Yazarlar

Dinlerimiz farklı olsada dualarımız bir | Büşra Nilüfer

Hep birlikte güzel günlere doğru inşallah…

Yaklaşık iki senedir Almanyada yaşıyoruz. Dortmund şehrindeyiz.Bu sene dil konusunda daha iyiyiz. Artık komşularla çok rahat iletişim kurabiliyoruz. Bu sene ikinci kez Ostern Festival günlerine denk gelmiş olduk. Geçen sene komşularla tanışmamıza vesile olmuştu Ostern. Bu sene ise hiç bir şey yapmak istemiyordum komşular için.  Bırakın çikolata ya da hediyeyi, kart dahi olsa çekiniyordum vermeye.”Acaba komşular Korona ‘dan dolayı korkarlar mı, tuhaf mı karşılarlar ?” gibi Korona ile alakalı hesaplamalar içindeydim. Komşularla tek iletişimimiz okullar tatil olunca olmuştu. Karşılaştığımızda özellikle yaşlı komşularımıza; herhangi bir ihtiyaçları olursa çekinmeden söylemelerini rica etmiştik ama teşekkür edip şimdilik hallettiklerini söylemişlerdi.

Ostern Pazarı’ndan bir gün önce bir vesile ile bir arkadaşımla konuştuk. Komşuları için çikolata aldığını söyledi. Bense çikolata ya da hediye yerine kartlar hazırlamayı düşünüyordum. Altı yaşındaki kızım bu fikrimi duyunca çok heyecanlandı, hatta kendisi yapmak istedi. Ama sürekli erteledim ve bir şekilde son güne kadar bekledim. Kızım kartları hazırlamayı çok istiyordu. En olmadı hazırlarız ama vermeyiz diye bile düşündüm.. Normalde olsa vermeyi ben de çok isterdim ama Koronadan dolayı emin değildim.  Sonra eşim dedi ki, bence verelim güzel olur.. Aslında haklıydı, insanların özellikle de yaşlıların morale ihtiyacı vardı. Kötü günlerde insanların en çok ihtiyacı olan şey, yalnız olmadıklarını bilmeleriydi. İyi, dedim verelim.. Kartondan 7 adet kart formatı hazırladım kızım da  kendine göre çizdi, boyadı, simledi.. Hatta bir ara yoruldu savsaklama boyadı ama illa kendisi yapmak istedi.. Kartlarımız bitti içine de Osternlerini kutladığımıza dair bir not yazdık. En alta da ” Her şey güzel olacak!” yazdık. Tabi hijyen kurallarına da çok dikkat ettik kartları hazırlarken.  Kızım ve eşim kartları posta kutularına attılar. İçimi bir huzur kapladı. Kendimizi iyi hissetmiştik.

Ertesi gün sabah alt kattaki amca geldi gülümseyen bir yüzle çikolata getirdi kızımıza, mutlu olmuştu belliki gönderdiğimiz karttan dolayı. Güne  güzel hislerle başladık… Sonra karşı komşu kapımızı çaldı. Kızımdan iki üç yaş büyük bir kızları var. Biz anneler kapıdan kapıya dertleştik. Çocuklar birbirlerine gülümsedi. Komşumun gözleri doldu anne babasını Osternde göremediği için, tabi benim de gözlerim doldu ailemden uzak olduğum için… Sonra dışarıya çıktık kızımla bisiklet sürmek için. Kapının önünde hazırlıklarımızı yaparken bir ses duyduk. Biri sesli sesli cama vuruyordu heyecanla. Korktum önce, sonra sesin geldiği cama baktım.. Komşumuz yaşlı teyze gözleri dolu dolu bize el sallıyordu. Sanki annem bizi görmüş de el sallıyor gibiydi… İçimde ılık ılık bir şeylerin eridiğini hissettim. Ertesi gün iki kez daha kapımız çaldı, kızıma hediye getirmişlerdi gene gülümseyen yüzler.

İnsan her yerde insan… Diller, dinler, ırklar farklı farklı olsa da,  birleşecek o kadar çok ortak payda var ki.. Ve  dahi zor günlerde bir arada olmaya o kadar çok ihtiyaç. Korona günleri zor ama bir aradayız. Yüreklerimiz bir, dinlerimiz farklı olsa dahi dualarımız bir.. Hep birlikte güzel günlere doğru inşallah…

Büşra Nilüfer

Dinlerimiz farklı olsada dualarımız bir | Büşra Nilüfer 2
Daha Fazla Göster

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu