vefa arşivleri - Hizmetten

Hasan Kılıçarslan: Sessiz Kahramanlığın Adı | Mehmet Yıldız

hizmetten — Sun, 19 Apr 2026 11:13:15 +0000

Bazı insanlar vardır; isimleri kalabalıkların dilinde çok dolaşmaz fakat yaptıklarıyla gönüllerde derin izler bırakırlar. Hasan Amca da işte böyle bir insandı. Hizmette önde, gayrette zirvedeydi. Söz konusu ücret ve karşılık olunca en geride duran bir gönül eriydi.

Toplumların manevi dinamizmini ayakta tutan en önemli unsurlardan biri, karşılık beklemeksizin sorumluluk üstlenen ve bu sorumluluğu istikrarlı bir şekilde sürdüren adanmış ruhlu şahsiyetlerdir. Hasan Kılıçarslan, nam-ı diğer Hasan Dede, bu hakikatin yaşayan bir timsali olarak; hizmet ahlâkını hayatının merkezine yerleştirmiş, aksiyon, disiplin ve fedakârlığı şahsında bütünleştirmiş müstesna bir örnek olarak karşımıza çıkmaktadır.

Onun hayatında en dikkat çeken hususlardan biri, hizmetteki öncülüğü ile maddi beklentiler karşısındaki mesafeli duruşu arasındaki dengedir. O, hayırda yarışın güzel bir timsali olmuş, Kur’an hizmetinde gecesini gündüzüne katmış müstesna bir insandı. Bu hali, onun ihlâs temelli bir anlayışa sahip olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

Bu adanmışlığın en somut tezahürlerinden biri, başkentte kurulan bir kolej sürecinde görülmüştür. Mustafa Amca, Arif Hoca ve Mahmut Abi ile birlikte yoklukların içinden bir eğitim yuvası inşa etmeye koyulduklarında, ellerinde neredeyse hiçbir maddi imkân yoktu. Gündüz kalıplardan çıkan eğri çivileri topluyor, gece onları tek tek düzelterek ertesi gün yeniden kullanıma sunuyorlardı. Çivi alacak imkânın dahi bulunmadığı bu süreçte, onların en büyük sermayesi sarsılmaz iradeleri ve eğitime adanmış gönülleriydi.

Aylar ve yıllar süren bu gayret, kapı kapı dolaşıp gönülleri harekete geçiren bir hizmet seferberliğine dönüştü. Nihayetinde, binlerce insanın yetişeceği bir eğitim müessesesi vücut buldu. O müesseseden yetişenler, dünyanın dört bir yanında birer umut ve ışık oldular.

Hasan Amca’nın şahsiyetinde öne çıkan bir diğer husus ise aksiyon ile tefekkür arasındaki dengedir. O, sadece sahada koşan bir gönüllü değil; aynı zamanda okuyan, düşünen ve çözüm üreten bir fikir insanıdır. Tekliflerde bulunur, sorumluluk alır, istişare neticesinde alınan kararlara büyük bir teslimiyetle bağlı kalırdı. Bu yönüyle o, hem istişarenin hakkını veren hem de kardeşliğin hukukunu koruyan nadide şahsiyetlerden biriydi.

Hizmet onun için bir görev değil, bir hayat biçimiydi. Geri durmayı bilmez, yükten kaçmaz; aksine yük arardı. Ve en dikkat çekici tarafı şuydu: Bunca gayretin içinde en küçük bir yorgunluk emaresi göstermezdi. Sanki kalbi, hizmet ettikçe dinlenen bir sırra sahipti.

Onun hayat tarzı aynı zamanda derin bir kanaat ve zühd anlayışını yansıtmaktaydı. Son derece iktisatlı yaşar, israftan titizlikle kaçınır, adeta bir fakir hassasiyetiyle hayatını sürdürürdü. Dünya adına bir iddia taşımayan bu duruş, onun sözlerinden çok yaşayışıyla örnek olmasını sağlamıştır.

Sosyal ilişkilerinde son derece duyarlı bir insandı. Anadolu’nun bir köşesinden üniversite kazanıp gelen bir öğrenciye kalacak yer bulmak için gece gündüz uğraşır; maddi imkânı olmayanlara burs temin etmeye çalışır; taşınma gibi zor zamanlarda ailelerin yanında olurdu. Kimin neye ihtiyacı varsa, yolu bir şekilde ona çıkar; onun varlığı insanlara güven verirdi.

O, yalnızca yardım eden değil; insanın yükünü omuzlayan, onu yalnız bırakmayan bir karaktere sahipti. Aynı zamanda çevresindekileri harekete geçiren, onları motive eden ve birlikte yürümeye sevk eden bir öncüydü. Onun bulunduğu yerde bir canlılık, bir hareket ve derin bir güven hissi oluşurdu.

Hayatı boyunca adeta durmayı bilmeyen bir gayretin temsilcisi oldu. Programlara karşı gösterdiği hassasiyet, dakikliği ve disiplin anlayışıyla örnek teşkil etti. Onun herhangi bir programa geç kaldığına dair bir hatıraya rastlamak neredeyse mümkün değildir.

Pratik zekâsı ve çözüm odaklı yaklaşımı sayesinde karşılaştığı meselelerde hızlı ve etkili adımlar atar, bulunduğu hizmet ortamına ciddi bir verimlilik kazandırırdı.

Hasan Amca denildiğinde akla yalnızca bir isim değil; hizmet, sadakat, vefa, disiplin ve başkası için yaşama ideali gelmektedir. Onu tanıyan herkesin hakkında hüsn-ü şehadette bulunması, geride bıraktığı izlerin ne kadar derin olduğunu göstermektedir. Yüzlerce, binlerce insanın hayatına dokunmuş; fakat bütün bunları büyük bir sessizlik içinde yapmıştır.

92 yıllık ömrünü böylesi bir adanmışlıkla geçiren Hasan Amca, nihayet Hakk’ın rahmetine kavuştu. Ancak geride büyük sözler değil, büyük bir örneklik bıraktı. Onu tanıyanlar için artık bir hatıra değil, bir ölçü hâline geldi.

Onların yokluk içinde attıkları tohumlar, bugün dünyanın dört bir yanında meyve veren bir hizmet ormanına dönüşmüş durumdadır. Atılan tohumların boşa gitmediği, dikilen fidanların mutlaka meyve verdiği hakikati, onun hayatında bütün açıklığıyla müşahede edilmektedir.

Bugün onun ardından söylenebilecek en doğru söz belki de şudur: O, sessiz ama derin akan bir nehir gibiydi. Gürültü yapmadan yol aldı, geçtiği her yeri bereketlendirdi.

“İnsan sevdikleriyle beraberdir” (Buhari, Edeb 96) hadisinin bir tecellisi olarak, onun gibi güzel insanlarla birlikte olmayı niyaz etmek, bu örnek hayatın bizlere bıraktığı en anlamlı dualardan biridir.

Rabbim rahmet eylesin. Mekânı cennet, makamı âli olsun.

Hasan Kılıçarslan: Sessiz Kahramanlığın Adı | Mehmet Yıldız yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Hollanda’da Vefa Geleneği: Stichting Acacia ve Time to Help’ten Anlamlı Yılbaşı Ziyareti

hizmetten — Sat, 03 Jan 2026 18:51:43 +0000

Hollanda’da faaliyet gösteren gönüllü kuruluşlar, toplumun huzuru ve sağlığı için yılın son gününde de görev başında olan kamu çalışanlarını unutmadı. Stichting Acacia ve Time to Help Nederland temsilcileri, geleneksel hale getirdikleri 31 Aralık vefa ziyaretleri kapsamında bu yıl da Zwolle şehrinde sahaya indi.

Üç Yıldır Süregelen Bir Takdir Geleneği

Hizmet gönüllüleri, her yıl olduğu gibi bu yılın son saatlerinde de toplumun can ve mal güvenliğini emanet ettiği kahramanlara teşekkür etmek amacıyla bir dizi ziyaret gerçekleştirdi. Zwolle şehrindeki acil servis birimleri, ambulans istasyonları, emniyet (politie) ve itfaiye merkezlerini kapsayan bu program, artık bölgede beklenen bir vefa geleneğine dönüşmüş durumda. Üç yıldır kesintisiz devam eden bu ziyaretler, toplumun farklı kesimleri arasındaki dayanışma köprülerini de güçlendiriyor.

“Ayakta Karşılanıp Alkışlanıyorlar”

Ziyaretler sırasında duygusal anlar yaşandı. Görevleri başında olan kamu personeli, kendilerini unutmayan vakıf ve dernek temsilcilerini her durakta ayakta karşılayarak alkışlarla mukabelede bulundu. Toplumun huzuru için fedakarlık yapan çalışanlar, bu tür sivil toplum inisiyatiflerinin kendilerine büyük moral verdiğini ifade ederek memnuniyetlerini dile getirdiler.

Kurumsal Faaliyetler Hakkında Bilgilendirme Yapıldı

Ziyaret edilen merkezlerde sadece teşekkür edilmekle kalınmadı, aynı zamanda Stichting Acacia ve Time to Help Nederland’ın Hollanda genelinde ve uluslararası alanda yürüttüğü insani yardım çalışmaları, sosyal sorumluluk projeleri ve entegrasyon faaliyetleri hakkında yetkililere ayrıntılı sunumlar yapıldı. Kurum yetkilileri, gönüllülerin bu özverili çalışmalarını ilgiyle dinleyerek bilgi aldılar.

Hizmet gönüllüleri, bu anlamlı organizasyonla bir kez daha gösterdi ki; iyilik ve vefa, coğrafya gözetmeksizin kalpleri birleştirmeye devam ediyor.

Hollanda’da Vefa Geleneği: Stichting Acacia ve Time to Help’ten Anlamlı Yılbaşı Ziyareti yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Teksas’ta “Vefa” Rüzgârı: Hizmet Gönüllüleri Sel Mağduru Çocukların Yüzünü Noel’de Güldürdü

hizmetten — Mon, 22 Dec 2025 14:34:14 +0000

Teksas’ın Comfort şehrinde, Temmuz ayında yaşanan sel felaketinin yaralarını sarmaya yönelik çalışmalar aralıksız devam ediyor. Felaketin hemen ardından bölge halkının yardımına koşan Hizmet gönüllüleri, aylar geçmesine rağmen sel mağduru aileleri ve çocukları unutmadı. Embrace Relief ve San Antonio Raindrop Foundation iş birliğiyle düzenlenen anlamlı organizasyonda, selden etkilenen ailelerin çocuklarına Noel vesilesiyle yüzlerce hediye ulaştırıldı.

Temmuz 2025’in ilk haftasında Teksas’ta meydana gelen ve yüzlerce aileyi etkileyen sel felaketi sonrası, dini, dili ve ırkı ayırt etmeksizin ihtiyaç sahiplerinin yanında olan Hizmet gönüllüleri, “Vefa sadece İstanbul’da bir semt adı değildir” sözünü fiiliyata döken bir çalışmaya daha imza attı.

Acılar Paylaşınca Azalıyor, Sevinçler Paylaşınca Çoğalıyor

Selden en fazla etkilenen bölgelerden biri olan Kendall County’ye bağlı Comfort şehrinde düzenlenen etkinlik, bölge halkına moral oldu. Embrace Relief sponsorluğunda ve San Antonio Raindrop Foundation partnerliğinde, 20 Aralık 2025 Cumartesi günü gerçekleştirilen program, Comfort Baptist Church yerleşkesinde yapıldı.

Sabah saat 10.00’da başlayan etkinlikte, yaklaşık 300 oyuncak, sel mağduru ailelerin çocuklarına Noel hediyesi olarak dağıtıldı. Oyuncaklar tükenene kadar devam eden programa ailelerin ve çocukların ilgisi yoğun oldu. Çocukların yüzlerinde oluşan tebessüm, organizasyonun en anlamlı çıktısı olarak hafızalara kazındı.

“Vefa” Yaşayan Bir Değer Olarak Sergilendi

Hizmet gönüllüleri, afet sonrası yapılan tek seferlik yardımlarla yetinmeyerek, aylar sonra yeniden bölgeye gelerek kurulan gönül bağlarının kalıcı olduğunu gösterdi. Ailelerin en mutlu zamanlarından biri olan Noel döneminde kapılarını tekrar çalan gönüllüler, vefanın yaşayan ve yaşatılan bir değer olduğunu bir kez daha ortaya koydu.

Organizasyona San Antonio Raindrop Foundation’dan 7’si yetişkin, 4’ü çocuk olmak üzere toplam 11 gönüllü katıldı. Özellikle çocuk gönüllülerin, kendi yaşıtlarına hediye verirken yaşadıkları heyecan ve mutluluk, yardımlaşma ve diğerkâmlık duygusunun nesilden nesile aktarıldığını gösteren anlamlı bir tablo oluşturdu.

Kilise Pastöründen Türkçe Teşekkür

Etkinliğin en dikkat çeken ve duygulandıran anlarından biri ise Comfort Baptist Church Pastörü’nün teşekkür konuşması oldu. Daha önce Türkiye’de de görev yapmış olan ve Türk kültürüne aşina olduğu öğrenilen Pastör, yapılan yardımlardan dolayı hem Embrace Relief’e hem de San Antonio Raindrop Foundation gönüllülerine İngilizce teşekkür etti.

Konuşmasının sonunda sürpriz yaparak Türkçe “Allah razı olsun” ifadelerini kullanan Pastörün bu sözleri, farklı inanç ve kültürlerin ortak insani değerlerde nasıl buluşabildiğini gösteren güzel bir örnek olarak hafızalarda yer etti.

Hizmet gönüllüleri, “İnsanların en hayırlısı, insanlara faydalı olandır” anlayışıyla dünyanın dört bir yanında gönül köprüleri kurmaya, mağdurların sesi ve nefesi olmaya devam ediyor. Comfort’ta gerçekleştirilen bu anlamlı buluşma, Hizmet’in yalnızca maddi yardım değil; aynı zamanda manevi bir tamir, teselli ve umut hareketi olduğunun da güçlü bir göstergesi oldu.

Bu anlamlı organizasyonda emeği geçen, maddi ve manevi destekleriyle katkı sunan herkese teşekkür edildi.

Teksas’ta “Vefa” Rüzgârı: Hizmet Gönüllüleri Sel Mağduru Çocukların Yüzünü Noel’de Güldürdü yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Fethullah Gülen Hocaefendi’yi (1938 – 20 Ekim 2024) Anma ve Anlama Gayreti

hizmetten — Tue, 21 Oct 2025 13:24:19 +0000

Hocaefendi; İslami ilimlerdeki derin ve engin bilgisi itibarıyla bir İslâm âlimi… din ve diyanet adına örnek olmuş, Allah rızasını hedef edinmiş, her tavrı ve her beyanıyla Allah’ı hatırlatmış ve hakkın-hakikatin en talâkatli bir lisanı idi.

Doksan civarında kitabıyla velûd bir yazar… Uzun yıllar yaptığı vaaz ve sohbetleriyle kitleler üzerinde manevî bir etki meydana getirmiş belâgatli bir hatip… Sehl-i mümteni sayılabilecek mesaj yüklü ve mânâlı şiirleri açısından da bir şairdi.

Hayatını ibadet, dua ve hizmet etrafında örgüleyen bir âbid… Tasavvuf birikimini ve tekye tecrübesini kendine has yorumlarıyla modern çağa taşıyan ve bizzat kendi hayatında da tatbik ederek “Kalbin Zümrüt Tepelerinde” seyeran eden bir sufi olarak yaşadı…

Eşya ve hâdiselerin iç yüzüne ve bunların Allah’la münasebetine dair getirdiği yorumlar yönüyle bir ârif olarak yaşadı.

Kendisini düşüncede, davranışta, inanç, ibadet, duygu ve yönelişte müracaat edilebilir görenler karşısında cazip kılan manevi ve insani yanı açısından bir model olmuş…

İstisnai durumlar dışında her günü yaklaşık üç saatini dini ilimleri öğretme ve müzakeresine harcamış ve farklı seviyelerde ve alanlarda talebe yetiştirmiş bir muallim… Teşvik ve yönlendirmeleriyle dünyanın dört bir bucağında eğitim müesseselerinin açılmasını öncülük eden bir eğitim lideri olarak yaşadı.

Sadece fikirlerini açıklamakla kalmayıp çağın problemlerinin çözümü adına ortaya konulan faaliyet ve hizmetlerin bizatihi içinde yer almış ve hatta bunların öncülüğünü yapan bir aksiyon insanı olarak yaşadı.

Fikirleriyle toplumdaki çatışma ve ayrışmaları önleyen, birlik ve beraberliğin sağlanmasına katkı sunan bir hoşgörü ve diyalog insanı olarak yaşadı…

Ortaya koyduğu vizyona insanları inandırmış, hayata geçirmek için teşkilatlandırmış, gerekli donanım ve kaynakları sağlamış ve bu vizyonu hayata geçirmeyi milyonlarca insan için bir gaye-i hayal haline getirmiş “müesseseleşmiş fikirlerin sahibi” olarak yaşadı.

Hakk’ı sevip sevdirme ve her zaman başkalarına yararlı olma emelinde olmuş, mârifet ufkunu yükseltecek bilgi peşinde koşmuş, ahlâk-ı haseneye bağlı yaşamış, hep güzel işler yapmış ve güzellikleri teşvik etmiş, kısaca; bir insan-ı kâmil olarak yaşamıştır.

Tahammül edilemez boyutlara ulaşan zulümlere ve tahriklere rağmen İslam’ın dırahşan çehresine zarar getirebilecek tavır, davranış ve söylemlerden uzak durmuş ve böylece takipçilerini mağduriyet serasına alarak bütün dünyada evrensel bir merak uyanmasına vesile olan verâset-i nübüvvetin temsilcisi (tam bir peygamber varisi) bir Mürşid-i Kâmil olduğunu ispat etti…

Zamanın ruhuna uygun hareket/hizmet edebilmeyi öğretti. İslam’ın hayatın bütün ünitelerinde/tabakalarında her zeminde -tepki çekmeden- yaşanabileceğini… Kur’ân’ın zaman üstü ve âlemşümul temsilini ve içinde yaşadığımız zaman diliminde de İslam’ın nasıl tebliğ edileceğini gösteren bir müceddit olarak yaşadı.

Hocaefendi’nin Bıraktığı Miras

Hocaefendi’nin en kıymetli mirası; yetiştirdiği adanmışlardır…

O’nun yolu; uygulamalı Kur’an ve Sünnet çizgisidir. Bu çizgi, temsile dayalı tebliğ anlayışı, örnek olma, yaşama sonra da yaşatma azmiyle hareket. “Kendi kültür mirasımızın temel kaynaklarına” bağlılık içerisinde, evrensel insani değerler, demokrasi ve hukukun üstünlüğüne riayet.

Vefa ahlakıyla mücehhez, diğerkâm ve herkese karşı mürüvvetle, fedakârlık ruhu ve mülâyemet ruhuyla hareket.

Uhuvvet, vifak – ittifak ve tesanüdle hareket, sevgi ve hoşgörü ikliminde, kimseyi ihmal etmeyen bir diyalog.

İstiğna ahlâkına ve iffet duygusuna sahip, Hizmette önde ücrette geride olma prensibiyle, isâr ruhuyla hareket.

Sadakat, sabır ve sebat içerisinde, basiret ve firaset üzere hareket.

İktisat, kanaat ve zühd üzere, israftan, gösterişten uzak kalarak.

Makyevelist değil, mâkûliyet esaslarıyla hareket.

Usulde, üslûpta hassasiyet, vehim ve endişeleri tahrik etmeden, denge ve istikamet içerisinde, gıpta damarını tahrik etmeden, töhmet mahallerinden uzak durarak,suizanna sebep olmadan, insan tabiatını göz önünde bulundurarak hareket…

Radikalizmden, her türlü terör, cebir ve şiddetten uzak, zamanın ruhuna uygun hareket.

Yalan, ötekileştirme, tarafgirlik/kayırma ve menfaat üzerine bina edilmiş olan siyasetten uzak olarak…

İman, azim, kararlılık ve ümitle dopdolu ve tüm insanlığa da ümit telkin ederek hareket…

Himmeti dağıtmadan, mesai tanzimi ve iş bölümü yaparak, acelecilikten uzak ancak devamlılık ve adanmışlık ruhuyla sürekli aksiyon.

Her iş hakkı verilerek/itkanla yapılmalı. Sebeplere riayet edilmeli ve akabinde Müsebbibü-l esbaba yönelip dua-dua yalvarılmalı.

Neticede ortaya çıkan başarılar da kendimizden bilinmemeli. Her şeyi lütfeden Allah’tır. Nefislere pay çıkarmak suretiyle tevhide zarar getirilmemeli. Bâkî hakikatler fanî şahıslara bina edilemez. Bu hizmetleri görünüşteki sebeplere bağlamak veya kendimizden bilmek şirke sebebiyet verir. Bu hizmetlerin altına girenler şeref kazandılar.

Herkes derin bir muhasebe yaparak, temel kaynaklarımız müzakerli olarak okunmalı. Ehl-i Sünnet çizgisinde, “Müslümanlığın Anadolu yorumu” esas alınarak, kutsala ve selefe saygı içerisinde hareket edilmeli. Kitap okumayan insanların kıvamlarını artırmaları mümkün değil...

Hocaefendi veraset-i nübüvvetin kâmil bir temsilcisi olarak;

1. Peygamberane bir azim ve gayretle… ancak kendi güç ve kuvvetinde teberri ederek.. “Her şeyi yapan eden Rabbimiz.” bilinciyle hareket etti…

2. Ortak aklı inşa etti.

3. Birlikte yaşama sanatını öğretti.

4. Yaşatma adına yaşama idealini/ufkunu verdi.

5. Allah yolunda ömürleri ve servetleri feda etmeyi öğretti.

6. Hicret ve Mukaddes Göçü zihinlere yerleştirdi.

7. Yıllardır bir araya gelemeyen farklı din, dil, ırktan farklı meslek ve meşrepten insanları bir araya getirdi…

8. Bütün hayatı boyunca toplumda dokunmadığı, mesaj vermediği hiçbir katmanı kalmadı.

9. Hocaefendi İslam’ın ve insanî değerlerin yeniden ihyası için gözyaşı döktü… bir ömür boyu ağladı ve bir gözyaşı medeniyeti kurdu…

10. İmanla, azimle, gayretle, kimseyi tenkit etmeden, bütün sorumluluğu kendisine aldı… “Eskiden ne yapıyor idiysek onları yapmaya devam ediyoruz” dedi…

Dua

Ey Kerîm Rabbimiz! Hoca efendiye rahmetinle muamelede bulun! Onu Firdevs’inlemükafatlandır, Efendimizle ve ruhunun enîsi dostlarıyla beraber eyle. Bizlere burada Onunlaolma şerefini yaşattığın gibi orada da Efendimizin yanında tekrardan buluşmayı nasip eyle!

Rabbimiz! Hocaefendi bizim mürşidimiz, muallimimiz, rehberimizdi… Arkasında derin izler, çok kıymetli eserler ve icraatlar bıraktı. Onu seven ve yolunu yol bilenler olarak bütün kalbimizle inanıyoruz ve ikrar ediyoruz ki O, vazifesini kâmilen yerine getirdi. Biz O’ndan razıyız, Sen de razı ol. Gösterdiği istikamette son nefesimize kadar koşmayı bize nasip eyle!

Bizleri her türlü şahsi hesaptan, dünyevilikten ve nefsânilikten muhafaza buyur. Bıraktığı emaneti kirletmeden, lekelemeden, samimiyetle, uhuvvetle ve tesanüdle taşımaya ve gaye-i hayâlini gerçekleştirmeye bizleri muvaffak kıl. O hayattayken bizden nasıl olmamızı ve ne şekilde davranmamızı istiyor idiyse, hep öyle olmayı ve o şekilde davranmayı bizlere müyesser eyle.

Allah’ım! bizimle beraber ol! Katından bir güçle bizleri te’yid buyur!

Fethullah Gülen Hocaefendi’yi (1938 – 20 Ekim 2024) Anma ve Anlama Gayreti yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Vefa Zamanı… | AHMET SELİM

Hizmetten — Sat, 18 Dec 2021 08:09:03 +0000

Mevsimler değişir, iklim değişir,

Tohumlar çürümez, aşkla gelişir.

Dualar sessizce arşa erişir;

Şimdi vakit duru vefa zamanı…

Korkunun ecele faydası olmaz,

Hakka kul olanın umudu solmaz,

Sanma ki çilenin miadı dolmaz;

Şimdi vakit kara vefa zamanı…

Her evde muhabbet kaynasın diye,

Çocuklar sevinsin oynasın diye,

Mahşerde pişmanlık olmasın diye;

Şimdi vakit deli vefa zamanı…

Yaralar sarılsın, acılar dinsin,

Biz birlik olalım rahmeti insin,

İyilik buraktır, isteyen binsin;

Şimdi vakit dosta vefa zamanı…

“Bana ne?” diyene, sözüm yok benim,

Mal maşat, parada gözüm yok benim,

Kimseye dertlenmem, yüzüm yok benim;

Artık vakit, ahde vefa zamanı…

Vefa; abı hayat.. içersen eğer,

Dost ile hasbihal… Herşeye değer..

Araya girmesin, fitne, ayrılık,

Kime ne getirir ayrı gayrılık?

Ruhuna çökerse simsiyah keder,

Dertlenme, Allah var, O bize yeter..

Vefa Zamanı… | AHMET SELİM yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Vefa Programı’na bekliyoruz | Bu akşam 22.30’da

Hizmetten — Sat, 23 May 2020 17:01:59 +0000

Türkiye’de yaşanan ‘tenkil süreci’nde vefat edenleri anıyoruz…

Türkiye’de yaşanan 15 Temmuz sürecinin ardından ilan edilen Olağan Üstü Hal (OHAL) döneminden bugüne yaşanan Tenkil Süreci’nden çeşitli sebeplerle birçok masum insan hayatını kaybetti.

Kimisi yaşadıkları ülkede hayat hakkı tanınmadığı için çıktıkları yolculukta, kimisi bir cezaevi görüş gününe giderken trafik kazasında, kimisi de kahrından yakalandığı hastalıkta yitip gitti bu dünyadan. Her giden arkasında yüzlerce gözü yaşlı insan bıraktı. Hem Geride bıraktıklarına teselli için hem de ‘Tenkil sürecinde’ vefat edenlere bir vefa için çeşitli programlar düzenleniyor. Bu programlardan birini de BUGÜN 23.Mayıs Cumartesi Avrupa saati ile 22.30- Türkiye saati ile 23.30’da düzenliyoruz.

Biten Hayatlar Platformu ile Almanya’da yaşayan gönüllüler tarafından düzenlenecek programda dualar edilecek, Tenkil sürecinde yakınlarını kaybedenlerden bazıları duygularını paylaşacak. Program Korona salgını sebebiyle bir araya gelinemediği için hizmetten.com web sitemiz ile Hizmetten YouTube kanalımız üzerinden canlı yayınlanacak.

YouTube Kanalımız:
http://www.youtube.com/c/Hizmetten

Vefa Programı’na bekliyoruz | Bu akşam 22.30’da yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

CANLI | Hayatını kaybedenler için vefa programı

Hizmetten — Sat, 02 May 2020 16:13:28 +0000

Merhum Gökhan Açıkkollu’nun eşi, merhume Halime Gülsu’nun annesi, merhume Esma Uludağ’ın eşi, merhume Hatice Akçabay’ın eşi, merhume Naime ve Betül civelek’in annesi, merhum Turan Özcerit’in evlatları’ nın da konuşacakları Ötelere irtihal etmiş 500’den fazla melek yüzlü kardeşimize vefa programına davetlisiniz.

CANLI YAYINI BURAYA TIKLAYARAK VEYA AŞAĞIDAKİ VİDEOYA TIKLAYARAK SİTEMİZDEN TAKİP EDEBİLİRSİNİZ

NOT:
Vefat edenlerle ilgili bildiğiniz anekdot, video vb bilgileri

MelekYüzlüleri Unutmayacağız

cümlesiyle beraber SM’da paylaşmanızı veya bize email atmanızi istirham ediyoruz. Help@silencedturkey.org

2 MAYIS CTESİ (BUGÜN)
12:00 PM New York
11:00 AM Houston- Chicago
9:00 AM Los Angelas
5:00 PM London
6:00 PM Almanya- S. Africa
7:00 PM Atina-Türkiye
2:00 AM Sydney

CANLI | Hayatını kaybedenler için vefa programı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Siegen’de Muhacirlerden Ensarlara “Vefa Yemeği”

Hizmetten — Sun, 09 Feb 2020 18:23:54 +0000

Vefa’nın İstanbul’da bir semt adı olmadığını bir kere daha gösterdiler.

Evlerini, aşlarını, düşlerini, kısacası her şeylerini paylaştılar.Türkiye’deki zulümden kaçıp gelen kardeşlerine hem

kapılarını hemde gönüllerini açtılar.

Dünyanın dört bir yanında uzun zamandır, deyim yerindeyse kardeşlik destanları yazılıyor.

Vefanın ete kemiğe büründüğü adreslerden biri de bu sefer Almanya’nın NRW eyaletinde bulunan Siegen şehriydi.

Muhacir aileler kendilerine zor günlerde sahip çıkan Ensar(yerli) aileleri unutmadılar.Yeni Almanyalılar İnisiyatifi öncülüğünde Ensar ailelerin onuruna yemek düzenledi.

Teşekkür yemeğinde buluşan aileler bir kere daha birbirlerine kenetlendiler.

Muhacir aileler Ensar ailelerine güle ve küçük hediyeler armağan ettiler.

Duygu dolu anların yaşandığı programda birlik ve beraberlik vurgusu yapıldı.

Siegen’de Muhacirlerden Ensarlara “Vefa Yemeği” yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Sevdiklerimizi Ötelere Uğurlayamama ve Vefa

Mizan — Sat, 08 Feb 2020 15:00:00 +0000

Bir gün Cibrîl-i Emîn, Efendimiz’e (aleyhissalâtu vesselâm) gelir ve “Ey Muhammed, dilediğin kadar yaşa! Sonunda öleceksin! Dilediğini sev, bir gün ondan ayrılacaksın. İstediğini yap, sonunda mutlaka karşılığını göreceksin. Şunu iyi bil ki müminin şerefi, gece namaza kalkmaktır. İzzeti ise, insanlara karşı müstağni davranmaktır.”¹ buyurur. Cibrîl’in “Dilediğini sev, bir gün ondan ayrılacaksın.” beyanından da anlaşılacağı üzere ölüm hem sevdiklerinden ayrılan hem de arkada kalanlar için ayrı bir imtihan vesilesidir. Çünkü insanın, göz nuru gönül süruru yakınlarını kaybetmesi, dünyaya bakan tarafıyla yokluğunu kabullenmesi çok zordur; bu durum, insanı derinden sarsar, üzer ve hüzünlendirir. Özellikle anne ve babanın vefatı, evladı; evladın vefatı, anne babası için apayrı bir imtihandır. Kur’ân, “Biz mutlaka sizi biraz korku ile, biraz açlık ile yahut mala, cana veya ürünlere gelecek noksanlıkla deneriz.” buyurur ve insanın bu büyük imtihanına dikkat çeker. Ardından da “Sen sabredenleri müjdele! Sabırlılar o kimselerdir ki başlarına musîbet geldiğinde, “Biz Allah’a âidiz ve vakti geldiğinde elbette O’na döneceğiz” derler.”² buyurarak kalpleri, Allah’a ve ahirete imanla dopdolu olduğundan dolayı bu musibeti sabırla göğüsleyenleri ve emr-i ilahiye teslim olup rıza gösterenleri müjdeler.

Sabır, teslim ve tevekkül adına insan için sevdiğinin son anlarında yanında olmak, hizmetinde bulunmak, vedalaşmak, helalleşmek, cenazesine katılabilmek, ebedi aleme uğurlamak ve kabri başında dua etmek önemlidir zira bir nebze de olsa bu durum imtihanı hafifleştirir. Fakat insan, bazen acı haberi, sevdiklerinden çok uzakta, seferde veya gurbet/hicret diyarında alır. Bir de bu uzaklık, zalimlerin tasallutundan kaynaklanan bir ayrılıksa yakınlarını son defa görememenin, son anlarında yanında bulunamamanın ıstırabına, cenazesini teşyi ve kabrini ziyaret edememenin acısı da eklenir. Ayrı bir hüzün kaynağı bu hazin tablonun Asr-ı Saadet’te birçok örneği vardır. Özellikle haddi aşmışlığın, hasedin, hazımsızlığın, düşmanlığın ve hak ihlallerinin sebebiyet verdiği cebrî hicretler ve en temel hak ve hürriyetleri muhafaza adına çıkılan askerî seferler, bu çerçevede birçok hadisenin yaşanmasına sebebiyet vermiştir. Bazen sıladakiler gurbetteki yakınlarının bazen de gurbettekiler sıladaki yakınlarının vefatını haber almış ve gelip de cenazesine iştirak edememişlerdir. İşte birkaç örnek:

Hz. Rukayye, Annesinin Cenazesine

Peygamber Efendimiz’in (aleyhissalâtu vesselâm) kızı Hz. Rukayye (radıyallahu anhâ), risaletin beşinci yılı Receb ayında Mekke’deki zulüm ve baskılardan dolayı eşi Hz. Osman (radıyallahu anh) ile birlikte Kızıl Deniz’i aşıp Habeşistan’a hicret etmişti. Onların hicretinden bir yıl beş ay sonra Mekkeliler, aralarında babasının ve annesi Hz. Hadîce’nin (radıyallahu anhâ) de bulunduğu akrabalarına boykot başlatmış; onları Kâbe’nin yanı başında açlığa, susuzluğa ve yalnızlığa mahkûm etmişti. 62 yaşında bu ağır ambargoya maruz kalan ve üç yıl çok çetin şartlarda Şi’b-i Ebî Talib’te yaşayan annesi, boykottan iyice zayıflamış ve hasta olarak çıkmış; dokuz ay sonra da bu hastalık sebebiyle vefat etmişti. Beş yıl dört aydır Habeşistan’da bulunan ve bu süre zarfında annesini hiç göremeyen Hz. Rukayye (radıyallahu anhâ), annesinin vefatını, haftalar sonra haber almış ve gelip cenazesine de iştirak edememişti. Kederini ve hüznünü Hz. Yakub gibi Allah’a arz etmiş, sabır ve metanet içerisinde hicretini sürdürmüştü. Bu arada Hz. Hadice (radıyallahu anhâ) de kızına hasret bir halde vefat etmişti…

