Yazarlar

Âlimin ölümü alemin ölümüdür | İsmet Macit

 

Bu yazı, 2018 yılının yine böyle bir şubat ayında vefat eden Doç. Dr. Ahmet Turan Özcerit zindandan Rabbine yürüdüğünde yazılmıştı..

Bütün büyük davalar ve ulvi gayeler birtakım mahrumiyet, çile ve ızdırabın gölgesinde bayraklaşmış. Hiçbir büyük hakikat ve yüce ideal, sıkıntı görmeden ve bir kısım mahrumiyetlere katlanılmadan elde edilmemiştir. Bediüzzamanlar, Ebû Hanifeler, İmam Gazaliler, Ahmed ibn Hanbeller tarihin alnında bir talih gibi parlarlar. İlim adamı olmak çileye baştan evet demektir.

Bilmek acıtır. Bilen insanlardan biri olan Doç. Dr. Ahmet Turan Özcerit zindandan Rabbine yürüdü. OHAL sürecinde Sakarya Üniversitesi öğretim üyeliğinden ihraç edilen Özcerit, yaklaşık on dört ay tutuklu kaldı. Bu süre içinde Bandırma Cezaevinde aşırı sancılar, iştahsızlık, kısa zamanda aşırı kilo kaybı gibi şikayetlerden dolayı hastaneye götürüldü.

Bandırma’daki hastane yetersiz kalınca Özcerit, daha büyük bir hastane olan İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne sevk edildi. Buradaki incelemeler sonucunda “karaciğer ve bağırsağında tümör” tespit edildi. Maalesef kitle metastaz yaparak vücuduna ya- yılmıştı. İleri seviye kanser olan ve yanında refakatçi bile bulunmayan Özcerit, eşi ve çocuklarıyla dahi görüştürülmüyordu.

Özcerit serbest bırakılmak yerine jandarma gözetiminde mahkum koğuşunda kalmaya devam etti. Vicdanını üç kuruşa satmış ve korkudan tüm insani melekelerini yitirmiş toplum bir ilim adamının vefatını sessizce seyretti. “Alimin ölümü âlemin ölümüymüş.” derlerdi selef-i salihîn. Ahmet hoca bir alimdi. Darbe ile ne alakası olabilirdi! Sebepsiz tutsak ettiler onu, sonra zindanların koyu karanlığında öldürdüler. Canına kastettikleri Ahmet hocalar değildi; ilimdi, irfandı, faziletti…

Ve bir toplum ilim adamlarının ölüme yürüyüşlerini seyrediyor, sesini yükseltmiyorsa belaları davet ediyor demektir. Evet, yoğun çabalar sonunda tahliye edildi; ama hastalığı ilerlemeye devam etti. Hastalığa daha fazla dayanamayan Doç. Dr. Ahmet Turan Özcerit vefat etti. Oğlu Sinan Özcerit ise; “Babam son anlarında yatağından kalktı, kollarını sıvazlayarak abdestini aldı, anneme ve kardeşlerime sarıldı ve ruhunu teslim etti. Dualarınızı eksik etmeyin. Mücadelesi bitmedi…” sözleriyle babasının ölüm haberini duyurdu.

Kahrolası bir darbe bahanesiyle mağdur edilen on binlerce insandan biriydi o. İlim insanıydı, aklını kiraya vermiş bizon sürüsü- nün hücumuna maruz kaldı. Zindana atıldı, kanser oldu. Hastalıkla mücadelesi bitti ve asıl yurdu olan ahiret için yola çıktı. Ama mücadele devam edecek. Zalimler ve alkış tutanlar zerre kadar hayır ve şerden hesap sorulacak olan ahirete inanıyorlarsa şimdiden titresin- ler.

Ahmet hocanın bıraktığı yetimler mi? Onların başını Allah Resulü (sav) okşayacak inşallah.

 

Hizmetten | İsmet Macit

Daha Fazla Göster

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu