Kıymetini bilmedik asla hakkıyla, Malumat bulduk lakin cem’ olamadık safıyla, Bildiklerimizi tatbik edemedik usulünce, Rabbim yaşatsın bize bizim için en mümkünüyle. Nasip olmadı, kaldık hep garipte, Yalnızlaştık, mağlup olduk şeytan ile, Seni son seferine uğurlayamadım deruni, Her defasında ric’at ettim endişeyle geri. Sen olmasaydın, halimiz nice olurdu? Belki perişan, belki yolda boğulurdu. Rabbim lütfeylesin izini takip, Tarikinden ayrılmadan her vakit. Belki şimdi tebellür eder asıl kıymetin, Emanetine sadakatle sahip çıkmayı nasip eyleye Rabbim, Allah bize lâyık kılsın her lahzada, Rahmetiyle ihya eylesin cümle dünyada.

Bizlere Rabbimizi ve Peygamber Efendimizi sevdirdiği için Allah razı olsun, mekanı cennet olsun. Asra damgasını vuran Asrin Kahramani….

Hocam, seni çok seviyorum. Allah beni bizleri ahirette Efendimizle ve Seninle birlikte haşru neşr eylesin. Ben namazı, duayı, cevşeni, risaleleri, takkeyi, tesbihi, hayatı senle tanıdım. Herşeyde izin var. Hocam. Lütfen ne ahirette ne dünyada beni bırakma.

Hocam, hic yüz yüze görüsemedik ama biliyorum ki siz dualarinizda hep bize yer ayirdiniz. Simdi de sira artik bizde. Bize düseni yaparak, amel defterini acik tutarak, sünnet yolunda calismaya cabalamaya devam edecegiz. Sirketi maneviye oldugu gibi devam ediyor, büyüyor. Olaylardan beri nasil üstadi daha yanimizda hissettiysek sizi de öyle hissettik. Yasadiklarinizla anlattiklarinizla yazdiklarinizla bizle birlikte hep yasayacaksiniz. Allah bizleri de bu sünneti seniyye yolundan ayirmasin. Ama yine de bu ölümlü dünya, bir anlik dinlenme noktasi cok büyük bir deha, alim, ufuk ve baris gönüllüsü kaybetti.

Tarihe not düşmek için yazıyorum, Hz İbrahim'in ateşine su taşıyan karınca misali safımız belli olsun. Bugün tarihi bir güne tanıklık ettik, 83 yıllık koca çınar, Muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi ruhunun ufkuna yürüdü, vasiyeti varmış eğer vefat haberimi duyarsanız 11 İhlas bir Fatiha okuyun diye, okuduk. Hatimler yaptık, yapmaktayız, taziye programları oldu, farklı kanallardan saatler süren canlı yayınlarda. Benim için Hocaefendi, insalığa olan umudumu aşılayan kişiydi, vurana elsiz, sövene dilsiz olunabileceğini okurduk ama görmek bambaşka. Ona atılan iftiraların haddi hesabı yoktur, o gene Allah'ı anlatmaya, Kur'an'ı yaymayı, inandığı değerler uğruna yaşamaya devam etti, bir sohbetinde atomdan bahseder, diğerinde termodinamik anlatırdı. Arapça okuma ve yazması Arapların özendiği cinstendi, sohbetlerinde sanki tüm ayetler, hadisler meal ve tefsirleri önündeymiş gibi hisseddirsede, o hep vaazlarında cemaatindeki insanlardan başka bir yere bakmazdı. Hala YouTube'a namı celili Muhammedi yazınca ilk videolar onun vaazları. Her neyse, Hocaefendi âlimler alimi bir zattı kısacası, istese, kendisine verilen hediyeleri bile kabul etse, bırakalım hediyeleri milyonlarca satılan kitaplarının parasıyla villalarda yaşayabilirdi, yok neymiş efendim kurban parası zekat parası çalmış.. iftiraların ucuğu bucağı yok, hele bugün sosyal medyayı görmeniz gerek, elinde klavye olan Ebu Cehil'in söylemeyeceği ahlaksızlıkları paylaşıyor, tükürük yarışına döndü iyice kim daha fazla trollük yapabilecek. Hizmeti karanlık bir organizasyon gibi lanse ettirmeye çalışıyor medya, halbuki herşey o kadar açık ve ortadaki, bugün sabah ilk şoku yaşarken, artık haddi hesabı olamayan o yorumlar sabrı taşırdı, Allah'ım helak et bu toplumu, görsünler bu dünyada şu ağıza alınmayacak lafların hesabını diye haykırdım içimden resmen.. bir yandanda bize ders oluyor, ülkemin toprağı dışında özlediğim bir yanı kalmadı, tam tersine ilk başlarda belki soğuk davrandığımız, gavur dedikleri, kâfir dedikleri, Amerikan olsun Alman olsun, Norveçli olsun Hollandalı olsun, Yunan olsun, Hindistanlı olsun nice insanlardan, ki bu insanlar doktor, profesör, gazeteci, politikacı, yazar vs, çok hoş taziye mesajlarını gördük, gerçekten Üstadın Avrupa İslamiyete hamiledir sözüne bir kere daha gerçek manada gerçekleşmeden öncesinden tanıklık etmiş olduk. Nerden nereye geldik, Hocaefendi benim için insanlığa olan umudumu aşılayan kişiydi, herkesin robot gibi yaşadığı, sadece kendi çıkarlarının düşüncesiyle sabahladığı, güçlünün güçsüzü ezdiği bir sistemde, o başkaları için yaşamak diye bir kavramı hayatımıza soktu. Bir programında bunu sunum olarak arkadaşlara anlattığımda ne kadar farklı karşılanmıştı. Başkası için yaşamak, kendini bir hiç, hocamızın tabiriyle kişinin kedinş bir Kıtmir bilmesi, ve belki çevresinde bulunduğumuz bu mesut ortamdaki insanların yüzü suyu hürmetine af için medet ummak.. bunları belki şuan demek benim için çokta zor değil, bu yazıyı kaç yıl sonra okuyan senin için hala zor olmayabilir ama bidaha düşün, Hocaefendi seviyesinde şuan ciddiyim bu konuda yapay zekâ dahi yok, bırakalım farklı hocayım, şeyhim diye gezinenleri, Hocaefendi onca eseri okuyup bunca eseri ortaya koymuş, tefsir okumalarını 25-30 farklı kaynaktan yapan bir kişiden bahsediyoruz, üniversitede profesör olup Hocaefendinin ilmi karşısında şok olan bir sürü kişi var, bir Arap profesörü bu sene bizzat tanıdım. Bir yanda bu insanın ve çevresindeki Allah dostlarının yolu, diğer taraftan iki kelimesinden biri küfür olan, edep ahlak nedir bilmeyen, yozlaşmış, insanların ırkından, dininden, görüşleri yüzünden yargılayan bir kitle, taraf seçmek gerçektende çok zor olmadı kısacası. Hocaefendi de bir faniydi, ama Allah'ın dini baki, dünyada bir tane bile, hani ona soruyorlar ya, Efendimizin isiminin dünyanın dört bir tarafına yayılacağı hadisini bir emir olarak görmelimiyiz diye, merhum ise Sibirya'ların uçlarında, kutuplarda dahi bir kişi bile olsa bu göreve devam etmelisiniz diyor, bu şekilde dünyada bir kişi bile kaldığı müddet hizmet devam edecektir inş. Üstadın örneği ile, Oralarda bir yerlerde insanların ahiretleri yanıyor iken, bir münafık tükürmüş, bir kendin bilemez küfretmiş banane, gerekirse itmeye, çekiltirmeye çalışsınlar o yangını söndürmek varken ne diye uğraşıp vakit kaybedelim. Gerekirse yüz binlerce küfür içeren tweet atılsın, onlarca haber yapılsın iftiralar ile dolu, burda belki bizim hizmetlerimiz sayesinde kurtulabilecek milyonlar varken bir önemi mi var. Hocaefendi gerçekten bunu çok iyi benimsemişti, zaten Hocaefendiyi Hocaefendi yapan düşündüğü gibi yaşamasıydı, yazmak kolay oturduğum yerden bi bu kadarının on mislinide yazarım, ama gel gör ki ne kadarını hayatıma geçirebildim. Böylesine büyük bir insan ve böylesine bir alçakgönüllülük, zatı alisini görememek içimde hep bir ukte olarak kalacak, bir diğer ukte de onun ileride beklediğimiz o baharı göremeyecek olması, tabi o şuan çok daha güzel bir yerde, belki en sevdiği ile beraberdir, hem zaten onun kendi duası, bahar gelmeden bir gün öncesinden canımı al Rabbim, kendimden bilmeyeyim diye, lakin genede bu ince ruhun onca zorluktan sonra meyvelerini bu dünyada görememesi çok üzücü. Kabir yeri olarak, namaz kılınan yerin yakınındaki bir yeri göstermiş. Tespihatlarınızı duymak isterim demiş, kefenimin parasını cüzdanımdan alın diye vasiyet etmiş. 25 sene önce 99 yılında ilk Amerika'daki kampa geldiklerinde Necdet abinin anlattığına göre 25 senede buradayız buyurmuş, tam 25 yıl geçmiş.. onu övmeye çalışmıyoruz veya havalara çıkarmıyoruz yaşananları anlatıyoruz, sadece bir iki saat onunla oturan onun davasına ömrünü adıyordu, onun sohbetlerindenden etkilenen gönüllüler, bir takke içinden çektikleri kuralar ile ismini dahi duymadıkları ülkelere ömürlerinin sonuna kadar orda kalmak uğruna, maaş olarak 100-200 dolar belki ancak alacaklarını bilmelerine rağmen hicret ediyorlardı, 180 küsur ülkede okullar böyle açıldı, onun her saniyesi maneviyatla geçiyordu, belkide en fazla onun duasının eksikliğini hissedeceğiz, hiç bir şey yapamasanız bile 6 saat dua edin diyen, bin yılda ancak bir gelecek bir zat idi, hangi yazısını okusak sanki yıllarca hazırlanan bir tez gibi, onun tüm amacı insanlığı imansızlıktan kurtarmaktı, altın nesil derdi, bir hayali daha doğrusu bir davası vardı o uğurdada ruhunun ufkuna yürüdü, zalimler hala var belki ama, onun ve üstadın müjdelediği baharı görmezden gelemeyiz, bu yazıyı ileride belki Hoacmızın mezarının başında, belki bir kürsüde dile getiririm. O zamana kadar Allah bizlerin imanını arttırır inş, efendimize layık ümmet, onu bize tanıtan ve sevdiren hocamıza layık talebe olmayı nasip eder inş, bir terörist müslümn, bir müslüman terörist olamaz dedin, radikal islamı her daim kınadın, camiler değil okullar açın dedin, sen her daim gönüllere hitap ettin, bir yarım asra gülen adam, senin tebessümünde göz yaşlarında hoştu, ağlamayı, sevgiyi unutan bir nesle göz yaşları, Allah, peygamber, sahabe sevgisi armağan ettin, bu mirasını ilelebet omuzlarımızda taşıyacağımıza söz veriyorum, Allah istikametten ayırmasın. Senin duyurmak için ömrünü adadığın değerleri insanlığa tanıttırmak bundan sonra biz fidanlara kaldı, keşke insanlar zamanında senin anlayabilselerdi, elveda koca çınar, seni hiç unutamayacağız, Firdevs cennettinde buluşmak ümidiyle, elveda...

Gözler dolu, Hocaefendi yolcu Sabah erken kalkmıştım, ders çalışmak için, Bir mesaj geldi arkadaşımdan, Başımız sağ olsun diyordu, korktum. Acaba dedim, annem dün anlatmıştı, Kenya’da kaçırılmış kardeşlerden bahsetmişti, O mesaj mı onlarla ilgiliydi? Ama bakmadım, yola çıktık biz okula doğru. Yolda bir kaç mesaj daha, bu sefer WhatsApp’tan, Belki kampla ilgilidir, diye açmadım yine, Sonra annem aradı babamı, Sesi ağlamaklı geliyordu ve ağlıyordu, korktum. Annem babama haberi sordu, Yüreğimde o an bir şeyler koptu, Arkadaşımın mesajını açtım sonunda, Gerçek üzüntü orada duruyordu, kala kaldım. Hocaefendi göç etmiş meğer, Kavuşmuş sevgilisine Ne mutlu Ona Müslüman, Kardeşi adına sevinmez mi hiç! Ama o an onu düşünemedim hâlâ olayın şokundaydım! Ona sarılmak istemiştim hep, Belki dedim, Ona sarıldığım için ateş dokunmaz bana. Hz Peygamber Efendimiz’inde (SAV) elini sürdüğü yerlere ateş yakmayacaktı, belki dedim aynısı olur.. Ama gitti, Hocaefendi gitti, Musibetlerin parlementosu gitti, Allah’a aşık biri gitti Hakiki Oruç tutan biri gitti Öyleki sahur doğum, iftarsa vefatı oldu. Hakiki Namaz kılan biri gitti, Dünya dertleriyle dolu biri gitti, O gittiğinde anladım ki, Varlığı yetiyormuş bize, Bir boşluk şimdi kalbimde, Dolduramadım yerini belkide. Bir dava kaldı bize Kabul etti Allah duayı, Göstermedi Ona gelecek bahar günlerini Kendisine O kadar bile pay ayırmadı Zatlar gelir, zatlar gider, Her birinin ayrı bir yeri vardır, Gelenlerinde her birinin yeri ayrıdır, Hocaefendi’ininde yeri ayrıdır, O yüzden hüzünlü herkes Şimdi belki peygamberlerle sofrada, Belki zatlarla, belki hepsiyle, Ama biz bir insan-ı kâmil kaybettik, Gerçek bir insanı kaybettik. Dünya da kaybetti Onu, Belki farkında, belki değil. Bizim gözlerimiz dolu, Dünyanında inanıyorum ki dolu Kaybettik Onu, Ama unutmayalım Hocaefendide bir yolcu…

Ağlıyorum; göz yaşlarım sizin için değil, kendime ağlıyorum. Siz, şehadetim ve duam odur ki; iyi geldiniz, iyi kaldınız, iyi gittiniz bu dünyadan evelAllah. Rabbin rahmetiyle ahiretiniz de iyi olacak inşAllah. Böyle inanınca size ağlayacak birşey bulamıyor, sizin için seviniyor, kendime ağlıyorum. Çünkü siz yoksunuz artık yanımızda... Ve daha nice nice duygular, düşünceler, hisler.. Tesellim odur ki; Rabbimiz, sahibimizdir sonsuz şükür! Sizi gözümde değerli yapan, insanlığa Allah aşkını, Efendimiz aşkını aşılama gayretiniz.. Şahit olduğum kadarıyla bu gayret sizin hayatınız oldu.. Siz olmasanız da bu dünyada artık, bir kısmının isim babası da olduğunuz altın nesiller inşAllah kıyamete kadar olacak.. Siz olmasanız da bu dünyada, bir "ömür" yaptığınız gayretiniz, çektiğiniz zahmetiniz inşAllah rahmet olacak.. Siz olmasanız da Allah aşıkları inşAllah hep olacak.. Sizi çok seviyorum.. Allah cennetinde tüm iyilerle beraber olmayı nasip etsin size ve bize... gülenler var heryerinde arzın, ışık olup da akan sonsuza.. durma artık hiç koş akın akın, oluk oluk rahmet ol susuza...

Hocam benim çocukluk kahramanımdı. Dünya gözüyle hiç görmemiş olsam da orada bir yerde dağ gibi duran, hep bir yol gösteren Hocaefendi vardı. Artık yeni bir Bamteli dinleyemeyecek olmak çok üzücü. Mekanı cennet, makamı âli olsun... Allah'ım; sana has bir kul, Efendimiz'e has bir ümmet, Üstadımıza ve Hocamıza has birer talebe olmayı nasip et...

Allah'ı da, Peygamberi de, sahabeyi de, dinimizi de, insanlığı da, güzel ahlakı da, anlattıklarını yaşamayı da kısacası herşeyi sizden öğrendim hocam. Üzerimizde hakkınız büyük ilk defa aldığım bir (vefat kelimesini bile size kullanmaya elim, dilim varmıyor) ruhunun ufkuna yürüme haberiyle bu kadar sarsıldım ve ağladım. Ne tutuklandığımda ne yıllarca cezaevinde yattığımda hiç bu kadar sarsılmamıştım. Çünkü bilirdim ki Sen hep başımızdaydın dualarınla bizi kuşatırdın, üzerimize sekine inerdi bunu iliklerimize kadar hissederdik. Belki de bu yüzden birazda tembellik ederdik vazifemizde. (Allah bizi affetsin) Çünkü bilirdik hocamızın duası bizimle onun duası yüzüsuyu hürmetine Allah yanlışlarımızı doğruya çevirir, bize istikamet verir. Ya şimdi hocam tir tir titriyorum senin duan olmayınca üzerimde, yine korkularımı senin öğrettiğin dualarla aşmaya çalışıyorum... O kadar şefkatliydin ki bize karşı vefatından sonra bile ne yapmamız gerektiğini de yine sen salıkvermiştin bize. Başımızdaki çınardın, sahabe efendilerimizin savaşın en şiddetli anında korkuya kapıldığımızda Resulullah'ın arkasına sığınırdık demesi gibi bizde sen hayattayken senin iki dudağından çıkacakları bekler, senin şümullu duanın içinde olmanın himmetiyle hiçbirşey den çekinmezdik. Ümmü Eymen annemizin Resulullah in gitmesinden çok vahyin kesildiğine üzülüyorum demesi gibi bizde senin vefatından çok -çünkü sen sevdiklerine kavuştun-dualarının bereketinden mahrum kalacağız şimdi. Rabbim bizi, kendimizi, hizmet-i imaniye ve Kuraniye deki tüm kardeşlerimizi muhafaza buyursun. Sen ötelerden de bizi duasız bırakma hocam. Sen bizim pusulamız sen bizim efendimizsin, sen bize Efendimizi sevdirensin. Mekanın firdevs olsun bizide sensiz bırakma biz layık olamasak da eğer kabul edersen bunlar benim arkadaşlarım deyip ötelerde de tutuver ellerimizden...

Canım hocam seni ilk kasetlerinden dinledim güzel yüzünü görmeden güzel kalbini kalbinin içindeki peygamber aşkını sahabe aşkını ilahi kelimetullah aşkını merhametini şefkatini hissettim seni Allah için çok sevdim Allahım senden razı olsun seni her an ismini andıkça yanımda hissediyorum akşam bi abi öyle söylemişti Allah dostlarının himmeti mekan değiştirdikten sonra daha çok hissedilirmiş çok doğru bir sözmüş rabbim sevgili efendimize komşu eylesin şefahatini banada lütfeylesin biz senden razıyız sende bizden razı ol canım hocam 🤲💜

نَّا لِلّٰهِ وَاِنَّٓا اِلَيْهِ رَاجِعُونَۜ "…Biz Allah'a âidiz ve vakti geldiginde elbette O'na dönecegiz! Muhterem hocamız mekanı cennet olsun. Allah rahmet eylesin. Emanetin emanatimizdir.

Her çıkmaza girdiğimde rüyalarımı süsleyen güzeller güzeli Hocam… Kelimerin kifayetsiz kaldığı andayız… Duygularımız karma karışık… İçimizde kocaman bir boşluk ve bu boşluğu dolduracak hiç kimse yok artık…. Bomboş bir hayatın içerisinde bomboş bir insan idim… Rabbim bana Muhterem Fethullah Gülen Hoca Efendimin vesilesi ile Kendisini(c.c.) ve Resulullah Efendimizi (a.s,) tanımayı nasip etti, ben ve benim gibi nice insanlara vesile olmuş Hoca efendimiz içimizdeki boşluğu dolduruyordu… Hocam bize hep istikamet oldun, Hocam bize hep ışık oldun, Hocam bize hep doğruyu gösterdin Rabbim bizleri senin gösterdiğin istikametten ve şefaatinden ayırmasın, Rabbim ümmeti Muhammed’e merhamet eylesin insanlığa merhamet eylesin… İçimizdeki boşluk hiç dolmayacak sevgin her daim kalbimizde büyüyecek… 1938-♾️

