Hikayeler

Geleceğe Mektup | Gökhan Bozkuş

Sevgili oğlum,kızım,torunlarım;
Bu fotoğrafta gördüğünüz benim. Yani babanız, dedeniz. Yeni bir yılın ilk günüydü. Amirim ile birlikte yeni doğum yapmış bir kadının odasındayken çekilen bir fotoğraf bu. Ne işin vardı o odada diye sorabilirsiniz. Resmi kıyafetlerde de gördüğünüz gibi odadaki kadın anneniz ya da nineniz değildi. Öyle olsa izinli olur ve sivil kıyafetlerim ile odada olurdum.

Oysa orada o gün biz , yeni doğmuş ve yoğun bakımda olan bir bebeğin annesini tutuklamak için leşini bekleyen akbabalar gibi bekliyorduk. O günlerde öyle bir yarış içindeydik ki. Ne ar, namus ne ahlak ne başka bir hassasiyet düşünebiliyorduk .

O kadıncağız gibi masumların en mahrem alanlarında bile utanmadan eşyalarını arayabiliyorduk. Kördük, sağırdık, dilsizdik. En önemlisi de vicdansızdık. Ve çok korkaktık . O kadıncağızın ismi Hacer’di. Masumdu. Tertemizdi. Ağlıyordu yoğun bakımdaki bebeğinin başında. Ama ben ve benim gibi kapıda bekleyen polisler için o bir teröristti. Biliyorum bu mektubu okurken utanacaksınız benden ama biz o kadına terörist diyorduk. Bu mektubu okurken siz…

Bir bebeğin annesine canavarlar, hayvanlar bile merhamet ederken sizi o odaya sokan motivasyon o odaya sokan şey neydi diyecek ve yerin dibine gireceksiniz. O tarihlerde bu insanlara sadece benim değil iktidar,muhalefet herkes böyle bakıyordu evlatlarım. Dedeniz, babanız 1 Ocak 2021’de Hacer annelere zulmeden insanlardan biri olduğu için utanç içindesiniz biliyorum. Ama size bu mektubu yazmak zorundaydım. Bu fotoğraftaki polis bendim. Ve ben yalnız değildim.

Gazeteciler de , siyasetçiler de, sanatçılar da hepimiz böyleydik. Günlerce , haftalarca, aylarca bu insanların evlerini aradık, iş yerlerini aradık. Duymadık hastanelerde mahrem iyet dinlemedik lohusa odasına girdik çamaşır dolapların aradık, yine doymadık nezarethanelerde çırılçıplak aradık ama bir tane bile suç unsuru bir şey bulamadım.

Ve… Şimdi üzerinde zaman geçince anlıyorum ki biz o günlerde kör,sağır,dilsizdik. Merhametten, insanlıktan yoksunduk. Siyaset gözümüzü kör etmişti. O odada anne ağlarken zerre utanmıyorduk. Biz utanmadık şimdi siz bu mektubu okuyun ve hepimizden utanın. Bizler birer canavardık .

Geleceğe Mektup | Gökhan Bozkuş 2

Hizmetten | Gökhan Bozkuş

Daha Fazla Göster

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu