Tüm emeği geçenlere çok teşekkürler bu güzel senaryo için. Her sahnesine ayrı bir anlam ve fikir düşlenmiş. Asırlar öncesinin sembolleri günümüz renkleri ile işlenmiş. Aradaki güzel şarkılar sahnenin güneşe bakan kısmında umut bekleyen canlara can kattı. Düşünsene bir anda binlerce güzel gönül geleceğe el uzattı. Zahmette rahmetin olduğu günlerden geçerken gönüllerde tüllenen hayalleri, baharları görsel bir şölene dönüştürmek büyük bir emek ve büyük bir incelik.

Her seste ayrı bir desen vardı o gökkuşağından. “Arkadaş arkadaş” diye seslenen gencin masmavi bir deniz gibi dalgalanan performansına hayran olmamak elde değildi. Yıldızlar yağdı bu akşam Frankfurt semalarına ve oradan dünyanın her yanına.

Beyaz sandalyeden ruhunun ufkuna yürüyen kahramandan, hasta olduğu halde tedavisine izin verilmeyen onlarca masuma, ondan çocuklara, kadınlara kadar binlerce insanın hikayesi vardı sahnede. Işıkların arasından geçen hayatlar vardı. Işıl ışıl hayatlar vardı bütün karanlıklara rağmen. Yusuf vardı, zindan vardı. Yusuf’un bitmez tükenmez gayreti vardı, ümidi vardı. Bu idi işte bizi ayakta tutan. Bu idi işte Yakub’u Mısır’a taşıyan. Gömlekler yırtılsa, belki kana bulansa ve sonra yollar kuyulardan tuzaklara çıksa da ne gam; değil mi rahmet var her adımda, O’na hizmetle yürümek var güzel yarınlara. “Allah yar” demedik mi çıkarken hem yola?

Evrensel barış. İşte bu beklenen. Başka değil derdimiz. İnsanlık gülsün istiyoruz. Kim neye inanırsa inansın ama başkasına kem bakmasın. Savaşlar bitsin, zulmetler gitsin. Şu yaşlı dünya bir anlığına bir asırlığına gülüversin. Çocukların ne işi var zindanda be hey. Yüreği hizmet dolu annelerin ne işi var zindanda be hey. Yakışır mı insanlığa bu manzaralar? Yakışır mı o nazenin annelere eski, paslı ranzalar? Yakışır mı gönlü güzel bahar insanlara o karanlık zindanlar? Ama olsun, her zindan bir Yusuf arar. Ama olsun oralardan hayata nice güzellikler akar. Ama olsun gün gelir birileri varlığından utanır belki aynada kendine bakar. Sonra gelir iki büklüm, bir çare arar… (herkese malum).

Şöyle yazdı bir arkadaşı salondan:

Öyle güzeller ki ister istemez inciler saçılıyor reftare (Y. Beçene)
Ben de dedim ki;
Ol inciler ki her biri bir can içre bin canpare
Şimdi devam edeyim şiire:
Öyle güzeller ki inciler saçılıyor reftare
Ol inciler ki her biri can içre canpare
Pür heyecan seslerinde aşkın nefesi
Dört yandan koşup gelmişler sahneye

Renkleri nur içleri nur gözleri nur
Bir anda sahneye doldu bir huzur
Barışın güvercini oldular kanat kanat
Çok yakında işte mavi sesler duyulur

Hiçbir şey tesadüf değildir. Her şey vaktinde olur. Gayretler, emekler, terlemeler yerini bulur. Bir çiçek gibi açar bir sahne. Bir bahar gibi gelir bütün güzellikler. Yok yok, asla ümitsizlik yok. Bu yol çok güzel, bu yol çok bereketli. Bu yolda nice gönüller kendine geldi.

Uluslararası kültür ve dil festivali, onlarca kültürü ve dili bir arada götürmeyi başarıyor. Emeği geçen herkese tekrar çok teşekkürler. Gelecek gerçekten güzel olacak.