Almanya Stuttgart - Ludwigsburg da çanların çaldığı, cami ve cemiyetlerin birbirlerine haremlik ve selamlık gibi davrandıkları zamanlarda İslamiyetin, peygamber ve sahabi aşkın ne olduğunu Hoca Efendinin bin türlü fedakarlıklara katlanarak hicret ettirdiği molla hocalarımızdan öğrendik. Onlar bize Allah ve Peygamber aşığı olan Üstad ve Büyüğümüzü tanıttırdılar. Dünyanın her yerinde davanın yaşanmasına vesile olan, bizim ve benim gibi hayatı kaymaya müsait olan bir zeminde, gizli bir el aldı çekdi ve bu garibler hanesinin ortasına bırakıverdi. Gözümüz kalbimiz aklımız nurlandı, Nurlandıran, vesile olan, hem dünya hem de ahiret hayatımızın kurtulmasına vesile olan bu asrın büyük dimağlarına ve Hoca Efendimize selam olsun. Söz veriyoruz arkada bıraktıkları emanete, onları her daim sırtımızı sıvazladıklarını hissederek, sımsıkı sarılacağız, ve bir gün devletler bazında bu işler kabule karin olduğunda Hoca Efendimiz gibi kendimizi sıfırlayıp ortadan kayıp olacağız, Allah ın bize yaptırdıklarını unutacağız, sonra unuttuğumuzuda unutacağız ta ki ötede kavuşana kadar.

Bir daha rüyama gel ne olur. Herkesin sana koştuğu o gün gibi sana koşarken gel. Dünya benzeyen dağın zirvesinde dururken insanlar akın akın sana geliyordu. Ben de bi gayret geldim ve benden de bu var deyip bir hırka vermiştim. Kabul buyurmuştunuz. Kıymetini bilemedim. Ne olur yine gel artık gel ızdırabımı duy ve yine gel. Sevdirdiklerinle gel. Sev beni . Yine okşa başımı . Seni çok seviyorum. Sevgiline kavuştun . Beni unutma. Bizi unutma. Seni göremedik dünya gözüyle. Rabbim hakiki alemde bizi kavuştursun.

Efendimiz(sav); "İslam garip olarak başladı, yine gariplik haline dönecektir. Ne mutlu o gariplere!" hadis-i şerifiyle, İslam'ın başlangıcındaki zorluklar ve sonradan tekrar zorlaşacağı dönemler için Garip kalan, hak yolunda mücadele eden müminleri över ve müjdeler. Sevgili Hocam bu dünyada İslamın tam olarak bilinmediği Garip bir dönem olan Ahirzamanda dünyaya geldin, seni tam anlamıyla bilemeyen insanların içinde bir Garip gibi yaşadın, ve ruhunun ufkuna da vatanından uzakta hicrette bir Garibe yakışır şekilde yürüdün. Allah senden ebeden razı olsun! Bizleri de istikametten ayırmasın. Tam anlamıyla kendimizi Yetim hissediyoruz. Allah sana rahmet eylesin, Cennetin en yüksek makamlarında seni ağırlasın! Amin.

"Fethullah Gülen Hocaefendi'nin vefatı, bizler için derin bir hüzün kaynağıdır. O, hayatını insanlığa hizmet etmeye adamış, ilim, irfan ve ahlak yolunda rehber olmuş bir gönül insanıydı. Dünyanın dört bir yanında açılan okullarla, farklı kültür ve inançlardan insanları bir araya getirerek barışın ve diyaloğun temellerini atan bir önderdi. Hocaefendi, mütevazı ve zühd dolu bir yaşamla bizlere dünya nimetlerine tamah etmeden de büyük işler başarılabileceğini gösterdi. O, her daim ilmin, hoşgörünün ve sevginin gücüne inanarak insanlığa rehberlik etti. Ardında bıraktığı eserler ve düşünceler, her zaman bize yol gösterecektir. Ruhun şad, mekanın cennet olsun, kıymetli Hocaefendi. Senin yolunda yürümeye, insanlığa hizmet etmeye devam edeceğiz Allahın izni ve inayetiyle

Ben kucukken babam hoacefendimizin vaazlarini dinlerken tanidim kendisini. Ne oğrendiysek, ne kadar ahlakli oldu isek ona borçluyuz. Allah ve peygamber dendiginde aklima onun silüeti geliyordu. Simdi Allah peygamber denildiginde aklima gelen kisinin yok oldugunu hissetmek, cok aci. Kendilerine yol gostermis olan efendimiz hayatini kaybedince sahabe efendilerimizin ne cekmis olduklari maalesef anliyorum. Cunku o bizi bu kotuluklerden uzak durmamiza, inanc iman ve ahlak kazanmamiza vesile oldu. Tum insanligin basi sagolsun.

Canım hocam; Bu satırları, ahirette şahitlik yapsın diye yazıyorum, siz bize hayata çok geniş bir perspektiften bakmayı öğrettiniz. Rabbim bizlere öğrettiklerinizi ömür boyu yaşamayı nasip etsin. Efendimiz (sav) in sancağı altında Üstadımız, Siz ve bütün Hizmet kardeşlerimizle haşreylesin, Emanetiniz emanetimizdir. Sizden çok razı olduk Şahit ol Ya Rab ! Şahit ol Ya Rab ! Şahit ol Ya Rab !

Muhterem hocam, daha ilkokul öğrencisiyken tanıdım sizi. O gün bugündür yolunuz yolumuz oldu. Efendiler efendisini, Sahabeyi sizden öğrendik. Fedakarlığı, karşılıksız vermeyi, hasbîliği… Kısacası; iyilik adına ne varsa, siz öğrettiniz bize. Bu mücrim kardeşiniz daha çocuk denecek yaştayken dünya gözüyle gördü sizi çok şükür. Şimdi yoksunuz… En sevgiliyle buluşma vakti… Hep derdiniz; Allah sizi benimle mahcup etmesin! Etmedi Hocam, etmedi. Biz sizden razıyız. Samimiyetinize, sadakatinize şahidiz. Rabbim sizi de bizimle mahcup etmesin. Kabriniz nûr, mekanınız cennet, makamınız Firdevs olsun. Sizi çok seviyoruz…

Canım Hocam, Allah(cc) şahit Senden çok şey öğrendik. Heva heveslerimiz olsada hizmet oldu sevdamız. Sisin her tarafa çöktüğü kimsenin doğruyu yanlışı bilemediği zamanlarda ışık oldun. Aç açabildiğin kadar sineni derken bizlere derya oldun. Allah(cc) derken, Efendimizi(sav) anlatırken saygı oldun, aşk oldun. Mefkure dedin, başkaları için yaşamak dedin, hizmet dedin, dert tohumları dedin, kevserden daha değerli göz yaşları dedin, derdimin dermanı dert imiş dedin, dertsizler hallerinden utansın dedin bizlere şuur oldun. Kısacası insan olmayı öğrettin ve eşrefi mahlukat olan, insan olan bizleri şu dünyada ucuza peyletmedin. Allah(cc) senden razı olsun, makamın firdevs olsun inşallah.

