Türkiye’nin önde gelen üniversitelerinden Boğaziçi Üniversitesi’ni 1993 yılında bitiren Yaylacı, aynı yıl Kazakistan’a geldi ve Karaganda Kazak-Türk Lisesi’nde İngilizce öğretmeni olarak eğitim hayatına başladı. 1997 yılında Almatı Kazak-Türk Lisesi’nde göreve başlayan Yaylacı mesleğinde edindiği başarıları genç öğretmenlere vermek adına 1998 yılında Kazak-Türk Eğitim Vakfı’nda (KATEV) İngilizce Zümre Başkanı oldu.

Yüzlerce İngilizce öğretmeni yetiştiren ve binlerce öğrenciye İngilizce öğreten Yaylacı, 2006 yılından başlayarak Almatı’da eğitim öğretim faaliyeti gösteren Süleyman Demirel Üniversitesi’nde Filoloji Fakültesi Dekanı olarak göreve başladı. 4 yıl dekanlıktan sonra aynı fakültede öğretim görevlisi olarak görev yapmaya devam eden Yaylacı yaklaşık  bir buçuk yıl önce yakalandığı yumuşak doku kanseri hastalığının tedavisi için gittiği Almanya’nın Münih kentinde hastalığa yenik düştü. Yaylacı, 55 yaşında hayata veda etti.

Yusuf Yaylacı(Sağdan ikinci ayakta)

Meslektaşları ve  öğrencileri arasında sevilen ve sayılan, görev aşığı Yaylacı, 1 kız ve 3 erkek çocuk babasıydı. Yaylacı’nın naaşı ilk hicret diyarı olan Kazakistan’ın Almatı şehrinde defnedilecek.

Kazakistan’a giden ilklerden eğitim gönüllüsü Yusuf Yaylacı ruhunun ufkuna yürüdü yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Türkiye’den Hollanda’ya iltica 15 matematik öğretmeni için Hogeschool Utrecht’te ( Utrecht Yüksekokulu) özel bir eğitim programı başladı. Flemenkçe’yi öğrenen mülteci öğretmenler, özel eğitim programı sonrası Hollanda okullarında görev alabilecek.

İlk ‘mülteci öğretmenler’ grubu, Hollanda Eğitim Bakanı Robbert Dijkgraaf ile birlikte Hogeschool Utrecht’e bir çalışma ziyareti yapan Bakan Dennis Wiersma ile tanıştı.

Programda bir konuşma yapan Eğitim Bakanı Robbert Dijkgraaf, Hollanda’da büyük bir öğretmen açığı olduğunu belirterek, “Öğretmen açığı o kadar büyük bir sorun ki, bunu kısa vadede çözmek için burada bulunuyoruz. Bu açıdan bu g toplantıyı son derece anlamlı buluyorum.” dedi. Hollanda Eğitim Bakanı Robbert Dijkgraaf, ilk grubun bir buçuk yıl ek eğitim alacağını, ardından okullarda staj yapacaklarını söyledi.

Öğretmen sıkıntısına dikkat çekmek için bir çalışma başlatan Matematik Öğretmenleri Derneği ile işbirliğinin sonucu başlatılan proje ilgi odağı oldu. Matematik Öğretmenleri Derneği, Hollanda’ya yerleşen siyasi mültecilerin Hollanda’da yeni bir yaşam kurmalarına yardımcı oluyor ve aynı zamanda ülkede çok fazla matematik öğretmeni eksikliğinin azaltılmasına da katkıda bulunuyor.

Proje lideri Inke Logtenberg, “Bunu onlar için bölgesel olarak organize ediyoruz, ancak tabii ki öğretmenler yakında ülkenin herhangi bir yerinde çalışabilecek. Bir başlangıç ​​yapabildiğimiz için mutluyuz ve örneğin Utrecht’in ve ülkedeki diğer bölgelerin katılacağını umuyoruz.” dedi.

Utrecht Hogeschool’da matematik öğretmenliği projesine katılanlardan biri Polonyalı diğerleri ise siyasi görüşleri nedeniyle kendi ülkelerinde öğretmenlik yapmasına izin verilmeyen Turkiye kökenli muhacir öğretmenlerden oluşuyor.

