Bediüzzaman Said Nursi’nin talebelerinden biri olan ‘Yalvaçlı Topal Hafız’, 15 Temmuz sonrası başlatılan cadı avından 87 yaşında nasibini aldı.

Kitlesel tutuklamaların başlatıldığı 2016 yılının Ekim ayında gözaltına alınan ardından tutuklanan Karahan, 15 ay Isparta E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda tutsak kaldı.

Tutukluluğunun son aşamasında, ailesiyle görüşmesindeki sözleri gerekçe gösterilerek hücre hapsi cezasına çarptırılan Karahan, 11 gün hücrede tutuldu.

2017 yılında sağlık sorunları nedeniyle tahliye edilen Karahan, 2022 yılında yargılama devam ederken hayatını kaybetti.

Yiten Canlar kanalı kalp hastası, prostat kanseri, tek böbrekli ve gözleri yüzde 25 seviyesinde gören Karahan’ın cezaevi günlerini belgeselleştirdi.

Hayatının Son Demlerini Hücrede Geçiren Üstad’ın Talebesi ‘Yalvaçlı Topal Hafız’ yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Devletin eliyle katledilen bu ‘Yiten CAN’lar’ hazırlanan bir almanakla elbette geri gelmeyecek. Ancak her dönem farklı bir mahallenin kapısını çalarak o mahallenin Can’ları dahil her şeylerini talan eden zulmü gözler önüne sermek adına bence muhteşem bir çalışma olmuş. Yayına girdiğinde sizde bunu fark edeceksiniz.

En başta Cumhuriyet’i kuran kurt zihniyeti her seferinde bir hikâye uydurdu kuzuyu yemek için. Her seferinde benzer ve klişe etiketler: Vatan haini! Terörist! Memleket düşmanı! Bölücü, hain! vs…

Bu etiketlerle damgalanan insanlar, her ne kadar düşünceleri farklı farklı olsa da acı hatıraları, sürgünleri, ayrılık türküleri ve ezgileri hep aynı olan masumlar kitleler olup asıl acıyı hep onlar çekti. Bu yüzden dünyanın çeşitli yörelerine sığınmak zorunda kaldı bir sürü kaliteli ve kalifiye insan. Onlar bir fırsatını bulup dışarı çıkabilenlerdi sadece. Henüz hiç dışarı çıkma düşüncesi bile olmayan Gökhan Açıkkollu, Mustafa Kabakçıoğlu, Harbiyeli Ragıp Enes, Halime Gülsu ve daha niceleri bu aç kurdun dişleri arasında can verdi.

Nasıl bir gözü dönmüşlük ki öğrencilere burs veren Yusuf Pekmezci ve Nusret Muğla, Kürtçe Mevlit okuttuğu için Ali Boçnak gibi yaşı seksene dayanmışlara acımadı ve ağır ağır ölüme gönderdi hepsini.

Bu nasırlaşmış vicdanlar, bunlarla yetinmeyip kan kokusu almış köpek balıkları gibi insafsızca iz takibi yaptılar. Bu yüzden sırtında ağlayan çocuğuyla ülkesini terk etmek zorunda kaldı Esma Uludağ. Giderken de geride kalan milyonlar için şunu demişti: “Allah yardımcıları olsun”

Hangi birini buraya yazalım ki? Saymaya kalksak sayamayacağımız kadar çok. Bununla beraber her gün acılara yeni bir acı daha ekleniyor, dramların ardı arkası hiç kesilmiyor…

Önceki akşam vefat eden Manisa’nın sakinlerinden 75 yaşındaki Mustafa Özdemir’de bunlardan biri. İki gün önce köyünde toprağa verildi. İleri derecede Alzheimer hastası bu insan, tıpkı Yusuf Bekmezci gibi 15 Temmuz’un sorumlusuymuş, darbeyle bir ilgisi varmış gibi yaşına başına, hastalıklarına bakılmadan önce gözaltına alındı ve sonra tutuklandı.

Jandarma hakkında şikâyet var diye 12 Ağustos 2016’da evine geldi. O gün cumaydı. Hayatı cami ile evi arasında geçen Mustafa amca, sala okununca jandarmalardan birine yaklaşıp “Cumaya gidebilir miyim?” diye sordu. Evin altını üstüne getiren görevliler, biraz sonra “terörist” diye gözaltına alacakları 70 yaşındaki Özdemir’i cumaya gitmesine izin verdiler. Çünkü onun döneceğinden emindiler.

Evde delil diye, yasal yayınevlerine ait birkaç kitap, kilerde kavanozlara sarılmış eski gazete parçalarını buldular. Kendi aralarındaki konuşmalarından eşi Fatma teyze, onu götüreceklerini anladı. Göz yaşlarıyla, yalvarırcasına; “Onu götürmeyin, görüyorsunuz hasta, evden başka yerde duramaz, ilaç kullanıyor” dediyse de dinletemedi.’ Zalime hizmet eden insafsız sayyad’lar,’ “Biraz daha konuşursan seni de alırız” diye onu da tehdit ettiler.

Nerede olduğunun farkında bile olmayan, hasta ve yaşlı bir insanı burs verdin mi, kurban topladın mı, dini sohbetlere katıldın mı, gazeteye abone oldun mu, Bank Asya’ya para yatırdın mı diye 10 gün boyunca jandarma karakolunda tuttular. Mustafa amca, bazen gecenin bir yarısı eşyalarını toplayıp “Kapıyı açın, ben artık eve gideceğim” diye demir parmaklıklara asıldı. Halini gören bazı jandarmalar bile yapılanlardan utanıp ağladı.

Baronun atadığı avukat, 11. gün hâkime Mustafa Özdemir’in doktor raporunu sundu ve Özdemir, emekli maaşı hariç bütün mal varlığına tedbir konularak, yurt dışı yasağı ve adli kontrol şartıyla bırakıldı. Evine döndüğünde zayıflamış, yorulmuş ve eşinin ifadesiyle hastalığı daha da ilerlemişti. Kıbleyi, namaz vakitlerini, evin odalarını, bakkalın ne tarafta kaldığını artık hiç hatırlamıyordu.

Fatma Özdemir, aylarca onu karakola imzaya götürdü. Niye imza attığını da unutan Mustafa amca bir gün “Yetti artık bu imza, gitmeyelim” dedi. “İmza atmazsan seni yine götürürler” diye zor ikna etti onu. Ciğerlerinde oluşan iltihap nedeniyle 10 gündür hastanede yatıyordu. O, kendisine yapılan her şeyi Alzheimer sebebiyle zaten unutmuştu. Gözden ırak köyünde sessiz sedasız defnedildi.

İşte zalim Kurt’un dişleri arasında can verenlerden en sonuncusu. Maalesef böyle giderse ne Mustafa Amca sonuncu olacak, ne de Kurt suyu bulandırdın demekten vazgeçecek. Enes Cansever’in çalışması bu yönüyle çok önemli. Zira o yaptığı göz nuru el emeği almanak içerisine her mahalleden insanı dahil etmiş ki; “Gelin Canlar! Bir olalım diri olalım, kurda kuşa yem olmayalım” diye. Onun bu gayreti her mahallenin muhtarını gayrete getirir mi onu bilemiyorum? Ancak bize düşeni sizler biliyorsunuz. Biz, sefere gitmekle mükellefiz. Zaferi verecek olan Allah’tır.

Enes Cansever: “Gelin Canlar” Bir Olalım Demiş | Recep ATICI yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Editör Enes Cansever’in yaklaşık 3 ayda tamamladığı çalışmada, ağırlıklı olarak 15 Temmuz Planlı Darbe sürecinde işkence, hastalık ve çeşitli nedenlerle hayatını kaybedenler ile ülkeyi terk ederek sürgün hayatında vefat edenlerin hazin hikayeleri yer alıyor. KHK mağdurları, cezaevinde hayatını kaybeden suçsuz insanlar, babaları ve anneleri içeride olan çocukların yanı sıra KHK TV kurucusu Prof. Dr. Haluk Savaş gibi insanların kaleme alındığı almanağa önemli isimler de katkıda bulundu.

ÇALIŞMADAKİ ASIL MAKSAT, OLUP BİTENLERE TANIKLIK VE TARİHE NOT DÜŞMEK

Editör Enes Cansever, sevgi ve hoşgörü insanı Mevlana’ya ait olan ‘Susamak dili, susmak yüreği kurutur’ sözünü yazısına başlık kullanarak, sözkonusu çalışmayı, ‘bir insanlık projesi’ olarak yorumladı. Almanak çalışmasında, hayatını kaybeden farklı kesimlerden insanların yer aldığına işaret eden Cansever, “Böylesi bir çalışmayla temel gayemiz; her dönem farklı bir mahallenin kapısını çalan ve adeta baştan aşağı ne varsa alıp götüren zulmü gözler önüne sermek, bu süreçte olup bitenlere tanıklık etmektir. Ve elbette tarihe not düşmektir.” dedi.

NATALİA AVAZYAN VE MELEK ÇETİNKAYA BİRER YAZIYLA YER ALIYOR

Tanınmış yazar, gazeteci, siyasetçi, sanatçı, tiyatrocu ve sporcuların birer yazıyla yer aldığı Yiten CAN’lar sayfalarında, insanlara yapılan zulüm gözler önüne seriliyor. Sözkonusu süreçte yer alan ve hayatını kaybeden şahısların birinci dereceden yakını, eşi ve çocuğunun yazdığı yazılarla, yaşanan zulüm sürecinin tüm boyutları gözler önüne seriliyor.

Ayrıca, başta KHK’lar olmak üzere işinden, aşından ve canından olan mağdurların sesi olan Natalia Avazyan ve askeri öğrencilerin sesini tüm zorluklara rağmen duyuran Melik Çetinkaya da bu süreçte kanser olup hayatını kaybeden Fatih Terzioğlu ve Harbiyeli Yusuf Yurt’un çektiği sıkıntılara ışık tuttular.

TAYBET İNAN, CEMİLE ÇAĞIRGA VE GÖKHAN AÇIKKOLLU’NUN DRAMLARI BU ÇALIŞMADA

Hendek olaylarında Cizre’de, polis kurşunuyla hayatını kaybederek derin dondurucuda üç gün saklanan ve ilk olarak gündeme taşıyan 26. Dönem Milletvekili ve aktivist Mehmet Ali Aslan, Cemile Çağırga’nın dıramını yazarken, Gazeteci Bülent Keneş ise 8 gün cesedi sokakta kalan Taybet İnan’ı yazdı. 15 Temmuz Planlı Başarısız Darbe nedeniyle tutuklanan ve işkenceyle öldürüldükten sonra masum olduğu ortaya çıkan öğretmen Gökhan Açıkkollu’nun eşi Tülay Açıkkollu ise almanakta yaşadığı sürece dikkat çekiyor.

Tanınmış simalar yazdı, Yiten Can’ların hayatı kitaplaştı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.