Hz. Ca’fer, Babasının ve Annesinin Cenazesine

Habeşistan’da aynı hüznü yaşayanlardan birisi de muhacirlerin sözcüsü Hz. Ca’fer (radıyallahu anh) olmuştu. Babası Ebû Talib, Allah Resûlü’nü desteklediği ve himaye ettiği için boykota alınmış ve o da ilerlemiş yaşına (83) rağmen üç yıl çok ağır şartlarda yaşamak zorunda kalmıştı. Bu süreçte aldığı darbeden dolayı iyice bitkinleşmiş, çok geçmeden yatağa düşmüş ve Hz. Hadîce’den kısa bir süre önce vefat etmişti. Babasını en son beş yıl dört ay önce gören Hz. Ca’fer, onun vefatını haftalar sonra haber almış ve gelip de cenazesine katılamamıştı. Aynı acıyı ve imtihanı annesinin vefatında da yaşamıştı. O, iman eden ve Medine’ye hicret eden annesinin vefatını da Habeşistan’da ve haftalar sonra öğrenmiş; onun da cenazesinde hazır bulunamamıştı. Annesi Hz. Fatıma Bint-i Esed’i (radıyallahu anhâ) de en son on iki yıl önce görmüştü. Efendimiz, dedesinin vefatından sonra taşındığı Ebû Tâlib’in evinde, üzerine titreyen ve âdeta kendisine 17 yıl samimi annelik yapan bu müstesna kadını, bizzat kabrine indirmiş, ilk sorguyu atlatıncaya kadar kabrine uzanmış ve gözyaşları içerisinde ötelere uğurlamıştı. O da oğluna hasret bir şekilde ahirete irtihal etmişti… Hz. Ca’fer, Allah’ın takdirine rıza göstermiş, bu ağır imtihanları sabırla karşılamış, ihlasla hicretini devam ettirmişti.

Allah Resûlü, Kızı Hz. Rukayye’nin Cenazesine

Müslümanları, doğup büyüdükleri Mekke’den çıkmak zorunda bırakan müşrikler, hicreti de hazmedememiş; Medine’ye saldırıp mü’minleri yok etmek için hazırlıklara başlamıştı. Bu saldırıyı organize etme adına içerisinde Müslümanlardan gasp ettikleri malların da bulunduğu bir kervanı, Şam’a göndermişlerdi. Medine’yi korumak için kervanı kontrol altına almaya karar veren Allah Resûlü, tam harekete geçeceği sırada kızı Hz. Rukayye’nin hastalandığını haber almıştı. Bunun üzerine damadı Hz. Osman’ı (radıyallahu anh), onun yanında bırakmış ve yola koyulmuştu. Zira kervanın Mekke’ye ulaşması, bütün Müslümanlar için büyük bir tehlike demekti.³ Kervan için yola çıkanlar, Bedir’de Mekkelilerle karşı karşıya gelmiş; büyük bir zafer kazanmış ve üç gün orada beklemişlerdi.

Allah Resûlü, Bedir’den Medine’ye geri dönüş hazırlıkları yaparken Hz. Rukayye (radıyallahu anhâ) vefat etmiş ve O, kızının cenazesine katılamamıştı. Bedir zaferini halka müjdelemesi için önden gönderdiği Hz. Zeyd İbn-i Hârise, Medine’ye ulaştığında Hz. Rukayye, Cennütü’l-Baki’ kabristanlığına defnediliyordu. Annesinin hastalığında yanında bulunamayan, cenazesine iştirak edemeyen Hz. Rukayye, kendi hastalığı sırasında da cepheye gitmek zorunda kalan babasını yanında bulamamış ve O’nu son defa göremeden ötelere yürümüştü.⁴

Allah Resûlü, Medine’ye dönünce çilekeş kızının kabrini ziyaret etmiş; bu sırada Hz. Fâtıma da gelmiş ve yanına oturup ağlamaya başlamıştı. Efendimiz, elbisesinin ucuyla onun gözyaşlarını silmiş ve ablasının vefatından dolayı büyük bir hüzün yaşayan kızını teselli etmişti. Bu arada gördükleri manzaraya dayanamayan diğer kadınlar da ağlamaya başlamış; Hz. Ömer (radıyallahu anh), onları susturmak isteyince “Ey Ömer! Bırak ağlasınlar.” buyurmuştu. Peşinden de kadınlara seslenip şu uyarılarda bulunmuştu: “Ağlayın, fakat Şeytan’ın bağırması gibi bağırmayın! Şayet ağlama kalpten ve gözlerden olursa Allah’tandır ve rahmettir. Şayet elden ve dilden gelirse (isyan ve dövünme içerirse) Şeytan’dandır!”⁵

Hz. Sa’d İbn-i Ubâde, Annesinin Cenazesine

Hicretin beşinci yılının başlarıydı. Şam’a giden kervanlara, Dûmetu’l-Cendel civarında saldırı düzenlenmeye ve tüccarlara işkence yapılmaya başlanmıştı. Ticaret yollarının tıkanması ve tüccarlara saldırılar, bölgede yaşayan halkın geleceği açısından büyük bir tehlike demekti. Üstelik son zamanlarda Medine’ye, saldırmak isteyen Kudaa ve Gassan gibi büyük kabilelerin burada toplanmaya başladığı haberi de gelmişti. Bu iki problemi yerinde çözmek isteyen Allah Resûlü, Rebiülevvel ayında Dûmetu’l-Cendel’e sefere çıktı. Yanında Ensar’ın ileri gelenlerinden ve Hazrec’in başkanı Hz. Sa’d İbn-i Ubâde de vardı. Ordu hareket ettikten bir müddet sonra Hz. Sa’d’ın annesi Hz. Amre Bint-i Mes’ud (radıyallahu anhâ) vefat etmiş ve Cennetü’l-Baki’ kabristanlığına defnedilmişti. Annesinin vefatını ve defnini, Hz. Sa’d, bir ay sonra ordu Medine’ye döndüğünde haber almış ve çok üzülmüştü.⁶