Mülteci öğretmenler, Hollanda’da özel programla mesleğine yeniden kavuşacak yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

15 Temmuz gecesi hayatı değişen isimlerden biri de sınıf öğretmeni Erkan Arslan oldu. Sadece bir ‘P‘ harfi sebebiyle hakkında darbeye teşebbüs etmekten iddianame hazırlandı.

Erkan Arslan Muş’un Tandoğan Köyü’nde dünyaya geldi. Siirt Eğitim Fakültesi sınıf öğretmenliğinden mezun oldu. Fakülteye adım attığında tek düşüncesi, bir üniversite diplomasının olmasıydı. O zamanki düşüncesini “Ben zaten üniversiteyi öğretmenlik için okumadım. Üniversiteyi üniversite okuyayım diye, bir diplomam olsun diye, adı olsun diye okudum” sözleri ile anlatıyor. Ancak Türkmenistan’da Türkmen-Türk Okulları’nda göreve başlayınca öğretmenliği çok sevdi.

Türkmenistan’da 5 yıl görev yapan Erkan Arslan Türkiye’ye döndü. Evlenip Çanakkale’ye yerleşti. Bu kez Çanakalle’de özel Gökkuşağı Koleji’nde göreve başladı. Ancak 15 Temmuz gecesi yaşananlar, onu hem öğrencilerinden hem de okulundan ayırdı. Yüzbinlerce insan gibi hakkında soruşturma dosyası açıldı ve polis Erkan Arslan’ı gözaltına almak için Çanakkale’deki evine gitti ancak o ailesi ile birlikte memleketi Muş’taydı.

BİR ‘P‘ HARFİ İLE DARBECİ OLDU

Erkan Arslan’ın Çanakkale’deki evinde yapılan aramada polisin dikkatini bir CD çekti. CD’nin üzerinde “Harplik Bayramı” yani Türkiye Türkçesi’ndeki karşılığıyla “Harflik Bayramı” yazılıydı. Bu Türkmenistan’daki okuma bayramının adıydı. Ama Erkan öğretmenin öğrencilerinin görüntülerinin yer aldığı CD sebebiyle hakkında darbeye teşebbüsten iddianame hazırlandı.

Türkmenistan’da birinci sınıflar okumaya geçtiklerinde şenlikler yapıldığını anlatan Arslan,”Cezaevinde ilk önce benim iddianamem ve dosyam hazırlandı. Herkes şaşırdı. Orada arkadaşlar dosyaya baktılar. ‘Erkan sen askeri darbeye teşebbüsten, askerlerin yargılandığı durumdan yargılanıyorsun‘ dediler” ifadeleriyle şaşkınlığını özetledi.

Erkan Arslan Cumhuriyet Başsavcılığı’na hemen dilekçe yazdı. Dilekçede iddianamesinde yazılı olan ‘darbe’  iddiasını sordu. Arslan daha sonra mahkeme sürecinde ‘Harplik’ kelimesindeki ‘P’ harfinin Türkçe karşılığının ‘F’ olduğunu açıklayınca takipsizlik kararı aldı. Ancak dosyasındaki diğer iddialardan dolayı tahliye edilmedi.

PLAKETTEN HAPİSE UZANAN KARAR

Arslan, devam eden mahkeme süreçlerinde trajikomik diyaloglar yaşadığını da söyledi. Öğretmen Arslan, “Bankasya’dan teşekkür plaketini ‘Nasıl aldın? Neden aldın?‘ diye soru  sordular. Okul ayrılmamış diye bizlere plaket vermişlerdi. ‘Nasıl olur ya insana kolay kolay bir plaket verilir mi?‘ diye sordular” sözleriyle tuhaf suçlamayı anlattı.

AYLARCA HAVALANDIRMAYA ÇIKAMADILAR

Muş E Tipi Kapalı Cezaevinde kalan Arslan, kışın  soğuk hava yüzünden  aylarca havalandırma alanına çıkamadıklarını söyledi. Havalandırma kapılarının buz tuttuğunu belirten Öğretmen Arslan, “Muş o sene çok soğuktu. Eksi 42 dereceyi gördü. Cezaevinin pencereleri bir karış buz tutmuştu. Kapılar buzlu. Dışarı çıkamadık“ dedi.

