleme alınmıştır. Aynı şekilde Fethullah Gülen Hocaefendi, sohbet ve hitaplarını Türk Dili’nde gerçekleştirmiştir.
Bediüzzaman Hazretleri’nin ve Fethullah Gülen Hocaefendi’nin bu uygulamalarından anlıyoruz ki Türkçe; bir hizmet ve misyon dili olarak tercih edilmiştir. Bu noktadan hareket edildiğinde; Türkçeyi doğru yazma ve konuşma gayretlerinin; ırki bir mülahazayla ilgili olmadığı, hizmet ufkunu daha iyi anlama, anlatma ve geliştirme çaba ve şuurunun gereği olarak mülahaza edildiği anlaşılmaktadır. Tabiri diğerle Türkçe, Üstad’ın ve Hocaefendi’nin davalarının tartışmasız bir hizmet dilidir.
Bediüzzaman Hazretleri, kafasındaki eğitim modelinde, Türkçe’nin olmazsa olmaz zaruretini; “Lisân-ı Arabî vâcip, Kürdî câiz, Türkî lâzım.” şeklinde ifade eder.. Burada Üstad Hazretleri; “Mederesetü’z-Zehra” hayalindeki ve benzer okullardaki eğitim dilinin Türkçe olmasının lüzumunu yani olmazsa olmazlığını ifade etmiştir.
Üstad hazretlerinin model okulunda “Vicdanın ziyası, ulûm-u diniyedir. Aklın nuru, fünun-u medeniyedir. İkisinin imtizacıyla hakikat tecellî eder.” tesbitini yaparken bu ideal okulun eğitim dilinin Türkçe olduğunu “Lisan i Türki lazım.” yani gerekli ve olmazsa olmaz vurgusuyla ifade etmiştir ki zaten Risale-i Nurların çok önemli bölümünü o zamanki Türkçe ile yani Osmanlıca ile yazmıştır. Kendisinin “Arabistan’da olsaydım buraya gelmek lazımdı.’ sözünün açılımı da zaten Risale’lelerin Türkçe yazılmasıdır.
Hocaefendi’nin tavsiyesiyle açılan okulların eğitim dili anlayışına baktığımızda da Türkçe hassasiyetini görüyoruz. Bu çerçevede Türkiye’de açılan özel okullarda fen dersleri dünya ile entegre olabilmek için İngilizce anlatılsa da Türkçe dersleri baş tacı dersler olmuştur. Açılan yurtlarda ve öğrenci evlerinde de Risaleler ve Pırlantalar Türkçe okutularak dil seviyesi yüksek tutulmuştur. Yurt dışında açılan okullarda da her ülkenin kendi dilinde eğitim verilse de gönüllü olarak Türkçe öğretilmeye ve sevdirilmeye gayret edilmiştir.
Sonuç olarak; yeni gittiğimiz ülkelerin dillerini en güzel şekilde öğrenmeye gayret ederken en başta biz yetişkinler, melez bir Türkçeyle konuşmamalı aynı şekilde gençlerimize ve çocuklarımıza Türkçeyi doğru konuşacak ve yazacak kurslar ve etkinlikler planlamalıyız ve onları temel eserlerimizi Türkçe okuyup anlayacak seviyeye taşımalıyız.
