Hocaefendi: Siz Onu Tanıyorsunuz, Hayatını Hep Böyle Geçirdi | Faruk Mercan yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Hocamız sadece bizler için değil, aynı zamanda kıyamete kadar gelecek Hizmet ehline tabirde hata olmasın  rol model bir insan olacaktır. O, Üstad hazretlerinin muhterem talebelerinden Mustafa Sungur Ağabey, Bayram Ağabey, Mehmed Feyzi Ağabey, Hüsrev Ağabey,  Hulusi Ağabey… gibi  hep Hizmetin saf-ı evvelleri ile birlikte yadedilecektir.

Gönül gözlerimiz, fikir dünyamız, idrak ufkumuz, sebepler dairesinde  başta muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi ile beraber Mehmet Ali Şengül Hocamız ve diğer tüm ağabey ve ablalarımızın bizlere gösterdiği ufuklar sayesinde inbisat, genişlik kazanmıştır. Tüm bunlar bizlere Allah’ın (cc) bir ihsanı olmuştur. Hangi Hizmet gönüllüsü  merhum Mehmet Ali Şengül Hocamızın  Sahabevari hayatını inkar edebilir? Bu hakikati merhum Tokâdîzâde Şekip bizim adımıza:

“Yıldızım düşkündü, talihim küskün,

Muzlimdi eyyâm-ı hayatım bütün;

Erenler elimden tuttular bir gün,

Şanlı demler sürdüm, devranlar gördüm.”

sözleriyle ne güzel dile getirir.

Hocamız, o bitip tükenmez aşk ve şevkiyle bizlere hep örnek oldu. Yazı ve sohbetlerini her daim sohbet-i Canan’a veyahut merhum İsa Mahvi’nin ifadesiyle sohbet-i Yâr’a bağladı. Meselelerini hep tevhid eksenli ele aldı. Selefin eserleri, Risale-i Nur ve Pırlantalara  vukufiyeti ile dikkatlerimizi çekti. Bilindiği üzere hafızdı ve Kur’an tilaveti  büyüleyici idi. Hususen sohbetleri esnasındaki o vakar duruşunun tesiri tariften acizdi.

Bir sohbeti sırasında kendisine yönelttiğim suale aldığım cevap oldukça derin ve bir o kadar da etkileyiciydi. Cevabı belki subjektif bulanlar olabilir, fakat objektif hakikatlere de bakan  yönlerinin olduğu da muhakkak.  Sorum şöyleydi: ”Muhterem Hocam. Bazı sebeplerden dolayı istişarelere  katılamıyoruz. Bu hususta neler arzerdesiniz?’’  Hocamız cevaben şunları söyledi: ’’İmanımın kurtulmasını  o istişarelere iştirake bağlıyorum. Zira bu meclislerde insanlığın dertlerine,  Allah ile olan engellerin çözümlerine çareler aranıyor.’’ Bu cevaptan sonra o mecliste bulunanlar neler düşünüp hissetti bilemem, şahsen kendi kendime, ’’Muhterem Hocam dahi böyle düşünüyorsa, vay halime.’’ dedim.

Mehmet Ali Şengül Hocamızın  mübarek ruhu artık beka alemine yürüdü.  Ancak Bediüzzaman Said Nursi hazretlerinin buyurduğu gibi, ölüm; ’’tebdil-i mekândır, ıtlak-ı ruhtur, vazifeden terhistir. İdam ve adem ve fena değildir.’’ O artık aramızda yok, ancak aramızdan ayrılışı için, Hocaefendinin Kırık Mızrap  şiir kitabında yer alan Büyük Çilekeş başlıklı şiirinde buyurduğu gibi,  ’’hep anıp durmuştun, erdin vuslatına Yâr’ın.. Ve gönüller mezarın…’’dır diyeceğiz ve diyeceklerdir.

Cenab-ı Rahim, merhum Mehmet Ali Şengül Hocamıza gani gani rahmet ve Nebiler Serveri’ne (sav) komşu eylesin. Firdevs’i ile müşerref kılsın. İlahi Rıza’ya mazhar, ailesine sabr-ı cemil lütfeylesin. Amin.

Hizmetten | Engin Tenekeci

Ve gönüllerdir artık mezarın | Engin Tenekeci yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Yaktın bizi Hocam! | Harun Tokak yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Mehmet Ali Şengül Hocamız | Abdullah Aymaz yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Samsunlu Hoca kimdir? yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Nice bunaldığım anlar vardı ki yanınıza gelince, o iç sıkıntıları yerini huzura bırakıveriyordu.

Çocuk yaşlarda tanımıştım sizi. Rabbimin lütfettiği o güzel sesinizden Kıyame Suresini dinlemiştim de nasıl da mest olmuştum.

Mersinli caminin kürsüsünde defalarca dinlemiştim zat-ı âlinizi. Kürsüde heyecanla dopdolu bir haliniz vardı. Cumartesi günleriydi ama sanki asrın hatibinden hutbeler dinlediğimiz cuma günleri gibiydi bize. O hatipten aldığınız enerji ile dolu dolu mesajları kalplerimize sunmak için nasıl da coşuyordunuz çağlayanlar gibi.

Kilimcitepe’de ayrı bir renge ayrı bir buuda girmiştiniz. Omuzlarınızda ağır yükler vardı her halinizden hissediliyordu. 1980 öncesi Bornova’dan oksijen depolarken, 1980 sonrası Kilimcitepe’de nefes almaya başlamıştık. Artık cuma günleri adresimiz belli olmuştu. Asrın Hatibi sırra kadem basmış Gaybubet yaşıyordu. Yumurtalardan çıkacak civcivlerin hayata tutunmaları için bir hazırlıklar yapıyordu. Ortalık karışıktı, fırtınalar dinmemişti; dallar budaklar kırılıyordu ama bahara hazırlık da gerekiyordu. Herkes kenara çekilmiş ne olacağını beklerken Asrın Hatibinin sesi soluğu, edası, havası, duygu düşüncesi Kilimcitepe’den sizin dilinizden, halinizden, tavırlarınızdan, gözyaşlarınızdan aks etmeye başlamıştı.

Dilbeste olduğun yüce davaya bağlılığınız hepimizi büyülüyordu. Hazret-i Üstada, Hoca efendiye olan bağlılığınız, sadakatiniz bütün körpe dimağlara genç nesillere yol gösterdi rehberlik etti o günlerde.

Susuzluktan içleri yanmış birileri için siz sanki şırıl şırıl akan bir su gibiydiniz. Sıcaktan bunalanlar için bir çınar gölgesi gibiydiniz, üfül üfül eserdi rüzgârlar etrafınızda hep. Kaos yaşayan niceleri vardı ki sizin yanınıza gelince teskin oluyorlardı. Sizde nasıl bir iman iksiri vardı ki atmosferinize giren huzur buluyordu. Sizde nasıl bir özellik vardı ki güvenli bir liman gibi herkes o limana sığınmak istiyordu. Sizin geceniz yoktu gündüzünüz yoktu, yazınız kışınız yoktu; nerede bir dertli varsa siz orada idiniz. Nerede bir hizmet varsa siz oraya doğru koşturuyordunuz. Mesainizi oraya teksif ediyordunuz. Nasıl bir engin gönlünüz vardı ki herkesi kucaklıyor herkesin derdine derman olmaya çalışıyordunuz. Genç yaşlı demeden herkesin elinden tutmaya çalışıyordunuz.

Hani bir gece vazifeden dönüyordunuz, yolda yığılıp kalan birisini görmüştünüz. Tanımıyordunuz. Bir kış gecesiydi. Adam alkolden sızmış kalmıştı sanki ve soğuktan donacak gibiydi. Onu o halde görünce kalbiniz titredi, gözleriniz doldu. Onu zar zor kaldırdınız yattığı yerden, evinize aldınız. Elini ayağını, yüzünü gözünü temizlediniz. Ona şefkatle yaklaştınız, onu istirahat ettirdiniz. Sabahleyin kendine gelen adama güzel bir kahvaltı hazırladınız, ikramlar ettiniz. Adam sabah uyandığında yaşadıklarının şoku ile şöyle diyordu:
“Ben akşam neredeydim, şu anda neredeyim. Bu ev kimin, ben kimin? Derken siz kapıyı araladınız ve o mütebessim çehrenizle, o nurani yüzünüzle henüz daha ismini bilmediğiniz o adamı kahvaltı sofrasına davet ettiniz, ismini sordunuz. Adam utana sıkıla, isminin “İsmet” olduğunu söyledi. Siz de kendi isminizi söylediniz tebessüm ederek.

Bir taraftan kahvaltı yapıyor, bir taraftan İsmet’e bir şeyler anlatıyordunuz. İsmet o ana kadar hiç duymadığı sözlerinizle heyecanlanmış ve pür dikkat sizi dinliyordu. İsmet yavaş yavaş kendinin kim olduğunu, nereden gelip nereye gittiğini anlıyordu. En önemlisi de insanın ölümsüz olmadığını, ahiret denen sonsuz bir hayata uyanmak için öleceğini yudumluyordu. O kahvaltı saatleri bir insanın Rabbi ile buluşmasına vesile olmuştu. O Boyacı İsmet Bey idi.

Boyacı İsmet Bey bir sene sonra Ayrancılar yurdunu boyarken bu olanları bana anlatıyor ve hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. “Mehmet Ali hocam benim imanıma vesile oldu, kurtuluşuma vesile oldu; başta Rabbime sonra ona minnettarım. Elimden tutmasaydı o gece beni evine götürmeseydi, o sabah kahvaltı yaptırıp o sohbeti bana yapmasaydı, belki ben çoktan ölmüş, belki de Rabbimin huzurunda ne diyeceğini bilemeyen zavallı bir kul haline düşmüş olacaktım.”
Bu ve benzeri binlerce hadisesi vardır Mehmet Ali hocamın yaşadığı. O binlere, milyonlara misafir oldu. Hakikate tercüman olan dilinden milyonlar istifade etti, kıyamete kadar da edecektir inşallah.
Hazreti Üstadı ve Hocaefendiyi anlamada bizlere gerçek rehber oldu. Üstadın merceğinden baktı kâinata, Hocaefendinin perspektifinden nazar etti bütün hadiselere. Ona göre değerlendirdi ve gönüllerimizde ayrı bir değere oturdu.

Ruhun şad olsun güzel insan kıymetli hocam. Rabbimizi ve Efendimizi anlamada, Üstadımız ve hocaefendiye tanımada bizlere trafo görevi yaptınız.
Üstadımızın ve Hocaefendinin ve siz değerli büyüklerimizin bizlere bıraktığı izleri takip ederek yolumuza devam edeceğiz inşallah.

İyi ki tanımışım sizin gibi asrın gariplerini, sahabî ruhlularını.

Başta Hoca Efendiye sonra ailesine ve bütün sevdiklerine baş sağlığı ve sabırlar dilerim.

Makamın Firdevs olsun Aziz Hocam

Not: Bir vefa borcu olarak bu satırları karalarken tam burada hocamın vefat haberi geldi. Yığıldım kaldım.

Hizmetten | Mehmet Yıldız

Ulu bir çınarın ardından | Mehmet Yıldız yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Mehmet Ali Şengül Ağabey’in 1945 yılında Burdur’da başlayan hayat yolculuğunu 11 Temmuz’da Almanya’da noktalandı. Şengül Ağabey, 12 Nisan’da koronavirüs testi pozitif çıkmasından dolayı tedbir amaçlı hastaneye kaldırıldı. Tedavisi ilerleyen günlerde uyutularak devam etti. Günler geçtikçe sevindirici bir habere kilitlenen Hizmet gönülleri, şifa bulması için dualar etti. Ailesi zaman zaman sağlık durumuyla ilgili açıklamalar yapıp, dua talebinde bulundu. 11 Temmuz Pazar günü ikindi saatlerinde ise ruhunun ufkuna yürüdüğü haberi geldi.

Hanau mezarlığına akın eden Hizmet gönüllerine, gökyüzünden rahmet yağmurları eşlik etti. Alana vefalı dostlarının omuzlarında tabutun içinde getirilen Mehmet Ali Hocamızın cenaze namazını Cuma Ördü kıldırdı. Cenaze namazına katılanlardan ve dünyanın çeşitli ülkelerinde bulunanlardan helallik isteyen Cuma Ördü, ‘Hepimizin üzerinde hakkı olan bir hocamızdı’ dedi. Namaz öncesi duran yağmur, cenaze namazıyla tekrar başladı. Mehmet Ali Hocamız, Kur’an-ı Kerim tilavetine eşlik eden gözyaşlarıyla ebediye uğurlandı.

Fethullah Gülen Hocaefendi: Allah’ın takdir buyurduğu bir miad var, oraya gelince dökülüyor insanlar.. Cenab-ı Hak rahmet ve mağfiret buyursun, livaü’l-hamd sancağı altında haşretsin, rıza ve rıdvanına nail eylesin. Onun boşluğunu doldurmak çok zor olacak. Vefat haberini alınca kalbime etki etti, kalbimin ritmi bozuldu.. 5-10 gün önce rüyamda ruhunun ağzından çıktığını görmüştüm. Fakat belki ölüm dirilişe delalet eder diye ümidimi koruyor ve sürekli dua ediyordum. Demek ki; Cenab-ı Hak beni yavaş yavaş onun yokluğuna alıştırmış. Hizmetin temel esprisini kavramış arkadaşlardan biriydi. 50 yıldır işin içinde evrile çevrile, kavrula kavrula ciddi bir kıvam tavrı sergiliyordu. Onlar çok güzel arkadaşlardı. Hiç vefasızlık yapmadılar. Tanıştığımızdan bugüne tırnak ucu kadar inhiraflarını hatırlamıyorum.

Abdulah Aymaz: Mükemmel bir Kur’an hafızlığına ve beliğ bir hitabete mazhar olan Şengül Hocamız, bizlerin hep önünde ve Büyüğümüzün de hep yanında oldu. Avrupa’da Asya’da çok büyük gayret ve hizmetleri olmuştur. Hizmet erleri olarak hepimiz üzerinde büyük hakları vardır. Vefatından bir gün önce, ondan da on gün önce yoğun bakımda yanına girmek nasip oldu, haklarından helallik diledim. Konuşamıyordu. Zaten hiçbir organını kıpırdatamıyordu ben konuşurken gözlerini açıyor, konuşmam bitince kapatıyordu.

İsmail Büyükçelebi: Cemaatimiz örnek bir abisini, bir Hocasını kaybetti. Hocamızın ve cemaatimizin başı sağ olsun. Mehmet Ali Hocamız, başta Hocamız olmak üzere hepimizin çok sevdiği bir insandı. O, Hocamız hariç hepimizin abisiydi. Hocamız da onu hepimizden çok severdi. Sağlığı müsait oldukça onun olduğu yerde imamlığa hep onu geçirirdi. Anlaşılıyordu ki, en huzurlu namazı onun arkasında kılıyordu.

Harun Tokak: “Benim kardeşlerim ahiir zamanda gelecekler.” sözüne mazhar bir kardeştin. Günümüzde yaşayan bir sahabe idin. Dünyada ayak basmadığın ülke kalmadı. Titizdin, temizdin, kokusu gönüllere inşirah salan bir çiçektin. Nizamı, intizamı çok severdin, güzel giyinirdin. Severdin, sevilirdin, sen bir hoca, bir âlimdin ama hepsinden öte bir ağabey bir kardeştin. Bir ömür boyu her konuşman marifet ve muhabbet temalı idi. Yüreğini bir meşale gibi eline alarak karanlıkların üzerine üzerine yürüyen yiğit Hocam! Yaşarken kendini, firakınla bizi yaktın.

Mehmet Yıldız: Ne kadar değer varsa zirve yapmış bir insanı konuşuyoruz. 1975 yıllarda tanıdım. Barajlardan aldığı elektiriği ulaştıran ilk trafo görevi yapıyordu. Bizim için gaye-i hayaldi, Mehmet Ali Hocam gibi olmak. Vefalı, hasbi, elimizden tutan biri olarak tanıdık.

Veysel Ayhan: Kestane Pazarı’nda Hocaefendi’yi ilk dinlediğinde “Allah’ım ölünceye kadar beraber hizmet edeyim.” diye dua ediyor. İşte bu sadakatle önceki gün Hakka’a yürüdü. Kader, sadakat timsali kutsi ruhuna bir de pandemi ile “hükmi şehadet” tâcı eklendi.

Ahmet Kurucan: Başta muhtereme eş ve çocukları olmak üzere yakınları çok iyi bir insanı kaybettiler. Onun geride bıraktığı boşluğu dolduramayacaklar. Mehmet Ali Hocamın vefatını en az onlar kadar derinden hisseden Hocaefendi iyi bir arkadaşını kaybetti, o da bu boşluğu dolduramayacak. Arkadaşları, dostları, kardeşleri ve Hizmet insanları Samsun’lu Hoca’larını kaybettiler, onlar da doldurmayacaklar onun bıraktığı boşluğu. Ne çare ki kader bu. “Dünya iki kapılı bir han. Gelen gider giden gelmez bu handan.” Bize de O’na teslim olmak düşer. Alan O, veren O. Nokta.

Alimin ölümü alemin ölümü oldu: ‘Samsunlu Hoca’ Şengül Ağabey’i ebediyete uğurladık yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

76 yıllık hayatı Almanya’da noktalanan Şengül Ağabey’in cenaze namazına maalesef korona önlemlerinden dolayı sınırlı katılım olacak. Avrupa’nın çeşitli ülkeleri ve Almanya’nın değişik şehirlerinden cenazeye iştirak etmek isteyen ancak pandemiden dolayı gelemeyenler ise bulundukları yerlerde gıyabi cenaze namazı kılacak.

Merhum Hocamızın cenaze namazını Hizmetten YouTube kanalında canlı yayınlayacağız. Cenaze namazı öncesinde başlayacak yayınımızda, Samsunlu Hocamız’ın yakından tanıyan, yol arkadaşlığı yapmış isimler konuğumuz olacak. Canlı yayınımız sonunda okunan hatimlerin duası yapılacak. Hizmetten.com okuyucuları ve Hizmet gönüllerinin okudukları hatim, Yasin-i Şerif ve Fetih Süresi adedini bildirmesini istirham ediyoruz. Canlı yayınımız Almanya yerel saat 13:00’de başlayacak.

Şimdi değerli Ağabeyimize vefa zamanı…

13 Temmuz 2021 Salı

13.00 Berlin Saati

14.00 İstanbul Saati

07.00 Newyork Saati

12.00 Londra Saati

Başladı | Şengül Ağabey’in cenaze namazını canlı yayınlıyoruz yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Onlar omuzlarına aldıkları davalarıyla dünyayı doya doya tadamamış; ağız tadıyla belki huzur içinde sıcak bir çorba yudumlayamamış…

Çoğu zaman dünya adına pek bir şeyleri olmamış… Ama insanlığa hizmet etmek gibi büyük bir sevdaları olmuş.

Sevdaları, öyle beklentisiz ve o denli fedakarane yaşamaya sevk etmiş ki onları, maddî fakirliklerine rağmen mana aleminin sultanları haline gelmişler…

Lekesiz alınlar, harama uzanmamış eller, içleri nur, dışları nur olan insanlar…

İşte onlardan biri… Mehmet Ali Şengül Abimiz.

Ayakları dünyada olduğu halde ötelerin yamaçlarında yaşayan güzel insan… Gözlerinin içine bakıldığında ruhun ve kalbin yıkandığı hissini veren tertemiz bir ruh sahibi…

“Kardeşim, sen gül bahçesindesin, gübrelere fazla bakma, çiçeklere, güllere bak, iyiliklere, güzelliklere bak.” hakikat dersini hayatı boyunca tavsiye eden gönül insanı… Mehmet Ali Şengül Abimiz.

Fethullah Gülen Hocaefendi, 1958 yılında Erzurum’dan ayrılıp trenle Edirne’ye seyahat etmek için hazırlık yaptığı sıralarda Mehmet Ali Şengül Abi, 13 yaşlarında bir delikanlıydı… Ve bir gün yol kenarında Üstad Bediüzzaman’ın geçmesini beklediği sıralarda Üstad durup diğer çocuklarla birlikte onu da bizzat yanına davet etmişti.

Bediüzzaman, bu güzel delikanlı simasına bakmış ve Hizmet etmesi için Mehmet Ali Şengül Abi’ye dua etmişti. Böylece Üstad, rüyada Hocaefendi’ye gönderdiği bir kase cevizle onu hicrete yönlendirirken, diğer taraftan Hocaefendi’ye uzun yıllar hiç ayrılmadan arkadaşlık yapacak olan Mehmet Ali Şengül Abi’ye de dua ediyordu…

Kader, onların yolunu bir başka çizecekti. Hüzünler, gurbetler, hapisler, mayınlı tarlalar, gözyaşları, yokluk ve zorluklar onların kaderi olacaktı.

Yaşar Tunagür Hoca, 1965 yılı sonbaharında Ankara’ya Diyanet İşleri Başkan vekili olarak tayin edildiğinde Kestanepazarı’ndaki talebeler ve camiye gelen insanlar:

“Bizi kime bırakıp da gidiyorsunuz?” deyince, Yaşar Hoca onlara:

“Size öyle kıymetli birisini göndereceğim ki, kısa bir müddet sonra beni bile unutacaksınız” diyecekti.

Onlara isim vermemişti; fakat kafasında sadece tek isim vardı. O da henüz 27 yaşında genç bir hoca olan Fethullah Gülen Hocaefendi’den başkası değildi. Mehmet Ali Şengül Abi o sıralarda Kestanepazarı’nın talebelerinden birisiydi…   Ve Hocaefendi istemese bile Yaşar Tunagür Hoca’nın zorlamasıyla 11 Mart 1966 tarihinde İzmir’e tayini yapıldı.

Hocaefendi, 25 Mart 1966’da İzmir Kestanepazarı’na geldiği sırada orada Kur’an derslerine devam etmekte olan Mehmet Ali Şengül Abi, 6 ay kadar önce askere gitmişti.