Erkan Arslan cezaevindeyken ailesi de Çanakkale’den Muş’un Tandoğan Köyü’ne taşındı. 8 ay cezaevinde kalan Erkan öğretmen 6 yıl 3 ay ceza alarak tahliye oldu. Ardından köyünde bir bakkal açtı. Cebinde para olmadığını ifade eden Arslan, “ Benim kaldığım evin altında, eskiden gençken yaptığımız bir bakkal dükkanı vardı. Onu doldurup orada bakkalcılık yapmaya başladım. Eşim bu süreçte tarla bostan ekti. Afedersiniz sobada tezek yaktı. Geçimimizi öyle kazandık” ifadelerini kullandı.

EŞİ RESTORANTTA GÖZALTINA ALINDI

Erkan Arslan tahliye olduktuktan kısa bir süre sonra bu kez eşi Fatma Arslan gözaltına alındı. O anları anlatırken gözleri dolan Arslan, “Bizim bakkal köyün tam girişinde. Sürekli polisler geliyor. Videomuzu bile çektiler. Fotoğraflarımızı çektiler. Ben her seferinde zafer işareti yapıp gönderiyordum. Adamlar şaşırıyorlardı. Bir gün yine geldiler. Eşim de restorana gitmişti. orada operasyon düzenleyip almışlar. Üç gün kaldı. Çok zordu. Korktum. Tehlikeli şeyler olabilir diye” ifadelerini kullandı.

Eşi Fatma Hanım da 7 yıl 6 ay ceza alınca, Erkan öğretmen oğlu ve kızının geleceği için yurt dışına çıktı. Yeniden öğretmen olmak için çalışacağını söyleyen Arslan, “Öğretmenliği çok sevdim. Çocuklarıma da ya öğretmen olursunuz, ya veteriner hekim olursunuz diyorum“ sözleriyle kendisini ifade etti.

Kaynak: Boldmedya

Bir harf yüzünden darbeye teşebbüsle suçlandı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Okula baskına geldiklerinde ikindi vaktini geçiyordu. Bir kamyon asker herhalde ilk defa bu şehirde bir okula baskına geliyorlardı.

Mali, yüzölçümü olarak Afrika’nın sekizinci büyük ülkesi. Yirmi milyon nüfusun çoğunluğunu gençlerin oluşturduğu bir Batı Afrika ülkesi. İslamiyet çevre ülkelere buradan yayılmış.

Hakan Bey altı yıldır bu ülkede yaşıyordu. İyi bir eğitimci ve idareci idi. Bulunduğu okulda pek çok Bakan ve önemli insanların çocukları eğitim görüyorlardı. Velileri ile samimi diyalogları vardı. Okul ise ülkeye pek çok başarı ve ödül kazandırmıştı.

Hakan Bey heyecanla alelacele evinden okula geldi . Bir kamyon askeri karşısında görünce çok şaşırdı. Bazı veliler ve öğretmenler de haberi duyup , okula gelmişlerdi.

Hakan Bey bir süredir devam eden, Türkiye kaynaklı sıkıntı ve yıldırma politikalarının Mali’ye kadar ulaşacağına, ve yetkililer üstünde bu boyutta menfi bir tesiri olacağına pek ihtimal vermiyordu.

Ama maalesef bu kara propaganda devleti yönetenlerin de aklını karıştırmış, bazı menfaat odaklarının satın alınmasına ve ülkenin gençlerinin geleceğini karartma uğruna karar vermelerine sebep olmuştu.

Eğitimci arkadaşlara önce ev hapsi cezası verildi. Okulu geçici bir süre durdurdular. Sonra velilerin ısrarı ile okul tekrar açıldı. Tam eğitim dönemi başlayacaktı ki, bu sefer lisans iptali yaptılar.