Allah Resûlü, onu da alıp Hz. Amre’nin kabrini ziyaret etmiş ve üzerine cenaze namazı kılmıştı. Namazdan sonra Hz. Sa’d, “Yâ Resûlallah! Annem vefat etmeden önce benimle konuşabilseydi kesin bir hayır yapmayı veya bir vakıfta bulunmayı vasiyet ederdi. Şimdi ben, annem adına bir hayır yapabilir ve bir vakıfta bulunabilir miyim?” diye sormuş ve “Evet!” cevabını almıştı. Bunun üzerine Hz. Sa’d, “Hayrın, en faziletlisi ve üstünü hangisidir?” diye sormuş Efendimiz de “Bir kuyu kazdırıp insanların temiz su ihtiyacını karşılamandır!” karşılığını vermişti. Hz. Sa’d, kısa zamanda bir su kuyusu kazdırmış, insanların kullanımına sunmuş ve “Bu kuyu, Sa’d İbn-i Ubâde’nin annesi adına bir hayrattır!” demişti. Ayrıca kendine ait bir bahçeyi, annesine adına Allah yolunda vakfetmişti.⁷

Allah Resûlü, Hz. Ca’fer’in ve Hz. Zeyd’in Cenazesine

Efendimiz, Mute’de yine çok sevdiği azadlısı Hz. Zeyd İbn-i Harise ile 15 yıl ayrılıktan sonra kavuştuğu ve bunu Hayber’in fethine eş tuttuğu amcaoğlu Hz. Ca’fer’i (radıyallahu anhumâ) şehit vermişti. Medine ile Mute’nin arası çok uzaktı ve O, Hz. Zeyd ile Hz. Ca’fer’in defnine de iştirak edememişti. Onların şehadet haberini alınca hüzünlü bir şekilde Mescid-i Nebevî’ye gelmiş ve O’nun bu hali ashâbını da hüzne boğmuştu. Ardından minbere çıkmış ve ezan okunmasını talep etmişti. Ezanı duyan halk toplanınca üç defa “Allah’ım! Onlara bütün hayır ve sevap kapılarını aç!” diye niyazda bulunmuş ve tek tek nasıl şehadete yürüdüklerini anlatmıştı. Her birini anlattıktan sonra “Kardeşiniz için, Allah’tan mağfiret dileyiniz!” buyurmuştu. Ashâb-ı kiram da onlar için Cenâb-ı Hak’tan mağfiret talep etmişti. Defnine katılamadığı ve cenazesini gıyabında kıldırdığı Hz. Necâşi (radıyallahu anh) için de aynı talepte bulunmuştu.⁸

Sonuç

Ölüm, ölen için ebediyet alemine bir göç olsa da arkada bıraktıkları için apayrı bir hüzün ve imtihan sebebi. Özellikle ansızın geleni, gurbetteyken haber verileni. Vedalaşamama, helalleşememe, son anlarında yanında olup ötelere giderken yolcu edememe yürek burkan bir hal. İnsanı alıp götüren, hatıralarda gezdiren, muhasebeye sevk eden, bırakılan boşlukları hatırlatan ve gözyaşlarını katlayan bir durum. Görüldüğü üzere alemlere rahmet olarak gönderilen Efendimiz, en yakın akrabaları ve ashâbı da benzeri acılar yaşamış ve anne babalarının, çocuklarının ve sevdiklerinin cenazesine katılamamıştır. Bir gün dönünce kabirlerini ziyaret etmiş, mağfirete nail olmaları için dua dua yalvarıp yakarmış ve sevap defterlerini açık tutma adına hayır hasenatta bulunmuşlardır.

Benzeri acıları yaşayan mü’minlerin de yapması gereken yukardaki örneklerden de anlaşılacağı üzere bu ağır imtihanı sabır ve metanetle karşılamak, ötelere gidenler için Cenâb-ı Hak’tan sık sık bağışlanma talep etmek, rahmetle anmak, onlar adına su kuyuları gibi diğer insanlara ve canlılara faydası dokunan vakıflarda bulunmaktır. “İnsan ölünce, şu üç ameli dışında bütün amellerinin sevâbı kesilir: Sadaka-i câriye, kendisinden istifâde edilen ilim, arkasından duâ eden hayırlı evlâd.”⁹ hadisinden de açıkça anlaşılacağı üzere bazı noktalarda ölenin sevap kapısı açık bırakılmıştır ve sevenlerine düşen bu kapılardan ona yardımcı olmaktır. Bunun da başında Cenâb-ı Hak’tan onun için mağfiret talep etmek gelir. Vefatından elli yıl sonra annesinin kabrini ziyaret etme imkânı yakalayan Allah Resûlü, annesi adına Allah’tan bunu talep etmiş;¹⁰ cenazesine iştirak ettiği hemen herkese mağfiret duasında bulunmuş ve ümmetine de bunu emir ve tavsiye etmiştir.

Yazar: Yücel Men

Dipnot:

Hâkim, Müstedrek, 4/360; Taberânî, Mu’cemu’l-Evsad, 4/306; Heysemî, Mecmeu’z-Zevâid, 2/252
Bakara Sûresi 155, 156
Mekkeliler, bu kervandan elde ettikleri geliri, daha sonra Uhud savaşını organize etmek için kullanmışlardı.
İbnü’l-Esîr, Üsdü’l-Gâbe 1518; İbn-i Hacer, İsâbet 1872
İbn-i Hacer, İsâbet 1872
Bkz. İbn-i Hacer, İsâbet 1927
Bkz. Buhârî, Vesâyâ 20; Tirmizî, Cenâiz 47; İbn-i Sa’d, Tabâkat 8/; İbn-i Hacer, İsâbe 1927
Bkz. Buhârî, Cenâiz 60
Müslim, Vasiyye 3; Ebu Dâvud, Vesâyâ 14; Tirmizî, Ahkâm 36
Bkz. Müslim, Cenâiz 36; Ebu Dâvud, Cenâiz 75

Kaynak : Peygamberyolu.com

Sevdiklerimizi Ötelere Uğurlayamama ve Vefa yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Vefanın da sultanıdır O!..

Mizan — Sun, 12 Jan 2020 07:58:00 +0000

View this post on Instagram

A post shared by Osman Şimşek (@osmansimsek_1)

Biz O’nu (sallallahu aleyhi ve sellem) vefalı tanıdık ve O’ndan hep vefa bulduk!..

Kaynak : Osman Şimşek

Vefanın da sultanıdır O!.. yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.