Hocaefendi, elinde iki çantayla Kestanepazarı’na geldiğinde bazı insanlar çok hayret etmişti. Yaşı yirmi yedi dolaylarında olan birinin idareci olarak gelmesini kabullenememişlerdi. Hatta hocaların içinde, hem de kendisine duyuracak şekilde:

“Yaşar Hoca, bula bula bu çocuğu mu bulup gönderdi!” diyenler olacaktı. “Yaşar Hoca’nın ‘Size öyle kıymetli birisini göndereceğim ki, kısa bir müddet sonra beni bile unutacaksınız, dediği Hoca bu muydu!”

Bu dedikodular kulaktan kulağa yayılacak; ama Hocaefendi o ateşin vaaz ve sohbetleriyle… talebeye olan düşkünlüğüyle ve sahabenin izdüşümü olan hayatıyla onları şaşırtacaktı.

1967 yılında Mehmet Ali Şengül Abi, vatani görevini tamamlayıp geri döndüğünde Hocaefendi, yoğun koşuşturmadan dolayı hastaydı ve vaazlara çıkmıyordu.

Mehmet Ali Şengül Abi, askerden döndüğü o ilk hafta Cuma günü Kestanepazarı’na gelmişti. Bu sırada Kur’an kursundan İbrahim Bey, Hocaefendi hasta, başı gözü sarılı olduğu için Şengül Abiye Cuma hutbesini irad etmesi için ısrar edecek ve Hocaefendi ile tanışmanın ilk adımı böylece atılmış olacaktı.

Şaşkınlık içinde askerden yeni geldiğini ve hazır olmadığını defalarca ifade etse de onu dinlemeye niyeti yoktu İbrahim Bey’in ve:

‘Bunun için mi bu kadar emek verdik sana!’ sözleri karşısında da mecburen kabul edecekti. Ve o gün hutbeye çıkacaktı Mehmet Ali Şengül Abi…

Namazdan sonra ise bir talebe Mehmet Ali Şengül Abi’ye gelip: ‘Abi, Hocaefendi seni çağırıyor!’ diyecekti. ‘Tahta kulübeye gittim!’ diyor ve devamında o günkü hatırayı şöyle anlatıyor M. Ali Şengül Abi:

‘O cumadan sonra ikindiye kadar başka kimse olmadan konuştuk. Bu ilk tanışmamız oldu. Tevazu ve mahviyeti bana cesaret verdi: ‘Hocam! Bana ilim tahsil ettirebilir misiniz?’ dedim. ‘Ben ilim okutmasını bilmem; ama istersen birlikte müzakere edebiliriz!’ dedi. Ardından 4 kişiyle Hocaefendi’den ders almaya başladık. 9 ay süren bu dersler bize 9 yıllık bir birikim kazandırdı adeta.’ Hocaefendi, İzmir’e ilk geldiği günlerde Sungur Ağabey de gelmişti. Kendisine: “Fethullah kardeş, burada hiç evimiz yok. Bir ev açalım. İzmir büyük bir yer” demişti.”

Ve bu ilk Hizmet evinin açılışında Mehmet Ali Şengül Abi’nin büyük emeği olacak ve bu güzel insan hep Hocaefendi’nin yanında olacaktı. Bu evin döşenmesinde, halılarının bulunmasında onun büyük emeği olacaktı.

Bu ilk Hizmet halkasıyla Hocaefendi’nin: ‘İki deli, bir veliyle yola çıktım.’ dediği o veli Mehmet Ali Şengül’dü.

İzmir’de hizmetlerin başlamasına ilk nüve bu evle atılacaktı… Burası iki katlı bir binaydı. Üstünde de bir çekme kat vardı. Fırsat buldukça Hocaefendi bu eve gidip geliyordu.

Hocaefendi’nin 12 Mart 1971’de tutuklanması ise bambaşka bir imtihandı. Dindar insanlar olarak bilinen bazı kimseler Hocaefendi’nin hapse girmesinden faydalanıp onu yalnızlaştırma çabasına girmişlerdi. İşte bu zor süreçte fikrinden ve yürüdüğü yoldan asla şaşmayanlardan birisi Mehmet Ali Şengül’dü. Kim ne derse dersin o yürüdüğü Hizmet yolundan sapma göstermeyecekti.

Fethullah Gülen Hocaefendi İzmir’deki o sıkıntılı dönemi anlatırken:

“Ağlatan meselelerin olmadığı gün yok gibiydi. Bir hafakan basar, gecenin ikisinde üçünde dışarı çıkar saatlerce yürürdüm” diyor Hocaefendi.

İşte bu zor dönemlerde Mehmet Ali Şengül Abi gibi değerli arkadaşlarının bulunması onun en büyük dayanağıydı.