Hakan Bey okulun açıldığı gün, bu lisans iptali karşısında bunca mücadelelerinin sonuç vermediğine üzüldü. Devlet bunca yıldır eğitim ve ahlâktan başka gayeleri olmayan bu tertemiz insanlara terörist damgası vurmuştu, hem de bu insanların en az kendileri kadar masum olduğunu bile bile…

Hakan Bey kürsüye çıktı, ağlamamak için kendini zor tutuyordu. Veliler ve öğrenciler karmaşık duygular içerisinde Müdür Bey’i izliyorlardı. Konuşmasına başlamakta zorlandı, bunca yıllarını adadıkları öğrencileri karşılarında çaresiz ve yalvaran gözlerle bizleri bırakmayın diyorlardı adeta. Hakan Bey’in konuşması çok uzun sürmedi;

-Sizler için çok mücadele verdik, sizler de çok destek verdiniz ama maalesef menfaatini ülkesi ve neslinin önünde gören dar düşünceli, ufuksuz insanlar, bu pırıl pırıl gençleri hiçe sayarak okulu kapatma, bizi de sınır dışı etme kararı verdiler.

Okulu terk edin, artık devlet olarak okula el koyuyoruz diyordu askerler. Hakan Bey son bir çaba ile Bakanları aradı ama maalesef her zaman telefonuna çıkan bu dostları bu sefer cevap vermediler. Neyse sabah olsun tekrar ararım diye düşündü. Çaresiz, öğrencilerinin ve velilerin gözyaşları içerisinde okulu terk ettiler.

Sabah güneşin ilk ışıkları ile okula geldi. Ama bu sefer kapıdaki askerler girişlerine müsaade etmediler. Bir kaos ve kargaşa vardı. Her zaman huzur ve eğitim solukladıkları bu güzide eğitim yuvası bir kirli oyunun parçası haline getirilmişti.

Tekrar yerli dostlarına telefonla ulaşma çabaları boşa gitti. Adeta vicdanlar lâl kesilmişti. Kulaklar duymaz olmuştu. Yazık dedi! Yazık hem ne yazık! Bunca gencin geleceği ile oynuyorlar, bunca gayret ve özverimiz var bu okullarda, diyerek çok kederlendi, gözyaşlarına hakim olamadı. Arkadaşları da benzer duygular içinde hayal kırıklığı yaşıyorlardı.

Sonraki günler karabasan gibi çöktü üzerlerine. Okula el koydukları yetmiyor gibi, bu seferde ülkeyi terk etmeleri isteniyordu. Tehditler savruluyordu.

Yaklaşık otuz aile kamyondan çevirme iki otobüse, yanlarına müsaade edilen az bir eşya ile adeta istiflendiler. Daha düne kadar başarılarına ödüller verdikleri, el üstünde tuttukları eğitim gönüllülerini bir cani gibi sürdüler. Yusuf as gibi hastalık, ihanet, tehdit dolu 30 saat süren bir yolculuktan sonra Senegal’e ulaşabildiler.

Hakan Bey ve ailesi Senegal’de geçici bir dostun evine sığındılar. Mali’de son günlerde hayata küsmüş , sahipleri Fransa’ya gitmek zorunda kalmış bir kedi ile tanışmışlardı. Terkedilmiş, bir ayağı yaralı bu yeni dostlarına Fındık ismini takmışlardı. Veterinere götürüp, bakımını yapmışlar ve Fındık yeniden hayata dönmüş, yeni sahipleri ile can bulmuştu tekrardan.

Hakan Bey’ler bu arada Avrupa’ya gitmek için bin bir zorlukla, belki defalarca havaalanından geri dönerler. Bir hayli masrafa girerler. Sonunda Avrupa’ya giden bir uçağa, üç tanıdık aile ile binmeyi başarırlar. Türkiye en doğal hakları olan pasaport gibi evraklarını da vermediği için ayrıca katmerli sıkıntılar çekerler. Polisiye romanları aratmayacak korku dolu anlar yaşarlar. Polislerin sorguları, evrakları ile ilgili problemleri, bebek denecek yaştaki çocukların yaşadıkları korku ve endişeler ile aktarmalı şekilde sağ salim Avrupa’ ya ulaşmayı başarırlar. Derin bir nefes alırlar ve havaalanında çaresiz iltica ederler. 10 gün kadar havaalanında bulunan mülteci kampında kalırlar. Zor anlar yaşarlar ama görevlilerin sevecen tavrı o zor günlerin acılarını hafifletir.

Sığınma yaptıkları Batı Avrupa ülkesi Portekiz,  denizi, alçak gönüllü insanları ile yarı Avrupa yarı Afrika’dır. Akdeniz iklimini, sevecen, ırkçılıktan uzak insanlarını daha ilk görüşte çok severler.

Geride bıraktıkları macera dolu kederli günler kolay kolay hafızalarından silinmeyecektir.

Evlerine geçerler, imkanları kadar ev eşyalarını almaya başlarlar. Evlerindeki ilk gece Hakan Bey’in oğlu Ömer’in ilk sorusu şudur ; Baba Fındık ne yapıyordur şimdi ?

Dokuz ay süren uzun işlemlerden sonra Fındık’ın izinleri alınarak, bir takım masraflarına rağmen Senegal’den Avrupa’ya getirirler. Fındık bu vefalı sahiplerine kavuşmanın verdiği mutlulukla sermest olmuştur.

Hakan Bey ve ailesi yeni ufuklara yelken açarlar ama ya geride bıraktıkları kara kıtanın incileri ne olacaktı?

Bir kediye bile kıyamayan bu öğretmenlere kıyanlara ne demeli…

Kaçmak lazım hayattan, biraz daha büyük kaçışlara hazırlanmak için./Sabahattin Ali

Hizmetten | Mustafa Ertuğrul

Öğretmenden terörist olur mu? | Mustafa Ertuğrul yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

AKP ve Erdoğan rejiminin bilgisi ve direktifleri doğrultusunda, başka Ankara olmak üzere, çeşitli şehirlerde sık sık yaşanan kaçırma olayları kısa bir filim haline getirildi. Siyah Beyaz isimli film çeşitli sosyal medya platformlarında yayınlanarak izleyiciyle buluştu.‘MİT Çiftlikleri’ adı verilen yerlere siyah transporter araçlarla kaçırılan insanların hikayeleri bu kısa filimde yer alıyor.

Türkiye’de  90’lı yıllarda Beyaz Toros’larla başlayan ve rejime muhalif insan kaçırılma olayları, günümüzde  ise AKP rejimi tarafından siyah transporter araçlarla yapılıyor. Onlarca insan, gündüz sokak ortasında siyah transporter araçlarla kaçırılıyor. Yaşanan bu hukuksuzluğa dikkat çekmek isteyen Gazeteci  Fatih Yılmaz şunları söyledi; “Beyaz Toroslardan siyah transporterlara” isimli 8 dakikalık bir kısa film yaptık. Sözkonusu filmde, bir öğretmenin hikayesi konu alındı. Normal hayatına devam eden öğretmen darbe sonrasında mesleğinden ihraç ediliyor ve bir müddet sonra sokakta yürürken siyah transporter araç ile kaçırılıyor. Gerçek olaylardan esinlenilen filmde, kaçırılan insanların isimleri ve kaçırıldıkları tarih de yer alıyor.”dedi.

Kaynak | Zaman-Avustralya

Kaçırılan bir öğretmenin hikayesi: AKP rejiminin icadı, transporterlar filim haline getirildi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Çalıştığı son okul KHK ile kapatıldıktan sonra çok sayıda okul tarafından adeta kapış kapış edildi. Ancak onu bir sürpriz bekliyordu. Hangi özel okul ile anlaşma yaptıysa ertesi gün okul idaresi tarafından özür üzerine özür dilenerek arandı, işe başlaması engellendi. Bir kebapçıda ekmeğini kazanmak için ocağın başına geçmişti ki oradan da kovulması uzun sürmedi. Ne olduğunu anlamaya çalışırken, bir cuma sabahı evine polis baskını oldu ve komşularının şaşkın bakışları arasında gözaltına alındı.

