Gel diyordu öteden gizemli bir ses uzaktan
Bitsin artık çilesi kurtul artık dünyadan
Kutlu yolun yolcusu cevap verir usulca
Durur muyum burada davet varken ukbadan

Birer birer gittiler son nefesi verdiler
Bir hoş sada bıraktı sessizce bu gidenler
Vefayı adaleti merhameti gömenler
Bunca zulmü yapanlar devleti yok edenler

Ülkeye hükmedenler şahsi ikbal derdinde
İnsanlığı yok eden yığınlar var peşinde
Karabasanlar çökmüş ülkemin geneline
Bu masumlar gidince enkaz kaldı geride

Bu sürgünün Türkçesi sürgün vermek her yerde
Zalimler zulmetse de adalet var kaderde
Kederli bakışları bırak artık üzülme
Rabbimin emri bunlar yazılmıştır ezelde

Adaleti ilahi unutur sanma sakın
Zalimin vereceği hesap inan çok yakın
Hak yoluna baş koyan döner mi hiç bu yoldan
Beklenen o baharı siz uzakta sanmayın

Hoşçakal | YUSUF DEMİRCİOĞLU yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Yolu bulunmuş artık ihtiyaç baklavaymış,
İstanbul’da yapılıp yarınsı sofradaymış,
Kimin umurunda ki benim kiram yatmamış,
Muavenet dediğin dile meze yapılmış.

Benim derdim can iken senin derdin baklava,
Kardeşlik diyor isen palavradır bu dava,
Dertle inleyenlere aramalıyken deva,
Söyle Allah aşkına ne bu dünyalık sevda.

Zindanlar bebek dolu. Nefis bunu söylüyor,
Hayat devam ediyor ihtiyaçlar bitmiyor,
Amenna, bu da doğru hayvanlar da biliyor,
Ama bizler insanız hem de şakirt deniyor.

Toplu atınca kalpler onu top sindiremez,
Akif’in sözüydü bu neden bize işlemez,
Sen rahatı bulmuşken bazısı hiç gülemez,
Ben sana söyleyeyim bize kardeş denemez.

Hani bizler kardeştik halâ canı yanan var,
Adana’daki canlar* yardıma koşuyorlar,
Gündem baklava iken zamanlama manidar,
Bu gündemi görseler ne düşünür o dostlar.

Sahabe de kardeşti kitaplarda yazıyor,
Göz ile okununca gönlümüze inmiyor,
Yaşamak ayrı bir şey gamsız bunu bilmiyor,
Kusura bakma kardeş bana böyle geliyor.

Doğruluk hazinedir hizmet bunu öğretti,
Makam mansıp gelince hamlar eriyip gitti,
Köleliğin aslını nefis bize öğretti,
Bunlara takılmamak işte o marifetti.

Hedefimiz aliydi insanlığa hizmetti,
Sahabe destanını yaşatmaktı niyeti,
Bu ütopya değildi destansı kardeşlikti,
Ateş düştüğü yeri, yakınca hepsi bitti.

Hizmetten |  Priştinalı Yusuf Demircioğlu

Dost | Priştinalı Yusuf Demircioğlu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Yetişmezse yardımın kim tutar elimizden,
Dostlarımız vefasız anlamaz halimizden,
İstiklâl savaşında kimdi düşman karşıda,
Zoruma giden zulüm geliyor milletimden.

Uğrunda can verdiğim toprak değil bu vatan,
Dalgalanan al bayrak rengi benim kanımdan,
Düşmanın karşısında siper ettim gövdemi,
Vatan beni kovunca bağrını açtı Yunan.

Sesimizi kısanlar Hakka sağır olmuşlar,
Göz önünde olsak ta bizi hiç görmüyorlar,
Rabbimize dönelim sebeplerle bakamadan,
Allah mühlet veriyor sahipsiz sansın onlar.

Bak muradı ilahi hikmetle nasıl işler,
Sabredip duruyorlar bunu böyle bilenler,
Nefsine yenilenler zulmediyor durmadan,
Kardaş bu dertte biter, Hak şerleri hayreyler.

Hakka secde eden baş boyun bükmez zalime,
Ümitsiz olma sakın çare vardır derdime,
Bazen bir kelimeden bazen sebep yok iken,
Her derde şifa verir bir zor yoktur Rabbime.

Davam dediğin hizmet sahibine emanet,
Ülkeme çöken zulmet sen kendine dikkat et,
Hercümerç bittiğinde Hak ortaya çıkacak,
Bu gün baş olanlara okunacak bin lanet.