Mehmet Ali Şengül Abi’nin o zor günlerdeki kahramanlığını şu sözlerle ifade ediyor Hocaefendi:

‘Dostların attığı gül dahi kanatır, oysaki çok kere dostlardan başıma balyoz yiyordum. Böyle bir durumda acı ve ızdırabımı içime atmak zorundaydım. İçin kan ağlayacak ama; dudaklarında sürekli tebessüm olacak. Veya sana kan kusturanlara sen kızılcık şerbeti ikram edeceksin… Bunlar söylendiği kadar kolay şeyler değildir. Ancak, dava adına bütün bunlara katlanmak gerekiyordu.

Zannediyorum, birçoğunda da benim hakkımda ‘Yıkılıp gitmeye mahkûm bir adam, artık bununla bir iş yapamayız’ imajı uyandırılmıştı. Arkadaşların bir kısmı da düşünce ve fikir adına saman çöpü gibi her gelen dalgayla bir tarafa sürüklenip gidebiliyordu. Elbette ki bu kadar dalgalanan bir toplumda istikrar temin edilemezdi. Hele bunlarla, aynı çizgide omuz omuza vermek imkânsız gibiydi. Çünkü kimin, ne zaman bulunduğu çizgiden kayacağı ve kaydıktan sonra da ne yapacağı belli olmuyordu.

Birbirimizle dayanışma içinde olacağımıza dair ilk ciddî görüşmeyi Hüseyin Kaptan’ın evinde yaptık. Onun evi de Kardeş Apartmanı’ndaydı. Mehmet Ali Şengül Bey’in bu görüşmeyi teminde şükranla yâd edeceğim katkıları olmuştu. Onların bu civanmertlikleri bende ve benimle aynı düşünceyi paylaşan herkeste bir yâd-ı cemil olarak kalacaktır.’

 12 Eylül 1980 İhtilali’nden sonra Hocaefendi, 6 yıl cami kürsülerinden uzak kalacaktı. Hocaefendi’nin ismi ilanlarla bütün Türkiye’de aranan kişilerin listesine konulmuştu. Hayatın yoğun olduğu bütün mekanlara… terminallere, tren istasyonlarına, duvarlara, sokaklara asılan terörist grupların resimlerinin olduğu afişlerde masum olan Hocaefendi’nin de resmi vardı…

Adil bir yargılama imkanının bulunmadığı o şartlarda gidip teslim olmak dipsiz bir kuyuya atılmak anlamına geliyordu ve bu Hocaefendi için yıllarca cezaevinde suçsuz olarak kalması demekti.

Hocaefendi’nin bulunma ihtimali olduğu yerlere arka arkaya baskın yapılıyordu. Camları, penceresi olmayan binalarda, ışık yakmadan soğuk içerisinde geçirdiği o günlerde Mehmet Ali Şengül Abi onu yalnız bırakmayacaktı. Her şeye rağmen Hocaefendi, yanındaki bu güzel arkadaşıyla elindeki küçük feneri kullanarak evradını okumayı ihtimal etmeyecekti.

Hocaefendi’nin bu hadiseler karşısında ruhu çok sıkılıyor, oturduğu yerde sabaha kadar uyuyamıyordu. Böyle eli kolu bağlı olmak içini daraltıyordu. Teslim olup bu belirsizliği bir an önce bitirmeyi bile kafasından da geçiriyordu.

Bu aramalar sırasında mecburen sürekli yer değiştiren Hocaefendi İstanbul’dan İzmir’e giderken de yolculuk sırasında yanında yine Mehmet Ali Şengül Abi vardı. Geceyi Bursa’da geçirmeye karar vermişlerdi. İhtilali’nin üzerinden 20 gün geçmişti. 1980 yılının Ekim ayıydı. Kaderin cilvesine bakın ki Hocaefendi ve arkadaşı Mehmet Ali Şengül Abi yakalanmak istemedikleri takibin tam da ortasına düşmüşlerdi. Askerler ve Bursa polisi onların geldiği Nilüfer Mahallesi’nde arama yapıyorlardı. Bursa’daki bu baskın özel olarak Hocaefendi için yapılmış değildi. Ama şube müdürü Hocaefendi’yi tanımıştı.

Ekip komutanı bir Yüzbaşıydı. Sıkıyönetim sebebiyle askerin emrinde çalışan Bursa Siyasi Şube polisi Hocaefendi ile birlikte evdekilerin kimlik tespitini yaptı. Evdeki kitaplıkta bulunan dini kitaplar ve ansiklopediler onlara göre suçlu olmalarına yeterdi zaten.

Emniyet müdürü, Yüzbaşıya Hocaefendi ve Mehmet Ali Şengül Abi’yi işaret ederek, ısrarla:

“Bunları Emniyet’e götürelim. Haklarında kayıtlara bakalım” diyordu.

Yine bu emniyet müdürünün ısrarıyla Hocaefendi’yi Bursa’ya getiren otomobil de arandı. Yüzbaşı, diğerlerine göre biraz daha aklı selimle hareket ediyordu. Rahatsızlığı olan Hocaefendi’nin otomobilin içinde oturmasına müsaade etti. O sırada Yüzbaşı arabanın ön tarafına binip kontrol etti. Hocaefendi’nin, Sızıntı dergisinin Kasım sayısı için yazdığı üç sayfalık “Merhamet” başlıklı yazısını bulunca merakla eline aldı. Hocaefendi’nin tavırlarından, raflardaki kitapları teker teker saymasından ve okuduğu bu yazıdan yüzbaşı anlıyordu ki bu karşılarındaki öyle bildikleri klasik hoca profilinden çok başkaydı. Bundan etkilendi yüzbaşı.

Yüzbaşı, yazıyı bitirince Hocaefendi’ye dönerek: “Bu yazıyı bir oturuşta yazmışsınız.” dedi.

Diğer taraftan Siyasi Şube müdürü, Hocaefendi ve Mehmet Ali Şengül’ün gözaltına alınmasında diretiyordu: “Gözaltına alalım. İzmir’e soralım.”

Yüzbaşı: “Gerek yok. Başımızda yeterince terör belası var. Görev yaptıkları camiler belliyse hocaları bırakalım gitsinler.” Dedi ve Hocaefendi’ye:

“Hocam güle güle gidin” dedi. Böylece Hocaefendi ve arkadaşı Mehmet Ali Şengül Abi gözaltına alınmadı.

Hocaefendi, Victor Hugo’nun Sefiller romanındaki “Jean Valjean” gibi aranıyordu. Kendisini Sefiller romanındaki Jean Valjean’la özdeşleştirmesi boşuna değildi: “1980 sonrası bir tecrit dönemidir. Beş, altı senesi çok şiddetli olmuştur. Bazen bir yerde bir saat kalma imkânını bile elde edemedim. Hep dolaştım durdum. Emin bir şekilde içinde oturup dua edecek bir ev bile bulamıyorduk.”

İşte bütün bu zor dönemlerde hep vefa içinde ona arkadaşlık yapan güzel dost Mehmet Ali Şengül Abi vardı.

Onun büyük sıkıntılara katlanarak yolunu gözlediği… ve hep onlardan bahsettiği o yiğitler bugün dünyanın dört bir tarafında artık…  Onların attıkları tohumlarla insanlık yeni bir bahara uyanacak inşallah… ailesini, evini-barkını bırakıp giden her fidan, gittiği her yerde gönülleri yeşertmeye başlamış bile.

Ve bu sevdanın dilden dile, gönülden gönüle hep dolaşmasına vesile olan Mehmet Ali Şengül Abi… unutulmadın ve unutulmayacaksın.

Daima bir yad-ı cemil olarak kalacaksın dillerde…

Kaynak: Fikret Kaplan | Samanyoluhaber

İki Güzel Dost: Mehmet Ali Şengül Abi ve Hocaefendi | Fikret Kaplan yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

76 yıllık hayatı Almanya’da noktalanan Şengül Ağabey’in cenaze namazına maalesef korona önlemlerinden dolayı sınırlı katılım olacak. Avrupa’nın çeşitli ülkeleri ve Almanya’nın değişik şehirlerinden cenazeye iştirak etmek isteyen ancak pandemiden dolayı gelemeyenler ise bulundukları yerlerde gıyabi cenaze namazı kılacak.

Merhum Hocamızın cenaze namazını Hizmetten YouTube kanalında canlı yayınlayacağız. Cenaze namazı öncesinde başlayacak yayınımızda, Samsunlu Hocamız’ın yakından tanıyan, yol arkadaşlığı yapmış isimler konuğumuz olacak. Canlı yayınımız sonunda okunan hatimlerin duası yapılacak. Hizmetten.com okuyucuları ve Hizmet gönüllerinin okudukları hatim, Yasin-i Şerif ve Fetih Süresi adedini bildirmesini istirham ediyoruz. Canlı yayınımız Almanya yerel saat 13:00’de başlayacak.

Şimdi değerli Ağabeyimize vefa zamanı…

13 Temmuz 2021 Salı

13.00 Berlin Saati

14.00 İstanbul Saati

07.00 Newyork Saati

12.00 Londra Saati

Şengül Ağabey’in cenaze namazını canlı yayınlıyoruz yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.