Dosyanın başka yerde olduğu belirtilerek gözaltı ve tutuklanma sürecinde şehir şehir gezdirilen Zekeriya öğretmen, her nezarethane ve 26 ay kaldığı cezaevindeyken bir birinden değerli kıymetli insanla tanıştığını söylüyor. Nezarethanedeyken ‘mülakat’ adı altında tek tek sorguya alındıklarını, kendisinden önce gidenlerin işkence görüp geri getirildiğini anlatırken gözleri doluyor. Perişan haldeki insanların doktora götürülmeleri yönündeki taleplerinin havada kaldığına vurgu yapan Zekeriya bey, yaşadığı ilginç bir olayı şöyle anlattı: “Bir öğretmen arkadaş ifadeye çağrıldı. Üzerine palto giymişti. Hava çok sıcak bunu neden giydin dedim. Abi tampon görevi yapıyor dediğinde meseleye uyandım. O arkadaşı geri getirdiklerinde yüzü gözü dağılmıştı. Sonra beni aldılar. Allah’a sığındım ve o odaya gittim. İçeride türlü ithamlarda bulundular. Gazeteye abone misin? dediler. Bizde yalan olmaz. Evet, Sızıntı’nın da abonesiyim dedim. Fark ettim ki, ifademde söylediklerimi bana suçlama diye soruyorlar. İçlerinden biri kalktı yanıma sokuldu ve beklemediğim anda bana ardı ardına vurmaya başladı. Yapacağınız bir şey de yok. Sorgu devam etti. Tekrar üzerime yürüyünce ‘Bakın oğlum yaşındasınız. Bana bir daha dokunma, ben yakın zamanda kalp operasyonu geçirdim’ diye uyardım. Korktu mu artık bilmiyorum üzerime gelmekten vazgeçti. Sonra Baro’nun tayin ettiği avukatmış. Onu aldılar. Onun yanında bildiklerimi anlattım. Biyoloji öğretmeniyim dedim. ‘Hocaefendi’nin kasetlerini dinlemişimdir’ diyorum, ‘terör örgütü lideri’ diye yazıyorlar. Bunların hepsini ‘böyle yazamazsınız’ diyerek düzelttirdim.”

Gözaltındayken beraber çalıştığı kadın öğretmenlerden birini görünce ağlamaya başladığını hatırlatan Zekeriya öğretmen, meslektaşının kendisini ‘Yapma böyle abi, sen böyle yaparsan insanlar ne yapsın’ diye uyarınca utandığını aktardı. Tutuklanıp cezaevine gönderildiğinde bunu kurtuluş gibi gördüğünü söyleyen Zekeriya Çiçek, koğuşta bırakın yatmayı yürümenin bile zor olduğunun altını çizdi. ”Sabaha kadar uyuyamadım. Merdivenin başında sabah namazına kadar oturdum. Ertesi gün bir ranzada yer verdiler. Orada kaldığım sürece sürekli yazdım. Dışarıdan paramızla gazete alabiliyorduk. Yeni Asya alıp okuyorduk. Rusça, Almanca, İngilizce dil öğrenen, hafızlığa başlayanlar, tecvit kursuna başlayanlar… Çünkü her branştan insan var. Her bir arkadaş kendisine eğitim yatırımı yapıyordu.” dedi.

Aylar sonra mahkemeye çıktığında ‘Risale-i Nur okumak’ gibi iddialarla suçlandığını belirten Zekeriya öğretmen, hakim ile girdiği diyaloğu anlattı: ”Bu suç değil ki, cezaevindeyim sipariş veriyorum, geliyor okuyorum. Bu suç değil ki diye savunma yaptım. Bylock’u sordu. Evet kullandım. Önüme bir tane suç cümlesi koyun dedim. Hiç birşey diyemedi. İddialar gerçekten saçmaydı. Utanmış olmalı ki tüm suçlamaları çıkardıklarını gördüm. Sonra beni tahliye etti. Sonra cezam çok kısa sürede onandı. Arabamı sattı. Memlekete gittim. Söylemeden yakınlarımla vedalaştım. Bir daha bu hastalıklarımla cezaevine dönmemek için çok sevdiğim ülkemden ayrılmaya karar verdim. O kayığa bindiğimde içime gelen acıyı anlatamam. Heyhat başka çarem yoktu. Ömrüm öğretmenlik uğruna oradan oraya hicretle geçti. Şimdi de başka bir hicret nasip oldu…”

Kaynak:Tr724

Olimpiyatçı Zekeriya öğretmenin hikâyesi: ‘Bana bir kez daha vurma…’ yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

KHK’lı öğretmenler Lahey’den seslendi: Yeter Artık! yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Bugün öğretmenler günü.
İsterdim ki ellerimde çiçeklerle yanınıza geleyim ,ellerinizden öpeyim ,başımı ayaklarınızın ucuna sereyim ve haykırarak sesleneyim.