Alnını secdeye koy kulluktan gafil olma,
Dualarınla bari koşuver yardımıma,
Aciz kaldığım yerde düşüp kalırsam eğer,
Giriver sen koluma başkasına bırakma.

Hizmetten |  Priştinalı Yusuf Demircioğlu

Sözüm milletime | Priştinalı Yusuf Demircioğlu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Bir de sen vur hizmete bu yalancı dünyada,
Hak çıkacak meydana bitiyor leyli yelda,
Karşıma çıktığında eğme sakın başını,
Sen de uğulduyordun Konak’taki meydanda.

Hapislerde kırılıp ölsün mü yiğitlerim,
Ege’den geçemezsem Meriç’ten de denerim,
Makam mansıp vaz geçtim can derdine düşmüşüm,
Zulmetin hikmetini bize de bildir Rabbim.

Haydi candan da geçtim namusumuz payimal,
Başı gözü oynayan konuşuyor her gün mal,
Gün yüzünü görmemiş ne küfürler ediyor,
Allah’ım yeter artık bitsin bu kasvetli hal.

Bebekken bırakmıştım yavrum şimdi koşuyor,
Bu babam bu da anam deyip te gezemiyor,
Sana hoş mu geliyor benim zoruma giden,
Her yerde boynu bükük hep hüzünle gülüyor.

Bebeklere acımaz maskeli sahtekarlar,
Uludağ’lar yıkılmış hanelerim tarumar,
İfadeden acizim yaşanan bu zulmeti,
Adaletsiz hakimler iyi ki ahiret var.

Kanım yerde kalırsa gözüm arkada gider,
İbreti alem için zalime görünüver,
Bu sürecin sonucu Ninova’ya benzesin,
Yarını beklemeden şu hesabı görüver.

Erenlerin aşkına yetiş imdadımıza,
Dualarımız fersiz bakma Sen nazımıza,
Niyazımız Sana’dır sena ederiz Seni,
Bu Senin şanındandır gülüver bahtımıza.

Bilmem ki ne bekliyor Gayretullah dediğim,
Hikmetini bilemem sürç-ü lisan ederim,
Sabrımızın son demi mum tahtaya dayandı,
Gelsin lütfen yardımın nasıl dayansın Halim.

Hizmetten |  Priştinalı Yusuf Demircioğlu

Son bahar | Priştinalı Yusuf Demircioğlu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Bir eser görünmüyor vicdan denen nesneden,
Kanun hukuk ta neymiş tutuyorlar enseden,
Tüm kalplerin künhünü Sen bilirsin Allah’ım,
Bize görünen o ki vicdansız bu zulmeden.

Gayretullah bekletme yetiş imdadımıza,
Diyecek sözümüz var bu garip çağımıza,
İman, ihlas ve ihsan çözecek düğümleri,
Biz davana baş koyduk bir su serp yolumuza.

Mala mülke çökenler saraylar yaptırıyor,
Açlıktan ağzı kokan ona kulluk yapıyor,
Bir toz da kondurmuyor hırsıza tapıyorlar,
Tutturmuşlar bir kelam “Avrupa kıskanıyor.”

Avrupa’da yaşayıp orayı kötülüyor,
Rahatı bozuk ise neden geri dönmüyor,
Ben de diyor bir “malım” manasızca konuşan,
İspatı vücut için videolar çekiyor.

Akıl almaz bir süreç kimse de dur demiyor,
Ölen bebek te olsa kimse onu görmüyor,
Muhalifim diyenler dil ucuyla konuşup,
En büyük yalanlara gözlerini yumuyor.

İbret alan bile yok bunca musibet gelmiş,
Güzel dinimiz İslam siyasetle kirlenmiş,
Zulme rıza da zulüm susan dilsiz şeytandır,
Âlim denenler susmuş dilleri lâl kesilmiş.

Susmak bile erdemmiş iftiralar yağıyor,
Düğmeye basılınca herkes birden kusuyor,
Sebebi ne ola ki kinle haset birikmiş,
Dinci ayrı vuruyor dinsiz ayrı vuruyor.

Tenkil diye bir müze dolaşıyor ibretlik,
Öleni gösteriyor yaşamadan bebeklik,
Gökten, taş yağmalıydı bu zulmetin üstüne,
Dualarım yetersiz hayalim delik deşik.

Hâli pür melalimiz anlatılmaz bir halde,
Dinli dinsiz birleşmiş hepsi de bir gemide,
Can düşmanı görünen aynı yöne koşuyor,
Aslında hepsi birmiş perdenin gerisinde.