En Güzel Kıssanın Temsili ve İFLC yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

*Mü’minlerin en önemli vazifelerinden biri iyilik, doğruluk ve güzelliğin temsilcisi ve teşvikçisi olmalarıdır. Cenâb-ı Hak şöyle buyurmuştur:

كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ

“(Ey Ümmet-i Muhammed!) Siz, insanların iyiliğine olarak ortaya çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz. Usulünce iyilik, doğruluk ve güzelliği teşvik edip yayar, kötülük, yanlışlık ve çirkinliğin önünü almaya çalışırsınız; elbette Allah’a inanıyor (ve bunu da zaten inancınızdan dolayı ve onun gereği olarak yapıyorsunuz). Eğer Kitap (Tevrat) Ehli de (sizin gibi) iman etmiş olsaydı, (keşke şimdi olsun etseler,) hiç şüphesiz bu haklarında hayırlı olurdu. Gerçi içlerinde (gerçekten inanmış) mü’minler de vardır, fakat onların çoğu (Din’den çıkmış) fasıklardır.” (Âl-i İmrân, 3/110)

*Mü’minlerin aksine münafıklar kötülük ve çirkinliği teşvik edip yayarken, iyilik, doğruluk ve güzelliğin önünü almaya çalışırlar:

*اَلْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُمْ مِن بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ نَسُوا اللّهَ فَنَسِيَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

“Erkek olsun kadın olsun, bütün münafıklar birbirinin aynısıdır: kötülük ve çirkinliği teşvik edip yayarken, iyilik, doğruluk ve güzelliğin önünü almaya çalışırlar; ellerini de hayır, iyilik ve Allah yolunda infaktan yana pek sıkı tutarlar. Onlar (hayatlarında kulluk noktasında) Allah’ı unuttular; Allah da (mükâfat noktasında) onları ‘unutup’ terketti. Muhakkak ki münafıklar, fasıkların (Allah’a itaatsizlikte, günahta ısrarlı olanların) ta kendileridir.” (Tevbe, 9/67)

*Aynı hakikat bir ayet-i kerimede de şöyle ifade edilmektedir:

وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ أُولَئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

“Mü’min erkeklerle mü’min kadınlar birbirlerinin velîleri, çok yakın yardımcıları ve birbirlerinin işlerine vekildirler. Usulü dairesinde doğruyu ve iyiliği teşvik edip yayar, yanlışın ve kötülüklerin önünü almaya çalışırlar. Namazı bütün şartlarına riayet ederek, vaktinde ve aksatmadan kılarlar ve zekâtı tastamam verirler; Allah’a ve Rasûlü’ne daima itaat içindedir onlar. Onlardır Allah’ın merhametle muamele edeceği seçkin kimseler. Hiç şüphesiz Allah, izzet ve ululuk sahibi, her işte üstün ve mutlak galiptir; her hüküm ve icraatında pek çok hikmetler bulunandır.” (Tevbe, 9/71)

Şayet hak yoldaysanız, şeytan ve avenesinin karşınıza çıkması meselesi Kur’ânî bir realitedir.

*Hazreti Üstad’ın doktorluğunu yapmış olan Sadullah Nutku Ağabey, “Kızımı gelin edemedim.. oğlumu everemedim.” diye diye ölen ve ruhunu teslim ettikten sonra sol gözü bir türlü kapanmayan bir hastasının halini yorumlarken demişti ki: “Sol göz dünyaya, sağ göz âhirete bakar. Tûl-i emel ile, dünyada daha yapacak işleri olduğunu düşünerek öldüğünden sol gözü açık gitti.” Evet, iki gözünü de dünyaya teksif eden ahireti göremez. Hâlbuki dünyaya dünyalığı ahirete de ebedîliği ölçüsünde teveccüh etmek lazımdır.

*Maneviyata karşı gözlerini kapayanlara şeytanlar sırnaşık olur. Nitekim, Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyurulur:

وَمَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ

“Kim, (Kur’an’ı göz ardı eder) Rahmân’ı hatırlayıp anmaktan bile bile yüz çevirir, (sanki O mevcut değilmiş ve kendisini görmüyormuş gibi bir hayat sürerse), ona bir şeytan sardırırız da, artık o şeytan onun ayrılmaz yoldaşı olur.” (Zuhrûf, 43/36)

Bu video 24/04/2016 tarihinde yayınlanan “Yürüyün Şeytan ve Avenesine Rağmen!..” isimli bamtelinden alınmıştır. Tamamı burada: https://www.herkul.org/bamteli/canli-yayinlanan-bamteli-yuruyun-seytan-ve-avenesine-ragmen/

Canlı Yayınlanan Bamteli: Yürüyün Şeytan ve Avenesine Rağmen!..

Temsilin te’siri, dünya kadar kitap okumaktan daha müessirdir | M.Fethullah Gülen Hocaefendi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.