İsterdim ki boynunuza sarılayım, başımı omuzunuza koyayım ve doya doya ağlayayım.

Bizi affedin öğretmenim… Kıymetinizi bilemedim. Kıymetinizi bilemedik.

Bugün 24 Kasım . İçinizde burukluk var biliyorum. Gözyaşlarınızı içinize içinize akıtıyorsunuz biliyorum. Kiminiz pazarlarda limon satıyorsunuz, kiminiz hiç anlamadığınız inşaatlarda tuğla taşıyorsunuz. Kiminiz karanlık bir hücrede gökyüzüne bakmaya, yıldızlarla konuşmaya çalışıyorsunuz. Kiminiz ise çok ama çok uzaklarda burnunuzda memleket kokusu, kulağınızda evlatlarınızın hasreti göz yaşı döküyorsunuz.

Bugün 24 Kasım size çiçek getiren yok. Kapınızı çalan, ellerinizi öpen, boynunuza sarılan yok .Ama ben şimdi ağlıyorum öğretmenim. Yanınızda olsaydı yavrularınız onlar öpecekti ama onlar da demir parmaklıkları ya da sınır kapılarını aşamıyor öğretmenim.

Bizi affedin öğretmenim. Size kelepçeyi layık gördük. Size hakaretleri, size küfürleri, size tükürükleri layık gördük. Bir rüzgar esti bizi de aldı ne oldu bilemedik. Size “terörist” dediler öğretmenim. Siz ki okulun kağıdını , kalemini bile kendi şahsi işleri için kullanmayan diğergamlardınız, siz ki yanında çakı değil çakmak bile taşımayan , karıncaya basmaya korkan insanlardınız. Ama size “terörist” dediler.

Aylarca hücrelerde tuttular, suçunuzu söyleymediler. Gökhan öğretmenimi zindanda öldürdüler, Hüseyin ve Nur  öğretmenim ise Ege denizinde verdiler son derslerini öğretmenim.

Bizi affedin. Ne olur affedin. Ardınızda ağlayamadık. Yollarınıza kapanamadık. Sizin masumiyetinize şahit olup haykıramadık. Yaka paça attılar sizi okuldan. Bahçeye çıkıp kapılarda etten duvar olamadık. Elinizde çantanız , buruk bir şekilde okulumuzdan ayrılırken son defa dönüp baktığınızda: Camı açıp da size sevgimizi haykıramadık.

Ne kötülüğünüz oldu bize öğretmenim. Hiçbiriniz kötü gözlerle bakmadınız bizlere. Anne oldunuz. Baba oldunuz. Yeri geldi candan bir arkadaş yeri geldi sırdaş oldunuz. Ama ne yazık ki öğretmenim şiddete karşı olan sizler en sonunda, en sonunda “terörist” oldunuz. Kurusun dillerimiz de kahrolalılm size bu kelimeyi söylediğimiz için.

Siz gittikten sonra bir şeyler oldu öğretmenim. Tecavüz haberleri arttı okullarımızda. Tacizlerin haddi hesabı yok. Ama en büyük tecavüzü de tacizi de size yaptık öğretmenim.

Vallahi utanıyorum söylemeye ama bir daha tekrar edeceğim. Ne olur , ne olur bizi affedin. Bizler vefasız öğrencileriniz. Hani ekmeğinizi böldüğünüz , evinize davet ettiğiniz öğrencileriniz. Babalarımız ekmeğinizden , evlerinizden, yurtlarınızdan etse de ne olur, ne olur , ne olur

Bizleri affedin öğretmenim. Affet Hüseyin Öğretmenim, Affet Nur Öğretmenim, Affet Gökhan öğretmenim…

Bizi Affedin Öğretmenim | Gökhan Bozkuş yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Mağdur Eğitimciler Platformu, 24 Kasım Öğretmenler Günü’nü unutmadı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Bir kardeşimiz, market alışverişinde ertelediği böğürtlen reçeli, Romanya’dan gelen paketten çıkınca çok duygulanmış.

Sınıfta bayrak çizen çocuklar.

“Sen Türk bayrağı çiz” diyen Yunan öğretmen yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.