Hizmetten |  Priştinalı Yusuf Demircioğlu

Bekletme! | Priştinalı Yusuf Demircioğlu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Yıllar oldu durmadı başlayan bu zelzele,
Dostla düşman birleşmiş zulmediyor el ele,
Bir Allah’ın kulu da yeter artık demiyor,
Kanımla abdest alıp buna diyor az bile.

Kelimeler ok gibi çıkıyor ağızlardan,
İmansız da diyorlar korkmuyorlar Allah’tan,
Kabe’de tavaftayken, camide cemaatle,
Allah mühlet verdikçe sövüyorlar durmadan.

Düşmandan da beterler ama elinde Kuran,
Devletin kasasını soyan olmuş kahraman,
Kirli paslı bir hayat yaşıyorken insanlar,
Camiler yetim kaldı neredesin Müslüman.

Söylenen yalanlarla gerçekler de kirlenmiş,
Hüseyin’i katleden Yezit böyle sevilmiş,
Siyaset denen san’at karaya ak dedirtir,
Ak olduğuna bakma içine şeytan girmiş.

Kalpler taş gibi katı merhamet yok içinde,
Hileli seçimlerle devlet gücü elinde,
Masumlara zulmetmek ona verilmiş görev,
Derinlerle birleşmiş tasması ellerinde.

Bereket mi kalmadı yağmurlar mı kesildi,
Köprülerin üstünde erin boynu kesildi,
Bir ibret alan da yok bunca musibet gelmiş,
Ne cahil ne de alim zulme dur diyemedi.

Vatanımın toprağı mezarlık gibi sessiz,
Camileri doldurmuş yığınlar bile hissiz,
Madenlerin içinden çıksa yüzlerce ceset,
Görmüyor bunu kimse ya körler ya da dilsiz.

Böyle mi olmalıydı son karakol sahipsiz,
Kadına el uzanmazdı necipti milletimiz,
Hizmete koşanlara ne yapılsa müstahak,
Millet sessiz dururken böyle dedi şerefsiz.

Allah’ım görüyorsun vatanımda durumu,
Dualarım yetmiyor yakıyorlar yurdumu,
Hayallerimiz vardı cennet yapacaktık biz,
Eğitimle şahlanıp güzel Anadolu’mu.

Zelzele | Priştinalı Yusuf Demircioğlu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Ama biraz da gayret lazım değil mi söyle,
Elin kolun mu bağlı boş durulmaz ki böyle,
Dik yamaçlı dağlara tırmansana elinle,
O zaman o yokuşlar dümdüz olur önünde.

Vefasızlık diz boyu yorgun düşmüş küheylan,
Elin ayağın varken bakma öyle uzaktan,
Bigane duramazsın Allah yaratmış insan,
Boş ver  milleti sen kendinden haber ver

Millet dediğin koca bir yalan imiş,
Bir kısım  hırsızın önünde nasıl eğilmiş,
İyi insan olmaksa asıl erdem bu imiş,
Her milletin olmaz mı iyisiyle kötüsü.

Ümidimi soldurmam gözyaşımla sularım,
Zalime bel bükmeden onurumla yaşarım,
Nehirler kuruyunca kanımı su yaparım,
Yine kopmam hayattan dayanırım Rabbime.

Sen bir yola düş hele hiç arkana bakmadan,
Ne kapılar açacak Rabbin sana o zaman,
Sür atını denize açıverir Yaradan,
Firavunu boğar da deniz sana yol olur.

Kovulsam da yurdumdan bu aslında hicrettir,
Döneceğim yakında bu kovana bir derttir,
Bu zulmün hesabını sormayan da namerttir,
Adalet ve kalkınma demiştin ya eskiden.

Karşıyaka bir alem Göztepe’den bakınca,
Sana tuzak kurmuşlar vatanında düşmanca,
Hasret bir gün bitecek yârine kavuşunca,
Sema sana küsmesin gerisini düşünme.

Hizmetten | Priştinalı Yusuf Demircioğlu

Gerisini düşünme | Yusuf Demircioğlu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Ezdin geçtin kalbimi ne varsa sevdiklerim,
Dilsizdi ayaklarım hiç konuşmadı dilim,
Kimi seyrediyordu kimi alkışlıyordu,
Yüreğim bir kütükte kesildi dilim dilim.

İşgalden daha beter yapılan muhasara,
Yunan gavuru değil merkezi de Ankara,
Yıkılan bu köprüler bir daha zor kurulur,
Çünkü kapanmaz artık kalbimde derin yara.

Ruhsuzlardı sebebi her gün bir başka ölüm,
Yarınlar kapkaranlık zehir oldu bu günüm,
Elim yetişmez sana sevdiklerim, Yusuf’um,
O tatlı hatıranı simdi maziye gömdüm.