Birkaç sene evvel, rüyamda Hocaefendi’yi gördüm ve bu manevî tecrübeyi sizlerle paylaşmak istedim. Rüyada kendimi, rahmetli dedemin evindeki o mübarek odada buldum. Vaktiyle bu odada, her gün dedemle Kur’an okurduk; o, bize Allah’ı ve Peygamber Efendimizi (s.a.v.) tanıtmaya çalışırdı. Dedem, Üstad’ı ve Hocaefendi’yi derin bir muhabbetle severdi. Ömrünün son anına kadar bu sevgiyle hizmet etti, vefatından sonra dahi hizmetleri devam ediyor. Koltuğa oturduğumda, yanı başımda dedemi gördüm. Sessizce yanımda oturuyordu. Beraber Kur’an-ı Kerim okumaya başladık. Ardından dedem derin bir sohbet verdi ve üç farklı şekilde Allah’ı zikrettik. Tam o sırada, dedemin sağında Hocaefendi belirdi. O da yanımıza katıldı. Yine Kur’an okuduk, onun da sohbetini dinledik, ve üç farklı şekilde Allah’ı andık. Hemen akabinde, Hocaefendi’nin yanında Üstad Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri belirdi. Sanki zaman ve mekân durmuş, o an tüm âlem bu odaya sığmıştı. Üstad da Hocaefendi’nin yanına oturdu, aynı şekilde Kur’an tilaveti yaptık, derin bir sohbet dinledik ve üç farklı şekilde Allah’ı zikrettik. O an yüreğimde derin bir çarpıntı hissettim; adeta iç dünyam bir depremle sarsılıyordu. Üzerimde tarifsiz bir heyecan vardı, titriyor ve yaklaşan büyük bir lütfu hissediyordum. Hepimiz bir anda ayağa kalktık. Kapıdan “Selamün aleyküm” diyerek içeri girdi Peygamber Efendimiz (s.a.v.). Odaya adım attığında, hepimiz gözyaşları içinde ayakta titriyorduk. Kendimi tutamadım, ona sarıldım; tüm kalbimle, tüm ruhumla. Karşımda, o güzel sesiyle Kur’an-ı Kerim’i okumaya başladı. Hayatımda duyduğum en güzel tilavetti, her harfi kalbimize işliyor, içimizi ısıtıyor ve ruhumuzu huzurla dolduruyordu. Ardından, bize hitap edip sohbet verdi ve Allah’ı üç farklı şekilde zikrettik. Rüyam, bu mübarek anlarla son buldu, fakat ruhumda bıraktığı izler sonsuzdu. Çok sevdiğimiz Efendimiz (s.a.v.) ile beraber olmak istiyorsam, bu mübarek zatların izinden gitmeliyim. Kıymetli hocamın bıraktığı izleri takip etmeliyim ki Rabbimin rızasına erebileyim. Ancak onların yolunda yürüdükçe Allah’a yaklaşabilir ve O’nun hoşnutluğuna kavuşabilirim.

Bizlere Rabbimizi, Peygamberimizi, müslüman olmanın ahlak, doğruluk, sevgi, ve barış insanı olmak olduğunu öğreten, yaşatmak için yaşama ilkesini bizlere miras bırakan muhterem hocam... Rahman ve Rahim olan Rabbimiz sizleri rahmetiyle çepeçevre kuşatsın. Kabriniz nurlarla dolsun. Mekanınız Cennet olsun🌹

Wolkmenim vardı.Belimde kemerimde;ötelerden gelen sesin kulağımdan inerdi kalbime.Yolda,minibüste,takside kalmaz asri saadette giderdik.Yasanmaz gibi görünen İslami yaşanır olduğunu gosterdiniz. Allah ebeden razı olsun.Ustadimizla beraber dualarımızdasiniz.

Bize en sevgiliyi Medine’nin gülünü sevdiren sevgili , milyonların İmanına vesile oldun . Yolun yolumuz , davan davamız . Sen bizi hiç utandırmadın , mahçup etmedin . Bu can bendende oldukça öğretilerin için koşmaya devam … Rabbim efendiler efendisine sav komşu eylesin . Seni hep seveceğiz Allahım rahmet ve mağfiretin eyle amin .

Can hocam, canım hocam, vefatınla yetim kaldık… çilekeş hocam, biz şahidiz, Nam-ı Celil’i Muhammedi’yi güneşin doğup battığı en ücra köşelere dahil ulaştırma adına döktüğün gözyaşlarına… dualarına…uykusuz gecelerine… yaşatmak için yaşamış olmana… biz şahidiz… kendi ifadenle ‘dünya lezzetlerine adına bir şey tatmadım, istemedim’,’hizmet benim bir sevgilim gibi oldu’ deyişlerine… biz şahidiz… sen dava insanıydın bize dava insanı olmayı öğrettin…dava arkadaşlarını çok sevdin… biz şahidiz… Allah şahit, bizde seni çok sevdik… sen bizi asla yanıltmadın, asla aldatmadın, asla utandırmadın… koca bir ömürü davan için sarfettin… biz şahidiz, sen vazifeni hakkıyla tamamladın ve gurubun tülu oldu ve bu da senin düğünün oldu… en sevgiliye kavuştun… Rabbim bizleri de vazifesini hakkıyla ifa edenlerden eylesin, yaşatmak için yaşatsın ve Efendimiz (as) şemsiyesi altında buluştursun…