Özlemin can yakıyor ağlıyor iki gözüm,
Dikenlerin içinde kalmadı bir tek gülüm,
Yabani otlar sardı şimdi cennet yurdumu,
Bir sakal bir cübbeyle kirlenmiş dini gördüm.

Haftanın günlerinde kayboluyorum her gün,
Dünün bu günden farkı içinde saklı hüzün,
Kalbim ayrı bir yorgun ruhum ayrı bir yorgun,
Varsa bir çözebilen bu kördüğümü çözsün.

Bizde derman kalmadı ümidimiz Rahman’da,
İman sırlı bir liman eman dile duanda,
Bu kasvetli bulutlar dağılıverir birden,
Yeter ki O ol desin kurtulursun bir anda.

Hizmetten |  Priştinalı Yusuf Demircioğlu

Son Liman | Priştinalı Yusuf Demircioğlu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Makam gidince elden dilenciye dönersin,
Yüzüne de bakılmaz bir çöpten değersizsin,
Korkusu seni sarmış uzak sanma o günü,
Hakimi mutlak varken sen neyin hakimisin.

Verdiğin kararların ne kadarı hukuki,
Hukuk fakültesinde okumuştun halbuki,
Karakkuşi gibiysen insanlıktan çıkmışsın,
Kitapta yazardı bu anlamadın demek ki.

İnsanın satılığı en değersiz metadır,
Masumların başına örülmüş bir beladır,
Rabbin seni satılık yaratmadı oysa ki,
Aldığın o bedelin ruhuna bir tasmadır.

Ömrün varsa görürsün yaptığını çekersin,
Çekmeden ölsen bile cehenneme gidersin,
Zalimin sonu budur sanma ki kurtulursun,
Tarihe bir bakıver firavun var örneğin.

Gıdası bir kemiktir havlayan her köpeğin,
Boynundaki tasmandan sahibini bilirsin,
Kapısının önünde dilin sarkmış beklerken,
Havlayıp dursan bile itibar göremezsin.

Kalemini kırdığın eğer masum biriyse,
Kanunlara muhalif gönderdiysen hapise,
Özgürlüğün bedeli para pulla ödenmez,
Cehennemden yer beğen masumlar affetmezse.

Camideki kürsünden dini sömürdü yobaz,
Rakamlarla oynuyor demagojik hokkabaz,
Hukukla hükmetseydin ahval böyle olmazdı,
Sebep olduğun neyse sanma hesap sorulmaz.

Hakimin cüppesinde düğme bulunmaz elbet,
On derece eğilsen bu en büyük bir zillet,
Padişahlar tiranlar sana köle olurdu,
Adam gibi hükmetsen rahat ederdi millet.

Özgür iraden ile adalet dağıtırsan,
Ederin ödenemez değerlisin dünyadan,
Güllerin efendisi belki de komşun olur,
Seni varisi yapar alemleri yaratan.

Hizmetten |  Priştinalı Yusuf Demircioğlu

Kimsin? | Priştinalı Yusuf Demircioğlu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Güneşi göremiyor zindan oldu dünyalar,
Bu zulüm bir imtihan sen sabırdan haber ver,
Kardeşim dediklerin Yusuf’lar zindandalar,
Sen gülüp eğlenirsen üzülmez mi kardeşler.

Hayat devam ediyor diyenlere hoşçakal,
Ateş düştüğü yeri yakarsa dava biter,
Bir destan yazılmalı tarihten bir ibret al,
Herkes özgür olunca gönüller bayram eder.

Perde acılsa görsek acaba insanmıyız,
Hizmet ehliyiz deriz kuru bir iddiadır,
Gecemiz deliksizse belhum adal yaşarız,
Cennetin yollarını geceler aydınlatır.

Cennete gidecekken yol sakara sapmasın,
Nefis ile baş etmek kolay değildir elbet,
Helal ile yetinip haramlardan sakının,
İmtihan sürecektir son nefestir nihayet.

Halim selim insanlar söyle neden zindanda,
Bedel ödeyen kimler hele bir düşün neden,
Varsa yapılan hata ibret alınmalı da,
Şikayet etmeyelim sonra kaderimizden.

Zalime dur denmezse bedel öder tüm ülke,
Bu gün zulüm görenler alacaklı milletten,
Geleceği kurarken hukuksuzluk tehlike,
Yeniden başlanamaz özümüze dönmeden.

Hizmetten |  Priştinalı Yusuf Demircioğlu

Yeni bir dünya | Priştinalı Yusuf Demircioğlu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.